۷ نشانه کلیدی اوتیسم در بزرگسالان که اغلب نادیده گرفته می‌شوند

یک مطالعه اخیر نشان داده است که تعداد زیادی از بزرگسالان مبتلا به اوتیسم در بریتانیا، به ویژه در گروه‌های سنی بالاتر، بدون تشخیص رسمی زندگی می‌کنند و این نشان دهنده شکافی در تشخیص این بیماری است.

به گزارش مجله خبری نگار، یک مطالعه اخیر نشان داده است که تعداد زیادی از بزرگسالان مبتلا به اوتیسم در بریتانیا، به ویژه در گروه‌های سنی بالاتر، بدون تشخیص رسمی زندگی می‌کنند و این نشان دهنده شکافی در تشخیص این بیماری است.

مطالعه‌ای که توسط محققان موسسه روانپزشکی، روانشناسی و علوم اعصاب در کالج کینگ لندن، پس از تجزیه و تحلیل داده‌های مراقبت‌های بهداشتی برای سال ۲۰۱۸ انجام شد، نشان داد که میزان «تشخیص ناقص» با افزایش سن به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. مشخص شد که ۹۱.۴۵٪ از مردان و ۷۹.۴۸٪ از زنان بین ۴۰ تا ۵۹ سال، بیماری‌شان تشخیص داده نشده است و این میزان در بین افراد بالای شصت سال به بیش از ۹۶٪ افزایش می‌یابد، در حالی که بین ۲۰ تا ۳۹ سال به ۵۲.۵۴٪ کاهش می‌یابد و برای افراد زیر ۱۹ سال تنها به ۲۳.۳۴٪ می‌رسد.

کارشناسان تأکید می‌کنند که عدم تشخیص، تأثیر این بیماری را کاهش نمی‌دهد، زیرا افراد ممکن است زندگی خود را با مشکلاتی سپری کنند که توضیح روشنی برای آنها وجود ندارد.

در این زمینه، تیم نیکولز از انجمن ملی اوتیسم خاطرنشان کرد که تشخیص می‌تواند نقطه عطفی در زندگی یک فرد باشد و در برخی موارد، می‌تواند یک عامل نجات‌بخش باشد.

دکتر لیزا ویلیامز، روانشناس بالینی و بنیانگذار «خدمات اوتیسم»، برای درک تظاهرات اوتیسم در بزرگسالان، به ویژه افراد بالای ۴۰ سال، مجموعه‌ای از علائم اغلب نادیده گرفته شده را شناسایی کرد، که مهمترین آنها عبارتند از:

۱. اتکای بیش از حد به روال عادی: پایبندی به یک برنامه روزانه ثابت، همراه با احساس آشکار تنش در هنگام وقوع تغییرات ناگهانی.

۲. علایق خاص و شدید: اشتغال ذهنی عمیق و مداوم با موضوعات یا سرگرمی‌های خاص.

۳. حساسیت حسی: حساسیت بیش از حد به صدا، نور، بو یا بافت.

۴. دشواری در سازگاری با تغییر: مواجهه با چالش‌هایی در برخورد با زندگی یا تحولات محیطی.

۵. مشکل در درک قوانین اجتماعی: مانند خواندن زبان بدن یا درک سیگنال‌های غیرمستقیم.

۶. چالش‌ها در روابط عاشقانه: مشکل در بیان یا درک احساسات، یا ترجیح استقلال.

۷. مشکلات در محیط کار: به خصوص در تعامل اجتماعی یا سازگاری با تغییرات حرفه‌ای.

کارشناسان خاطرنشان می‌کنند که فراهم کردن یک محیط حمایتی، چه در محل کار و چه در زندگی روزمره، می‌تواند به افراد مبتلا به اوتیسم کمک زیادی کند تا با شرایط سازگار شوند و موفق شوند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری