خطرات تجرد طولانی مدت مشخص شده است

تنهایی طولانی مدت با کاهش رفاه مرتبط است

به گزارش مجله خبری نگار، در سال‌های اخیر، رسانه‌ها به طور فزاینده‌ای تجرد را به عنوان یک انتخاب آگاهانه در زندگی و نوعی خودشناسی به تصویر کشیده‌اند. با این حال، یک مطالعه جدید و مهم ثابت کرده است که دوری طولانی مدت از روابط عاشقانه در بزرگسالی عواقب منفی برای سلامت روان دارد. این مطالعه در مجله روانشناسی شخصیت و اجتماعی (JPSP) منتشر شده است.

تیمی از محققان دانشگاه زوریخ داده‌های بیش از ۱۷۰۰۰ جوان در آلمان و بریتانیا را تجزیه و تحلیل کردند. همه شرکت‌کنندگان در شروع مطالعه (۱۶ سالگی) هیچ تجربه‌ای در روابط عاشقانه نداشتند و سپس سالانه تا سن ۲۹ سالگی مورد بررسی قرار گرفتند.

این تحلیل نشان داد که دوره‌های طولانی‌تر تنهایی، به طور متوسط، در بین مردان، افراد با سطح تحصیلات بالاتر و بزرگسالان جوان‌تر با سطوح فعلی رفاه ذهنی پایین‌تر، رایج‌تر است.

به گفته مایکل کرامر، محقق ارشد گروه روانشناسی، نتایج تایید می‌کند که هم عوامل اجتماعی-جمعیتی (مانند تحصیلات) و هم ویژگی‌های روانشناختی (رفاه و رضایت از زندگی) بر احتمال ورود به اولین رابطه تأثیر می‌گذارند. تمرکز بیشتر بر تحصیلات، مانند مطالعات جامعه‌شناختی قبلی، با تأخیر در شروع رابطه مرتبط است.

محققان همچنین رفاه کسانی را که مدت طولانی مجرد ماندند با کسانی که بعداً روابط را شروع کردند، مقایسه کردند. مشخص شد که تجرد طولانی مدت منجر به کاهش رضایت از زندگی، افزایش احساس تنهایی و افزایش علائم افسردگی می‌شود.

این روند‌ها برای مردان و زنان مشابه بود. تفاوت‌های بین گروه‌ها در دوران نوجوانی حداقل بود، اما با گذشت زمان به طور فزاینده‌ای آشکار شد.

وقتی جوانان وارد روابط عاشقانه می‌شوند، رفاه آنها به طور قابل توجهی بهبود می‌یابد، از جمله افزایش رضایت از زندگی و کاهش احساس تنهایی - هم در کوتاه مدت و هم در درازمدت.

مایکل کرامر گفت: «نتایج ما نشان می‌دهد که تنهایی طولانی‌مدت با خطرات متوسطی برای رفاه مرتبط است.»

به گفته او، هر چه فرد مدت بیشتری مجرد بماند، تفاوت‌ها در رفاه بیشتر می‌شود و کاهش رفاه، به نوبه خود، احتمال مجرد ماندن را افزایش می‌دهد. این امر می‌تواند ورود به یک رابطه را به ویژه چالش برانگیز کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری