آمریکا و رژیم صهیونیستی دیگر قابل تحمل نیستند

به گزارش مجله خبری نگار، روزنامه الجزایری الشرق در یادداشتی نوشت: از معجزات جاودانه دین اسلام کتاب آن است که جز حق چیزی نمی‌گوید و هرگاه بحران جهانی رخ دهد صدق و راستی قرآن کریم نمایان می‌شود همانگونه که در آیات مرتبط با پیروی از ادیان مختلف آمده است «ولن ترضی عنک الیهود ولا النصاری حتی تتبع ملتهم». بدین معنا که هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد مگر آنکه از آیین آن‌ها پیروی کنی.

جنگ علیه ایران بسیاری از حقایق را آشکار کرد بویژه اینکه آمریکا رئیس جمهوری به دنیا معرفی کرد که دیپلماسی نمی‌شناسد؛ آنچه در قلبش وجود دارد بر روی زبانش است و بدون هیچ گونه مناسبت و مقدمه‌ای آنچه در اتاق‌های سری وجود دارد آماده است که علنی کند.

صهیونیست‌ها در سال‌های اخیر از صف طولانی حکام و رهبران کشور‌های عربی بهره بردند و این کشور‌ها خواستار سازش شدند. صهیونیست‌ها هرگز از ابراز انزجار و گاهی تحقیر نسبت به کسانی که دستشان را بوسیده‌اند و به آنها زمین و حتی شرافت و آبروی خود را بخشیده‌اند، دریغ نمی‌کنند. رفتار تحقیرآمیز مقامات رژیم صهیونیستی از جمله رهبر پلیدشان نتانیاهو که تمام رفتار‌های زشت را به آنها آموخته است، نسبت به مراکشی‌ها و اماراتی‌ها، باورکردنی نیست. توصیف مردم مراکش به عنوان "میمون" توسط یکی از مشاوران نتانیاهو، گواه این است که تا زمانی که عرب‌ها ایدئولوژی صهیونیست‌ها را کاملاً نپذیرند، از آنها راضی نخواهند شد. خود نتانیاهو، در دو مناسبت در طول جنگ نسل کشی فلسطینیان، نقشه‌ای از سرزمین‌های اسلام را بدون اذعان به صحرای «مغرب» بالا گرفت و مرز‌های اصلی آن را در صحرای غربی قرار داد.

همانطور که نتانیاهو از مراکش، کشوری که به او چیز‌هایی داده است که در هیچ جای جهان به او نداده‌ای عذرخواهی نکرد، مشاور او نیز به خاطر استفاده از واژه «میمون» برای توصیف افرادی که بنادر، زمین و خانه‌های خود را به روی ارتش اسرائیل باز کرده‌اند، عذرخواهی نکرد؛ ارتشی که آزادانه و بدون هیچ قید و بند اخلاقی پرسه می‌زند.

رئیس جمهور فعلی آمریکا نیز اظهاراتش غیرقابل تحمل شده است؛ او دیگر بدون اضافه کردن پسوند "نفت و پول" از یک کشور خلیج فارس نام نمی‌برد و از یک کشور اروپایی نام نمی‌برد مگر اینکه برچسب «مطیع و دنباله رو» به آن‌ها بزند. او به پایین‌ترین اعماق ابتذال فرو رفته است و این امر باعث می‌شود مطمئن شویم که آنچه در مورد او در رسوایی اپستین گفته شد، صرفاً نوک کوه یخ یا به قول آمریکایی‌ها "قطره‌ای در اقیانوس" است.

قدرت‌های استکباری، جهان را به دو بخش تقسیم کرده‌اند؛ متحدانی که مورد تمسخر قرار می‌گیرند و ثروتشان تا آخرین قطره تخلیه می‌شود و دشمنانی که پس از کشاندن آنها به حلقه تروریسم، سعی در نابودی آنها دارند و برایشان مهم نیست که استدلال‌ها و یا دلایلی برای تجاوز‌های خود به جهانیان ارائه دهند.

جنگ جاری در ایران بدون شک واقعیت جدیدی را ایجاد و نقشه‌ها را از نو ترسیم خواهد کرد و تاریخ را از نو خواهد نوشت. با این حال، چیزی که همه باید بر آن توافق داشته باشند این است که دوران شیفتگی به غرب و باور کورکورانه شعار‌های دموکراسی و آزادی آن باید برای همیشه پایان یابد. دوران خودآزاری مازوخیستی و تحمل برچسب‌های شرم‌آوری که به شرق زده می‌شود نیز باید متوقف شود، اکنون رئیس جمهور آمریکا تمام ابهامات را در هم شکسته، دیپلماسی را زیر پا گذاشته و واقعیت خود را آشکار کرد.

ما از بن گوریون، بگین، شارون، شامیر و اولمرت (رهبران رژیم صهیونیستی در دوره‌های مختلف) جز تیراندازی به سوی مردم بی‌گناه چیزی ندیدیم و از روزولت، آیزنهاور، ریگان، خانواده بوش و بایدن (رهبران آمریکا در دوره‌های مختلف) جز تجاوزی که علیه کشور‌های جهان انجام دادند تا از منافع خود که مرتبط با چاه‌های نفت است محافظت کنند، چیزی ندیدم، اما فرعون و هامان امروزی (ترامپ و نتانیاهو) به تجاوز مساله‌ی دیگری افزودند و آن گستاخی و وقاحت است.