دانشمندان از سطح پایین رفاه روانی در بین جوانان خبر داده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، جوانی اغلب با انرژی، خوش‌بینی و حس فرصت همراه است. با این حال، یک مطالعه بین‌المللی نشان داد که بزرگسالان جوان، به طور متوسط، رفاه روانی خود را پایین‌تر از بزرگسالان مسن‌تر ارزیابی می‌کنند و شاخص‌های نامطلوب نه تنها در کشور‌های کم‌درآمد، بلکه در کشور‌های پردرآمد نیز یافت می‌شود.

دانشمندان تصویر کلی را در درجه اول به فقدان سرزندگی، ثبات عاطفی و توانایی بهبودی از مشکلات نسبت می‌دهند. مقاله ایزوستیا به بررسی عواملی می‌پردازد که با سلامت روان مرتبط دانسته شده‌اند و اینکه چرا نگرش مثبت به زندگی خود همیشه معادل خوش‌بینی به آینده نیست.

جوانان کمتر مرفه بودند

محققان پاسخ‌های ۵۳،۷۹۹ نفر از ۹۲ کشور را تجزیه و تحلیل کردند. این مطالعه در مجله تحقیقات شاخص‌های اجتماعی (SIR) منتشر شد. این نظرسنجی عمدتاً به صورت آنلاین انجام شد. از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا ۱۰ جنبه از رفاه روانی را ارزیابی کنند و به سؤالات اضافی در مورد استرس، اضطراب، علائم افسردگی و رضایت از زندگی پاسخ دهند.

نتیجه اصلی، عدم وجود رابطه U شکل رایج در برخی مطالعات بود، که در آن بالاترین شاخص‌های رفاه در بین جوانان و بزرگسالان مسن‌تر و پایین‌ترین آنها در بین افراد میانسال یافت می‌شود. در این مطالعه، بزرگسالان جوان، از جمله افراد در سن دانشگاه و کسانی که تازه کار خود را شروع کرده‌اند، نمرات پایین‌تری نسبت به گروه‌های سنی بالاتر نشان دادند. در مجموع، نمرات با افزایش سن بهبود یافت.

نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که این الگو در کشور‌های مختلف، از جمله کشور‌های با درآمد بالا، مشاهده شده است. آنها تخمین می‌زنند که نمرات پایین‌تر شرکت‌کنندگان جوان‌تر بود که به طور قابل توجهی بر سلامت روانی کلی آنها تأثیر گذاشت. با این حال، این مطالعه افراد در سنین مختلف را در یک نمونه واحد مقایسه کرد و ثابت نمی‌کند که هر نسل جدید لزوماً بدتر از نسل قبلی عمل می‌کند.

از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا ۱۰ مؤلفه‌ی سلامت روان را ارزیابی کنند. این مؤلفه‌ها شامل احساسات مثبت، عزت نفس، احساس شایستگی، تعامل، روابط با دیگران، احساس معنا در زندگی، سرزندگی، ثبات عاطفی و توانایی مقابله با مشکلات بود.

بالاترین امتیاز‌ها در کل نمونه مربوط به روابط با دیگران، حس معنا، شایستگی، مشارکت و عزت نفس بود. شرکت‌کنندگان انرژی زندگی، ثبات عاطفی و تاب‌آوری روانی را کمترین امتیاز را دادند. به عبارت دیگر، افراد می‌توانند به طور کلی از روابط و دستاورد‌های شخصی خود راضی باشند، اما همچنان در بهبودی و مقابله با موقعیت‌های استرس‌زا با مشکلاتی مواجه شوند.

محققان متوجه شکافی بین برداشت افراد از زندگی خود و ارزیابی آنها از دنیای اطرافشان شده‌اند. ممکن است فردی نسبت به شرایط شخصی خود احساس مثبتی داشته باشد، اما در مورد بی‌ثباتی سیاسی و اقتصادی، عدم قطعیت و چشم‌انداز شغلی نگران باشد. نویسندگان این موضوع را به شکاف خوش‌بینی نسبت می‌دهند - تفاوت بین نحوه ارزیابی افراد از آینده خود و آینده جامعه.

درآمد و ارتباطات اجتماعی نیز مهم هستند

این مطالعه ارتباطی بین وضعیت مالی و سلامت روان پیدا کرد. شرکت‌کنندگانی که به طور متوسط ​​درآمد بالاتری داشتند، نتایج بهتری نشان دادند. نویسندگان آستانه مشخصی پیدا نکردند که فراتر از آن، افزایش بیشتر منابع مالی، دیگر با بهبود عملکرد همبستگی نداشته باشد.

عوامل اجتماعی دیگری نیز نقش داشتند. سطوح بالاتر تحصیلات با نمرات بهتر رفاه مرتبط بودند: شرکت‌کنندگانی که فقط تحصیلات دبیرستانی یا کمتر در برخی کشور‌ها داشتند، نتایج مطلوب‌تری نشان دادند. افرادی که با دیگران زندگی می‌کردند نیز به طور متوسط ​​رفاه خود را بالاتر ارزیابی کردند. علاوه بر این، شرکت‌کنندگانی که در قالب ترکیبی کار می‌کردند، عملکرد بهتری نسبت به کسانی داشتند که کاملاً از راه دور کار می‌کردند.

با این حال، در میان افراد شاغل، نتایج همیشه بالا نبود. نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که اشتغال به تنهایی سلامت روان را تضمین نمی‌کند: می‌تواند تحت تأثیر شرایط کاری، ثبات مالی و خطر فرسودگی شغلی قرار گیرد. این مطالعه روابط بین این عوامل را مستند کرده است، اما ثابت نکرده است که آنها علت این تفاوت‌ها هستند.

محققان به طور جداگانه ترکیبی از شاخص‌های رفاه روانی و علائم اختلالات روانی رایج را ارزیابی کردند. طبق معیاری که آنها استفاده کردند، تقریباً ۶.۵٪ از شرکت‌کنندگان در گروه دارای سطح بالای رفاه طبقه‌بندی شدند. نویسندگان تأکید می‌کنند که این ارزیابی مقدماتی است و در درجه اول برای ارائه درک کلی از نتایج نمونه در نظر گرفته شده است.

سوالات اضافی در مورد علائم اضطراب و افسردگی، تصویر نامطلوبی را در بین جوانان ۱۸ تا ۲۵ ساله نشان داد. تنها ۱۴.۷٪ از شرکت‌کنندگان در این گروه سنی هیچ نشانه‌ای از پریشانی روانی در مقیاس مورد استفاده نشان ندادند. ۲۸.۶٪ علائم متوسط ​​یا شدید داشتند. برای کل نمونه، این نسبت‌ها به ترتیب ۲۳.۶٪ و ۲۲.۶٪ بود. نتایج ارزیابی غربالگری نشان نمی‌دهد که شرکت‌کنندگان مبتلا به اختلالات خاصی تشخیص داده شده‌اند.

این یافته‌ها صرفاً علامتی برای سیاست‌گذاران در مورد نیاز به راه‌حل‌هایی برای بهبود سلامت روان جوانان یا کسانی که مشکلات مالی را تجربه می‌کنند، نیست. آنها در واقع یک پرچم قرمز هستند: کل جمعیت در حال حاضر سختی‌هایی را تجربه می‌کنند و احساس می‌کنند که تاب‌آوری آنها در حال حاضر تضعیف شده است، نه فقط به دلیل ترس از آینده‌ای نامعلوم.

این دانشمند، حمایت از اشتغال در بحبوحه تغییرات بالقوه در بازار کار به دلیل توسعه هوش مصنوعی، مبارزه با عوامل فرسودگی شغلی و گسترش دسترسی به کمک برای اختلالات روانی را از جمله گام‌های ضروری عنوان کرد.

نویسندگان همچنین در مورد محدودیت‌های این مطالعه هشدار می‌دهند. این نظرسنجی عمدتاً به صورت آنلاین انجام شد، به این معنی که شرکت‌کنندگان می‌توانستند سطوح مختلفی از دسترسی به اینترنت و توانایی‌ها را داشته باشند. علاوه بر این، پاسخ‌دهندگان جوان‌تر ممکن است تمایل بیشتری به پاسخ به سؤالات داشته باشند، زیرا می‌خواستند به چالش‌های خود بپردازند، در حالی که شرکت‌کنندگان مسن‌تر ممکن است فعال‌تر و از نظر اجتماعی درگیرتر بوده باشند. بنابراین، نتایج را نمی‌توان ارزیابی دقیقی از وضعیت جمعیت در هر کشور در نظر گرفت.