موشک ماه‌نشین ناسا درگیر یک نقص فنی!

به گزارش مجله خبری نگار/آفتاب نیوز،ناسا در جریان آزمایش سرنوشت‌ساز موشک جدید ماه‌نشین خود موسوم به «سیستم پرتاب فضایی» (SLS) با نشت سوخت شدیدی مواجه شد و این سؤال مطرح شد که فضانوردان چه زمانی می‌توانند برای سفر به مدار ماه به فضا پرتاب شوند.

این نشتی‌ها که یادآور اولین پرتاب تأخیردار موشک در سه سال پیش بود، تنها چند ساعت پس از عملیات سوخت‌رسانی روزانه در مرکز فضایی کندی (Kennedy) رخ داد.

کنترل‌کنندگان پرتاب، بارگیری هیدروژن و اکسیژن فوق‌العاده سرد را به این موشک ۹۸ متری در ظهر آغاز کردند. بیش از ۷۰۰ هزار گالن (معادل ۲.۶ میلیون لیتر) باید به مخازن وارد می‌شد و برای چند ساعت در مخزن سوخت باقی می‌ماند که تقلیدی از مراحل پایانی یک شمارش معکوس واقعی پرتاب بود، اما هیدروژن اضافی به سرعت در پایین موشک جمع شد.

بارگیری هیدروژن حداقل دو بار متوقف شد، زیرا تیم پرتاب با استفاده از تکنیک‌های توسعه‌یافته در طول شمارش معکوس موشک «سیستم پرتاب فضایی» (SLS) قبلی در سال ۲۰۲۲، برای حل این مشکل تلاش می‌کرد. آن اولین پرواز آزمایشی قبل از آنکه سرانجام بدون خدمه به اوج خود برسد، با نشت هیدروژن مواجه شد.

چهار فضانوردی که برای این ماموریت تعیین شده‌اند، شامل سه آمریکایی و یک کانادایی هستند که از فاصله نزدیک به ۱۶۰۰ کیلومتری در هوستون (محل استقرار مرکز فضایی جانسون) بر این تمرین حیاتی نظارت داشتند.

آنها طی دو هفته گذشته در قرنطینه بوده‌اند و منتظر نتیجه شمارش معکوس تمرین هستند.

نمایش این آزمایش‌های سوخت‌گیری مشخص خواهد کرد که چه زمانی می‌توان شاهد اولین سفر سرنشین‌دار به ماه پس از بیش از نیم قرن بود.

در بهترین حالت، ناسا می‌تواند فرمانده رید وایزمن (Reid Wiseman) و خدمه‌اش را زودتر از یکشنبه هفته آتی به ماه بفرستد. این موشک باید تا ۱۱ فوریه (۲۲ بهمن) پرواز کند، در غیر این صورت ماموریت تا ماه مارس به تعویق خواهد افتاد.

ناسا در هر ماه فقط چند روز برای پرتاب موشک فرصت دارد و سرمای شدید، پنجره پرتاب ماه فوریه را دو روز کاهش داده است.

این آزمایش‌ها به کنترل‌کننده‌های پرتاب فرصت می‌دهد تا تمام حرکات را بررسی کرده و هرگونه مشکل باقی‌مانده موشک را برطرف کنند.

این ماموریت تقریباً ۱۰ روزه، فضانوردان را از کنار ماه عبور می‌دهد، به دور سمت مرموز آن می‌چرخد و سپس با هدف آزمایش سیستم پشتیبانی از حیات کپسول و سایر سیستم‌های حیاتی، مستقیم به زمین بازمی‌گردد. ضمن اینکه خدمه به مدار ماه نخواهند رفت یا برای فرود روی آن تلاش نخواهند کرد.

ناسا آخرین بار در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ فضانوردان را به ماه فرستاد. برنامه جدید «آرتمیس» با هدف حضور پایدارتر در ماه، با خدمه جدید که زمینه را برای فرود‌های آینده فضانوردان در ماه فراهم می‌کنند، انجام می‌شود.