مکانیسمی که فواید رژیم‌های غذایی پرچرب را برای مغز توضیح می‌دهد، آشکار شده است

رژیم کتو ممکن است مغز را از گرسنگی انرژی محافظت کند.

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه کویمبرا کشف کرده‌اند که چرا رژیم غذایی کتوژنیک (پرچرب) می‌تواند پیشرفت بیماری‌های نورودژنراتیو را کند کند. توانایی مغز در استفاده از اجسام کتونی به عنوان منبع انرژی جایگزین هنگام اختلال در پردازش گلوکز، نقش کلیدی در این امر دارد. نتایج این تحقیق در مجله Translational Neurodegeneration منتشر شده است.

به طور معمول، مغز بیشتر انرژی خود را از گلوکز به دست می‌آورد. با این حال، در بیماری آلزایمر و برخی دیگر از بیماری‌های عصبی، توانایی نورون‌ها در استفاده از این منبع سوخت به تدریج کاهش می‌یابد. در نتیجه، سلول‌ها کمبود انرژی را تجربه می‌کنند.

در رژیم کتوژنیک، بدن به سوزاندن چربی روی می‌آورد و شروع به تولید اجسام کتونی می‌کند. یکی از این اجسام، بتا-هیدروکسی بوتیرات (BHB)، می‌تواند به مغز نفوذ کند و حتی در صورت اختلال در متابولیسم گلوکز، انرژی نورون‌ها را تأمین کند.

به گفته محققان، مزایای بالقوه رژیم کتو به همین جا ختم نمی‌شود. BHB همچنین فرآیند‌های التهابی در بافت عصبی را سرکوب می‌کند که مکانیسم کلیدی در توسعه آلزایمر، پارکینسون و سایر اختلالات عصبی محسوب می‌شوند.

علاوه بر این، کتوز می‌تواند سیستم‌های «پاکسازی» سلولی را فعال کند که به حذف پروتئین‌های آسیب‌دیده و سایر ساختار‌های سمی که با پیشرفت بیماری در مغز تجمع می‌یابند، کمک می‌کند. مطالعات حیوانی همچنین نشان داده‌اند که رژیم کتو می‌تواند بر میکروبیوم روده تأثیر بگذارد، تعداد باکتری‌های التهابی را کاهش دهد و جریان خون به مغز را بهبود بخشد.

نویسندگان تأکید می‌کنند که بیشتر داده‌های موجود تاکنون از آزمایش‌های حیوانی و مدل‌های سلولی به دست آمده است. مطالعات بالینی مربوط به انسان به طور قابل توجهی کمتر است. علاوه بر این، این رژیم غذایی همچنان یکی از دشوارترین رژیم‌ها برای حفظ طولانی مدت است و می‌تواند با عوارض جانبی از جمله یبوست، بی‌خوابی و افزایش کلسترول همراه باشد.

محققان معتقدند که در آینده، رژیم کتوژنیک یا دارو‌هایی که عملکرد اجسام کتونی را تقلید می‌کنند، می‌توانند به عنوان مکمل درمان‌های موجود برای بیماری‌های نورودژنراتیو مورد استفاده قرار گیرند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری