جستجوی موش کور، دو سال تمام OM را دیوانه کرد

فراتر از فشار افکار عمومی، المپیک مارسی گرفتار یک شکار وسواس‌گونه برای یافتن جاسوس است. در حالی که افشاگری‌ها همیشه وجود داشته‌اند، در دو سال گذشته سطح بی‌سابقه‌ای از بی‌اعتمادی را ایجاد کرده‌اند که انسجام تیم را از بین می‌برد.

به گزارش مجله خبری نگار، فراتر از فشار افکار عمومی، المپیک مارسی گرفتار یک شکار وسواس‌گونه برای یافتن جاسوس است. در حالی که افشاگری‌ها همیشه وجود داشته‌اند، در دو سال گذشته سطح بی‌سابقه‌ای از بی‌اعتمادی را ایجاد کرده‌اند که انسجام تیم را از بین می‌برد. رختکن در حال فرو رفتن در پارانویا است و همه یکدیگر را متهم می‌کنند. کارکنان به بازیکنان مشکوک هستند، در حالی که بازیکنان مدیریت را به دستکاری رسانه‌ها متهم می‌کنند. این فضای مسموم به شکاف درون گروه دامن زده است. این امر باعث ایجاد گروه‌هایی، بحث‌های خاموش و خودسانسوری مداوم شده است که در آن هر کس قبل از صحبت کردن، مراقب پشت سر خود است. این فضای سوءظن به سرعت به اتهامات مستقیم و خاص در داخل باشگاه تبدیل شد و چندین چهره در رختکن و در میان مدیریت را هدف قرار داد.

طبق اطلاعات ما، این تعقیب و گریز هیچ‌کس را در امان نگذاشت. اعضای کادر فنی آشکارا هدف قرار گرفتند، مدیران، مدیر برنامه‌های دی زربی و حتی رئیس باشگاه لونگوریا متهم شدند. خود والنتین رونگیه، هافبک، فصل گذشته به اشتباه به عنوان یکی از مخبران مطبوعاتی و امسال به همراه دیگر بازیکنان معرفی شد. حتی تعجب‌آورتر اینکه، نام پانچو آباردونادو، اسطوره باشگاه، نیز در باشگاه پخش شد. با این اتهام اشتباه، هیچ مدرک ملموسی برای متهم کردن مردی که از سال ۲۰۱۳ به عنوان مربی در باشگاه بوده و ۲۰ سال زندگی خود را وقف باشگاه کرده، یافت نشد. یک چیز قطعی است: این پارانویا فقط باعث تشدید تنش‌ها در باشگاهی شد که در واقع هرگز هیچ جاسوس و جاسوس دیگری در آن وجود نداشته است. باشگاهی که هیچ تفاوتی با دیگران نداشت، اما درگیر توهمات جمعی شد...

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری