اظهارات متفاوت همسر رویا میرعلمی درمورد حمله به مدرسه میناب

در جشنواره‌ی تئاتر فجر امسال و به عنوان یکی از داوران بخش نمایش‌های صحنه‌ای، وقتی چندین جایزه‌ی مهم از جمله تندیس بهترین کارگردانی و بهترین موسیقی و نمایشنامه و بازیگر زن برگزیده را به نمایش درخشان «گداز» از شهرستان میناب می‌دادیم، در هیچ کجای ذهنم نمی‌گنجید یک‌ماه بعد دخترکان بی‌گناه مینابی این طور قربانی ستمگری قرار گیرند.

به گزارش مجله خبری نگار، نمایش «گداز» در پایان با مرگ دخترکی به پایان می‌رسید که او نیز قربانی زیاده‌خواهی دیگران می‌شد و در پایان با آن میزانسن درخشان پیچیده‌شدن در زیرانداز حصیر توسط پدر داغدارش سوز و گدازی غریب در تماشاگران انبوه سالن سمندریان ایرانشهر می‌ساخت.

اکنون تکه‌پاره‌شدن بیش از یکصدوهشتاد تن از دخترکان نوشکفته‌ی میناب ایران زمین و معلمان‌شان در دبستان شجره‌ی طیبه، توفانی از سوز و دریایی از گداز بر دل همه‌ی آزاده‌مردمان جهان نهاده است. از جنس انسان و آدمیزاده نیستند کسانی که اشکی بر این جنایت جنگی هولناک نمی‌ریزند و مرگ‌شان باد کسانی که جنایتکاران جهانی آمریکایی_صهیونی را مسبب این جنایت نمی‌دانند و چنگال خون‌چکان آن ابرقدرت بیمار و آن صهیون نابکار را به آب حماقت می‌شویند.

بهترین نمایش جشنواره تئاتر فجر امسال «گداز» بود و بزرگترین جنایت حقوق بی‌بشر در جهان معاصر، قتل عام دخترکان پاکزاد مینابی. میناب امسال رکورددار است. میناب عزاداراست. میناب قهرمان هنر و پرچمدار مرگ سرخ دخترکان ایران‌زمین در ماه رمضان است.

میناب پرچمش بالاست و تا به روز رستاخیز به احترام این شهر قهرمان و مردمان مقاوم و استوارش باید ایستاد و با دشمن جنایت‌پیشه‌ای که برای تکه‌تکه کردن ایران‌زمین همچون تنهای دخترکانش، آمده می‌باید نبردی مردانه و جانانه و تاریخی کرد.

تسلیت بماند برای بعد از پیروزی بر این اهریمنان و تاسف بماند برای سنگدلان و اهریمن‌دوستان.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری