کاهش اثرگذاری طرح‌های ترامپ در منطقه

به گزارش مجله خبری نگار، موضوع سپردن پرونده حزب الله به سوریه از سوی ترامپ، با تکذیب الجولانی به شکست دیگری برای رئیس جمهور آمریکا تبدیل شده است. پس از جنگ با ایران، زدن دست رد به سینه ترامپ تبدیل به روندی در خاورمیانه شده است.

ترامپ در گفت‌و‌گو با آکسیوس، به نکته عجیبی در خصوص حزب الله لبنان اشاره کرد که اذهان را به طرح آمریکا در سال‌های حضور داعش در سوریه و عراق سوق داد. در زمانی که گروه‌های سلفی برای مبارزه با حزب الله لبنان تجهیز شده بودند، طرح جنگ فرسایشی با این گروه مقاومت روی میز کار سرویس‌های امنیتی غرب قرار داشت.

رئیس جمهور آمریکا در گفت‌و‌گو با آکسیوس گفته بود: «اگر اسرائیل نمی‌تواند از عهده این کار برآید، سوریه می‌تواند در برابر حزب الله بجنگند.»

این سخنان با واکنش منفی در داخل لبنان و همچنین دولت انتقالی سوریه روبه‌رو شد. احمد الشرع به تازگی در گفت‌و‌گو با شبکه المشهد با اشاره به اینکه سوریه «هیچ نیت منفی نسبت به لبنان ندارد» گفته است: «گفت‌و‌گو بهترین راه برای حل بحران‌ها است، حتی با طرف‌هایی که اختلافات عمیقی با آنها وجود دارد.»

از جولانی تا کرد‌های ایرانی

جواب سربالای جولانی در مقابل طرح ادعایی ترامپ، در تداوم دست ردی است که پیشتر نیز در خاورمیانه از سوی گروه‌های معاند کرد به سینه رئیس جمهور آمریکا خورده است.

زمانی که ترامپ از عدم ارسال سلاح‌های آمریکایی توسط کرد‌ها به داخل ایران برای ایجاد آشوب در شبه کودتای ۱۸ و ۱۹ دی ماه پرده برداشت، در واقع او داشت از پاسخ منفی گروه‌های سخن می‌گفت که سال‌ها با سازمان‌هایی، چون سیا و موساد همکاری می‌کردند و جزو گروه‌های مورد اعتماد واشنگتن قرار داشتند.

اردیبهشت ماه گذشته، رئیس جمهور آمریکا به فاصله چند روز پس از برقراری آتش‌بس با ایران گفته بود: «من از نحوهٔ تحویل سلاح‌ها راضی نیستم. مقدار کمی سلاح ارسال شد و خواهیم دید که در نهایت به دست چه کسی می‌رسد. اما من از اتفاقی که در مورد کرد‌ها افتاد راضی نیستم. کرد‌ها سلاح‌ها را آن‌طور که قرار بود، تحویل ندادند!»

در حالی که گروه‌های تجزیه طلب در شمال عراق در خلال جنگ ۴۰ روزه ضربات سختی را از ایران و مقاومت عراق دریافت کرده بودند، بلافاصله پس از اظهارات ترامپ، تمامی این گروه دریافت هرگونه سلاح از آمریکا را تکذیب کردند تا از اساس مساله همکاری با آمریکا از سوی کرد‌ها رد شود.

وقتی اروپا هم نه می‌گوید

انتقاد ترامپ از کرد‌ها درست در زمانی صورت می‌گرفت که او در ماجرای تنگه هرمز به شدت از ناتو و اروپا دلگیر بود. در خلال جنگ تحمیلی رمضان، رئیس جمهور آمریکا بار‌ها از متحدان غربی دعوت کرده بود تا او را در باز کردن تنگه هرمز یاری کنند.

اما با عدم ورود متحدان غربی به مساله تنگه هرمز، کار تا بیخ پیدا کرد که رئیس جمهور آمریکا ناتو را به خروج از آن و همچنین تلافی در موضوعاتی، چون اوکراین تهدید کرد.

در مقابل، اما واکنش اروپایی‌ها عجیب بود. آنها که گویی جسارت بیشتری یافته بودند، از پاریس تا لندن و برلین اظهاراتی بی‌سابقه‌ای در برابر پدرخوانده داشتند.

کیراستارمر، نخست وزیر انگلستان، گفته بود: «هیچ فشاری نمی‌تواند لندن را به جنگی بکشاند که منافعی در آن ندارد» مکرون و مرتس نیز به عنوان روسای دولت در فرانسه و آلمان، اظهارات مشابهی داشتند. مرتس از قاطعیت در عدم ورود به مهلکه تنگه هرمز گفت و مکرون نیز برای اولین بار از محترم شمردن زیرساخت‌های انرژی ایران دم زد!

تغییر رویکرد‌ها در خاورمیانه

دست رد الجولانی به طرح ترامپ در خصوص ورود به جنگ با حزب الله لبنان، پیشتر نیز توسط یکی از اعضای دولت موقت سوریه به واشنگتن منتقل شده بود.

احمد زیدان، مشاور رئیس‌جمهور سوریه، روز ۲۵ خرداد به شبکهٔ سعودی «العربیه» گفته بود که رویکرد سوریه در قبال لبنان و مقاومت «نظامی یا شبه‌نظامی نیست».

به زعم کارشناسان، دولت جولانی بیم آن را دارد که با دخالت در لبنان و مواجهه با حزب الله، به درگیری گسترده با محور مقاومت سوق داده شود. خصوصا که وقایع اخیر لبنان نشان داده ایران تحت هیچ شرایطی دست از حمایت از حزب الله برنخواهد داشت.

در جنگ تحمیلی ۴۰ روزه و ضرباتی که کشور‌های عرب میزبان پایگاه‌های آمریکایی دریافت کردند، این پیام را به دیگر بازیگران منطقه‌ای مخابره کرد که همراهی با آمریکا علیه ایران جز ضرر سودی برای هیچ طرفی نخواهد داشت.

اکنون که محدودیت‌های قدرت واشنگتن در خاورمیانه به این کشور و متحدانش دیکته شده است، ترامپ باید خود را آماده شنیدن «نه»‌های بیشتری از جانب بازیگرانی بکند که دیگر او را قدرت بلامنازع منطقه نمی‌بینند.