چگونه فیلم‌ها باعث می‌شوند ما احساس درد کنیم؟ یک مطالعه، واکنش مغز به صحنه‌های خشونت‌آمیز را بررسی می‌کند

به گزارش مجله خبری نگار، از قطع شدن یک بازو در فیلم «۱۲۷ ساعت» گرفته تا کشیدن ناخن در فیلم «قوی سیاه»، صحنه‌های سینمایی گرافیکی همیشه واکنش‌های حسی قوی را در بینندگان برانگیخته‌اند و دانشمندان اکنون دلایل این امر را به وضوح بیشتری درک می‌کنند.

این مطالعه نشان می‌دهد که مغز فقط آنچه را که روی صفحه نمایش اتفاق می‌افتد نمی‌بیند، بلکه آن را به صورت داخلی شبیه‌سازی می‌کند. دانشمندان دریافته‌اند مناطقی از مغز که قبلاً تصور می‌شد صرفاً مسئول پردازش بصری هستند، به احساسات فیزیکی نیز واکنش نشان می‌دهند. هنگام مشاهده صحنه‌های خشونت، لمس یا آسیب، مراکز لمسی مغز با الگو‌های دقیقی که با قسمت آسیب‌دیده بدن مطابقت دارند، فعال می‌شوند.

دکتر نیکلاس هِدگر، محقق ارشد این مطالعه، می‌گوید: «وقتی می‌بینید کسی قلقلک داده می‌شود یا آسیب می‌بیند، مناطقی از مغز که لمس را پردازش می‌کنند، الگو‌هایی را نشان می‌دهند که از قسمت آسیب‌دیده تقلید می‌کنند، گویی مغز آنچه را که می‌بیند روی بدن شما ترسیم می‌کند، حتی اگر هیچ تماس واقعی رخ نداده باشد.»

این مطالعه بر اساس تجزیه و تحلیل فعالیت مغز ۱۷۴ شرکت‌کننده در حین تماشای فیلم‌های مختلف انجام شد. این مطالعه نشان داد که مناطق بصری مغز حاوی "نقشه‌های بدن" مشابه با حس لامسه هستند، که نشان می‌دهد مکانیسم‌های ادراک حسی عمیقاً در سیستم بصری در هم تنیده شده‌اند.

هایدگر توضیح می‌دهد که این تعامل بین حواس فقط در یک جهت عمل نمی‌کند، بلکه شامل تبادل مداوم اطلاعات است. برای مثال، وقتی فردی در تاریکی حرکت می‌کند، حواس لامسه به او کمک می‌کنند تا حتی با ورودی بصری محدود، یک نقشه داخلی از فضا تشکیل دهد که این امر همکاری حواس را در شکل‌گیری تصویری جامع از جهان برجسته می‌کند.

این مطالعه نشان می‌دهد که دیدن درد کشیدن دیگران می‌تواند همین حس را در ما ایجاد کند، که توضیح می‌دهد چرا صحنه‌هایی مانند قطع شدن پایش توسط یکی از شخصیت‌های مجموعه فیلم‌های «اره» برای فرار، باعث پریشانی شدید می‌شوند.

محققان معتقدند که این یافته‌ها کاربرد‌های بالینی مهمی دارند، زیرا ممکن است به درک بهتر اختلالاتی مانند اوتیسم کمک کنند.

هایدگر می‌گوید: «برخی نظریه‌ها نشان می‌دهند که تقلید از آنچه می‌بینیم به ما در درک تجربیات دیگران کمک می‌کند و این فرآیند‌ها ممکن است در افراد مبتلا به اوتیسم متفاوت عمل کنند.» او می‌افزاید که آزمایش‌های حسی سنتی اغلب برای کودکان یا افراد مبتلا به اختلالات عصبی استرس‌زا هستند، در حالی که تجزیه و تحلیل فعالیت مغز در طول تماشای فیلم می‌تواند روشی جدید و آسان‌تر برای تشخیص و تحقیق ارائه دهد.

این مطالعه در مجله نیچر منتشر شد.

منبع: دیلی میل