بین جنارو گتوزو و فدریکو کیه‌زا جنگ اعلام شده است!

به گزارش مجله خبری نگار، با توجه به غیبت مداوم فدریکو کیه‌زا و شکست نگران‌کننده مقابل نروژ، ایتالیا با احساس فوریت به بازی پلی‌آف ماه مارس مقابل ایرلند شمالی نزدیک می‌شود. جنارو گتوزو، تحت فشار، اکنون باید در بازگرداندن بازیکنی کلیدی به ترکیب تیم موفق شود، بازیکنی که بازگشتش می‌تواند آینده آتزوری را در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ تعیین کند.

ایتالیا پس از یک وقفه چندجانبه در بازی‌های ملی، با یک پیروزی حیاتی مقابل مولداوی و به دنبال آن شکست سنگین مقابل نروژ که این کشور را در هاله‌ای از ابهام قرار داده، به میدان می‌رود. در نتیجه مستقیم این اتفاق، آتزوری‌ها باید در ماه مارس در یک بازی پلی‌آف پرتنش مقابل ایرلند شمالی بازی کنند تا جایگاه خود را در جام جهانی ۲۰۲۶ تثبیت کنند. در این فضای پرتنش عمومی، یک نام مدام در بحث‌ها مطرح می‌شود: فدریکو کیه‌زا. این وینگر لیورپول که هنوز در تیم جنارو گتوزو غایب است، حتی با وجود اینکه تیم به شدت دلتنگ اوست، همچنان یک معما باقی مانده است: مربی سابق مارسی در ماه اکتبر اظهار داشت: " ما با فدریکو به طور مفصل صحبت کرده‌ایم، او می‌داند که من در مورد او چه فکر می‌کنم، اما ما همچنین باید به آنچه بازیکن می‌گوید احترام بگذاریم: او ۱۰۰ ٪ احساس آمادگی نمی‌کند و مشکلاتی دارد که باید حل شود. هیچ راز یا رسوایی وجود ندارد. " از قضا، شروع او در فصل باشگاهی با دو گل قانع‌کننده مقابل بورنموث و کریستال پالاس و سه پاس گل بین لیگ برتر و جام اتحادیه، نشانه‌های دلگرم‌کننده‌ای را نشان داده بود.

پس از تابستانی پر از شایعات و عدم قطعیت، به نظر می‌رسید کیه‌زا دوباره در حال جان گرفتن است. اما برای گتوزو، در ابتدا احتیاط غالب بود. تا زمانی که این بازیکن از نظر ذهنی و جسمی آماده نبود، از عجله در بازگشت خودداری می‌کرد. اکنون، به نظر می‌رسد گتوزو از موضع این بازیکن عصبانی است: «من اغلب با او صحبت می‌کنم و ما باید به تصمیمات و مشکلات یکدیگر احترام بگذاریم. من می‌دانم که به یکدیگر چه می‌گوییم، باید به آنچه بازیکن به من می‌گوید احترام بگذارم. چیز بیشتری نمی‌توانم بگویم، این حقیقت است. بله، بله... درک این موضوع آسان است.» گتوزو چند روز پیش نیز توضیح داد. بنابراین، آیا این یک تصمیم قاطع از سوی گتوزو است یا امتناع بازیکن از آمدن؟ خواندن این حرف‌ها دشوار است. این موضع قاطع از سوی مربی، که پس از بحرانی که تحت لوچانو اسپالتی به وجود آمد، با عجله وارد شد، بحث‌های داغی را برانگیخته است، زیرا مشکل ایتالیا اکنون آشکار است: تیم ملی فاقد بازیکنانی است که بتوانند در موقعیت‌های تک به تک تفاوت ایجاد کنند و یک دفاع فشرده را باز کنند. در مقابل نروژ، استعداد نوسا، که پیش از این در اسلو درخشان بود، بار دیگر کاستی‌های آتزوری، یعنی انتقال‌های کند، عدم پیش‌بینی‌پذیری و عدم نفوذپذیری آنها را برجسته کرد. چه اورسولینی باشد، چه زاکانی یا پولیتانو، هیچ‌کدام همان انفجار یا حتی همان حس تهاجمی کیه‌زا را در لحظات حساس ندارند.

کیه‌زا برای ایتالیا ضروری است

جنارو گتوزو، که تنها چهار ماه فرصت دارد تا برای پلی‌آف آماده شود، پلی‌آفی که می‌تواند برای آینده فوتبال ایتالیا تعیین‌کننده باشد، می‌داند که این نوع بازیکن نادر است و حذف محور حمله از یک پروژه شکننده، ریسک بزرگی است: «آیا او آنجا خواهد بود؟ مدام از من بپرسید، اما تصمیم‌گیری بر عهده من نیست. به او بستگی دارد. مشکل کیه‌زا است، می‌دانید. من همیشه قبل از اعلام ترکیب با او تماس می‌گیرم، با او صحبت می‌کنم، اما مشکل این نیست که گتوزو او را نمی‌بیند. مشکل خود اوست.» گتوزو روز پنجشنبه در مراسم قرعه‌کشی پلی‌آف جام جهانی تکرار کرد. در مورد جانلوئیجی بوفون، رئیس هیئت ایتالیایی، ارزیابی مشابه به نظر می‌رسد: «ما باید تمام بهترین بازیکنان خود را برگردانیم: اگر یکی از آنها برجسته باشد، دلیلی برای نگه داشتن او وجود ندارد، به خصوص که به او نیاز داریم.» ما منتظر کیه‌زا هستیم، زیرا تعداد کمی مانند او در اروپا وجود دارد. اما رینو هیچ بازیکن شایسته‌ای را نادیده نگرفته است. تکرار می‌کنم، این تیم است که اهمیت دارد...» این حس فوریت، خاطره جمعی را دوباره زنده می‌کند، زیرا فدریکو کیه‌زا، نه چندان دور، جرقه‌ای بود که ایتالیا را در سال ۲۰۲۱ به قهرمانی اروپا رساند. گل‌های او، شخصیتش و توانایی‌اش در تغییر نتیجه بازی، او را به رهبر تهاجمی یک تیم جاه‌طلب و فاتح تبدیل کرد. اما سال‌های بعد با مصدومیت در یوونتوس و سپس با مشکلات سازگاری در لیورپول مشخص شد. به نظر می‌رسد این وینگر بین دو دنیا در نوسان است: لیگ برتر که به او فضا می‌دهد، اما تضمین‌های کمی دارد، و سری آ که او از دور، گاهی با حسرت، آن را تماشا می‌کند. حضور او همچنان پراکنده است، اعتماد به نفس او هنوز شکننده است؛ و با این حال، با هر درخششی در زمین انگلیس، ایتالیا به خود می‌گوید که هنوز بازیکنی دارد که قادر است به تنهایی جریان یک مسابقه را تغییر دهد. سوال بزرگ همچنان باقی است، سوالی که بحث‌ها را در تورین، رم و لندن دامن می‌زند: فدریکو کیه‌زا از الان تا ژانویه چه خواهد کرد؟ و مهم‌تر از همه، گتوزو چه خواهد کرد؟ ایتالیا، که پس از دو جام جهانی متوالی از دست دادن، بیش از هر زمان دیگری تحت فشار است، نمی‌تواند شکست دیگری را تحمل کند. بازی پلی‌آف مقابل ایرلند شمالی به عنوان شمشیر داموکلس بر فراز آتزوری دیده می‌شود: "ایرلند شمالی یک تیم فیزیکی با روحیه جنگنده است. ما باید رقابتی باشیم، این را می‌دانستیم. ما می‌دانیم که به کجا می‌رویم و باید پیشرفت کنیم. آنها کاملاً در دسترس ما هستند و می‌توانیم آنها را در یک مسابقه تحت فشار قرار دهیم. آنها از نظر فیزیکی بسیار قوی هستند و توپ‌های دوم زیادی بازی می‌کنند. این به عملکرد عالی نیاز دارد، اما ما می‌توانیم رقابت کنیم. فینال احتمالی مقابل ولز یا بوسنی؟ " این مربی تأکید کرد: «اول، باید در مورد بازی مقابل ایرلند شمالی صحبت کنیم، جایی که همه چیز در خطر است. بعد خواهیم دید؛ این دو موقعیت کاملاً متفاوت خواهند بود. اما فعلاً در مورد آن صحبت نمی‌کنیم.» در این زمینه، رابطه بین کیه‌زا و گتوزو شبیه یک طناب‌کشی خاموش به نظر می‌رسد. از یک طرف، یک مربی متقاعد و بی‌صبر، آشکارا به کیه‌زا پیشنهاد همکاری می‌دهد و اساساً او را تحت فشار قرار می‌دهد. از طرف دیگر، تمام یک ملت متقاعد شده‌اند که بااستعدادترین وینگرشان همچنان ضروری است. آینده آتزوری می‌تواند به این آشتی بستگی داشته باشد؛ و در این ایتالیا که در حال از دست دادن انگیزه است، یک دریبل از فدریکو کیه‌زا می‌تواند برای تغییر مسیر تاریخ کافی باشد.