دانشمندان کشف کرده‌اند که مغز، گفتار را به شیوه‌ای متفاوت از آنچه قبلاً تصور می‌شد، یاد می‌گیرد

ساینس دیلی: رشد گفتار بیشتر به شنوایی بستگی دارد تا صحبت کردن

به گزارش مجله خبری نگار، یادگیری گفتار کمتر به حفظ حرکات زبان و لب بستگی دارد و بیشتر به این بستگی دارد که فرد چگونه صدا‌های تولید شده را می‌شنود و درک می‌کند. این نتیجه‌ای است که محققان دانشگاه مک‌گیل و دانشکده پزشکی ییل به آن رسیده‌اند. این کشف در ScienceDaily گزارش شده است.

مدت‌ها اعتقاد بر این بود که توسعه مهارت‌های گفتاری در درجه اول به آموزش حرکتی متکی است: مغز حرکات زبان، لب‌ها و حنجره را که برای تلفظ صحیح کلمات لازم است، به خاطر می‌سپارد. با این حال، تحقیقات جدید نشان داده است که نشانه‌های شنیداری و حسی نقش کلیدی در این فرآیند دارند.

در طول آزمایش، داوطلبان صدا‌های تغییر یافته‌ای تولید کردند که سپس از طریق هدفون می‌شنیدند. این کار مغز را مجبور به تطبیق گفتار کرد. پس از آن، دانشمندان از تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال برای سرکوب موقت فعالیت در قشر شنوایی، حسی-پیکری و حرکتی استفاده کردند.

مشخص شد وقتی قشر شنوایی یا حسی-پیکری موقتاً غیرفعال می‌شد، شرکت‌کنندگان در روز بعد در حفظ مهارت‌های زبانی جدید به طور قابل توجهی کمتر موفق بودند. با این حال، سرکوب فعالیت قشر حرکتی عملاً هیچ تأثیری بر نتایج نداشت.

به گفته نویسندگان این مطالعه، این بدان معناست که مغز گفتار را در درجه اول از طریق درک صدای آن و احساسات هنگام تلفظ به خاطر می‌آورد، و نه از طریق خود دستورات حرکتی.

محققان معتقدند که این کشف به بهبود روش‌های توانبخشی گفتار پس از سکته مغزی و همچنین توسعه رابط‌های مغز و رایانه کمک خواهد کرد. علاوه بر این، یافته‌ها ممکن است درک ما از چگونگی کسب مهارت‌های گفتاری در کودکان و بزرگسالان را تغییر دهد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری