خواب آلودگی مداوم و خستگی بی پایان... اختلال نادری که پزشکان را گیج می‌کند!

به گزارش مجله خبری نگار، این بیماری یک اختلال خواب نادر است که باعث خستگی مزمن و خواب‌آلودگی بیش از حد می‌شود که حتی پس از یک خواب طولانی نیز از بین نمی‌رود.

طبق تعریف سرویس سلامت ملی بریتانیا (NHS)، این اختلال به شرایطی گفته می‌شود که در آن فرد ساعت‌های طولانی می‌خوابد، اما پس از بیدار شدن احساس گیجی، تحریک‌پذیری یا عدم شادابی می‌کند.

اگرچه علت دقیق این اختلال هنوز مشخص نیست، پزشکان معتقدند که این بیماری از یک اختلال عصبی ناشی می‌شود که بر مکانیسم‌های خواب و بیداری تأثیر می‌گذارد.

این اختلال با نارکولپسی متفاوت است، زیرا افراد مبتلا به پرخوابی ایدیوپاتیک حتی پس از یک خواب طولانی احساس شادابی نمی‌کنند، برخلاف افراد مبتلا به نارکولپسی که پس از دوره‌های کوتاه خواب انرژی خود را بازیابی می‌کنند.

تیمی از محققان به رهبری سارا بیرمنگام از شرکت داروسازی تاکدا، مطالعه‌ای عمیق با هدف درک تجربیات زندگی افراد مبتلا، بهبود کیفیت مراقبت‌های ارائه شده به آنها و افزایش آگاهی عمومی در مورد این اختلال انجام دادند.

این مطالعه ۳۴۶ پست در رسانه‌های اجتماعی، وبلاگ‌ها و انجمن‌ها را که توسط ۱۲۳ فرد مبتلا به این بیماری بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۲ نوشته شده بود، بررسی کرد.

نتایج نشان داد که ۸۷٪ از شرکت‌کنندگان، زنان بین ۱۶ تا ۶۰ سال بودند که در ایالات متحده، اروپا، استرالیا و کانادا زندگی می‌کردند. اکثر آنها گزارش دادند که برای انجام کار خود حداقل به ۱۰ ساعت خواب در روز نیاز دارند، در حالی که برخی گزارش دادند که حداقل به ۱۵ ساعت خواب نیاز دارند - که به طور قابل توجهی بیشتر از ۷ تا ۹ ساعت توصیه شده برای بزرگسالان است.

محققان ده علامت رایج را در بین مبتلایان شناسایی کردند که مهمترین آنها عبارتند از: خواب آلودگی طولانی مدت، خواب آلودگی مداوم، خواب بدون طراوت، مشکل در بیدار شدن از خواب، رفتار خودجوش، تمرکز ضعیف، کاهش انرژی بدنی و رویا‌های واضح یا توهمات مرتبط با خواب.

یکی از شرکت‌کنندگان در این مطالعه گفت: «مثل این است که به ما دارو بدهند و بعد به ما بگویند بیدار بمان. این احساسی است که ما تمام روز داریم.»

دیگری گفت: «مهم نیست چقدر می‌خوابم، هرگز احساس آرامش نمی‌کنم. ذهنم مه‌آلود است، فکر کردن برایم دشوار است و احساس می‌کنم اصلاً نخوابیده‌ام.»

تأثیرات بر زندگی روزمره و روابط

این مطالعه نشان داد که این اختلال نه تنها بر خواب تأثیر می‌گذارد، بلکه به زندگی اجتماعی و حرفه‌ای افراد مبتلا نیز سرایت می‌کند. برخی گزارش دادند که به دلیل خواب‌آلودگی مداوم مجبور به ترک شغل خود یا به تعویق انداختن پروژه‌های شخصی شده‌اند و یکی از شرکت‌کنندگان گفت که از بچه‌دار شدن منصرف شده است، زیرا انرژی لازم برای مراقبت از آنها را ندارد.

دیگری گفت: «مردم فکر می‌کنند ما تنبل یا بی‌تفاوت هستیم، چون از کنار رویداد‌ها رد می‌شویم، اما حقیقت این است که ما تلاش می‌کنیم... و بعد بدن‌هایمان ناگهان مثل ماشینی که در جاده خراب می‌شود، از هم می‌پاشد.»

محققان خاطرنشان کردند که بسیاری از بیماران احساس می‌کنند پزشکان شکایات آنها را جدی نمی‌گیرند و اغلب بدون پرداختن به علل زمینه‌ای، به سادگی دارو‌های محرک تجویز می‌کنند.

این تیم خاطرنشان کرد که عدم آگاهی از این اختلال منجر به تشخیص دیرهنگام و تشدید تأثیر روانی و اجتماعی بر بیماران و خانواده‌هایشان می‌شود.

اگرچه این مطالعه بر اساس داده‌های آنلاین منتشر شده توسط خود افراد انجام شده است و تشخیص‌ها را نامشخص می‌کند، اما گامی مهم به سوی درک عمیق‌تر از تجربه انسانی بیماران مبتلا به پرخوابی ایدیوپاتیک است و خواستار تحقیقات بیشتر در مورد این اختلال پیچیده است.

این مطالعه در مجله PLoS Medicine منتشر شده است.

منبع: دیلی میل