کد مطلب: ۸۷۱۲۴۸
|
|
۰۵ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۰:۳۲

جراحی‌های متعدد ممکن است به زوال شناختی منجر شوند

جراحی‌های متعدد ممکن است به زوال شناختی منجر شوند
یک مطالعه در دانشگاه سیدنی نشان داده است که جراحی‌های متعدد می‌تواند منجر به زوال شناختی شود. این مطالعه از داده‌های بانک زیستی بریتانیا استفاده کرده است که نیم میلیون بیمار ۴۰ تا ۶۹ ساله را تجزیه و تحلیل کرده و اسکن‌های مغزی، آزمایش‌های شناختی و سوابق پزشکی را در طول ۲۰ سال بررسی کرده است.

به گزارش مجله خبری نگار، یک مطالعه در دانشگاه سیدنی نشان داده است که جراحی‌های متعدد می‌تواند منجر به زوال شناختی شود. این مطالعه از داده‌های بانک زیستی بریتانیا استفاده کرده است که نیم میلیون بیمار ۴۰ تا ۶۹ ساله را تجزیه و تحلیل کرده و اسکن‌های مغزی، آزمایش‌های شناختی و سوابق پزشکی را در طول ۲۰ سال بررسی کرده است.

بسیاری از خانواده‌ها داستان‌هایی از چگونگی بدتر شدن زمان واکنش و حافظه بستگان مسن خود به دلیل جراحی‌های مکرر و بستری شدن در بیمارستان دارند. اکنون مطالعه‌ای از دانشگاه سیدنی نشان داده است که جراحی‌های متعدد با هر عمل جراحی اضافی، تأثیر کمی بر حافظه، زمان واکنش، تغییر وظیفه و حل مسئله در بیماران مسن دارد.

این مطالعه همچنین نشان داد که اسکن‌های MRI از مغز افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، تفاوت‌های فیزیکی را در نواحی مغز مسئول حافظه نشان داد.

این اولین مطالعه از نوع خود است که تأثیر جراحی‌های پیچیده متعدد بر سلامت مغز را با استفاده از تکنیک‌های تصویربرداری مغز مانند MRI در یک جمعیت بزرگ بررسی می‌کند.

یک تیم بین‌المللی داده‌های مربوط به نزدیک به نیم میلیون بزرگسال ۴۰ تا ۶۹ ساله در بریتانیا را که تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، از جراحی‌های سرپایی گرفته تا پیوند بای‌پس عروق کرونر، به استثنای اقدامات تشخیصی و جراحی مغز و اعصاب، بررسی کردند.

به عنوان بخشی از مطالعه، بیماران تحت MRI مغز و آزمایش شناختی برای علائم تخریب عصبی قرار گرفتند.

این مطالعه نشان داد که با هر عمل جراحی اضافی، زمان واکنش کلی بیماران ۰⋅۳ میلی‌ثانیه کاهش می‌یابد. انعطاف‌پذیری شناختی، حل مسئله و توانایی به خاطر سپردن تصاویر و اعداد نیز با هر عمل جراحی اضافی کاهش می‌یابد.

همچنین مشخص شد افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، هیپوکامپ کوچکتری داشتند، ناحیه‌ای از مغز که در حافظه و یادگیری نقش دارد. همچنین علائم آسیب مغزی مرتبط با گرفتگی رگ‌های خونی در آنها بیشتر از افرادی بود که تحت عمل جراحی مکرر قرار نگرفته بودند.

جنیفر تیلور، نویسنده‌ی اصلی این مطالعه از دانشگاه سیدنی، گفت: «نتایج نشان می‌دهد که کاهش شناختی ناشی از یک عمل جراحی ممکن است کوچک به نظر برسد، اما این تغییرات و از دست دادن‌های ناشی از تخریب عصبی واقعاً پس از چندین عمل جراحی شروع به تجمع می‌کنند.» «ما دریافتیم که این جراحی‌ها به طور متوسط ایمن هستند، اما نباید تأثیر جراحی‌های متعدد بر سلامت مغز بیماران مسن را نیز دست کم بگیریم.»

نویسندگان این مطالعه خاطرنشان می‌کنند: «این یادآوری به ارائه‌دهندگان خدمات درمانی است که تمام گزینه‌های درمانی را در نظر بگیرند و هنگام توصیه به جراحی‌های بزرگ در بیماران مسن‌تر و آسیب‌پذیرتر، احتیاط کنند. اگر جراحی بهترین یا تنها گزینه درمانی باشد، باید به بیماران اطمینان داده شود که آسیب شناختی ناشی از هر جراحی، به طور متوسط، اندک است. با این حال، توجه ویژه به مراقبت‌های قبل از عمل برای اولویت‌بندی سلامت و بهبودی مغز ضروری است.»

در مقاله‌ای که در مجله‌ی The Lancet Healthy Longevity منتشر شده است، محققان تأثیر بستری شدن در بیمارستان‌های جراحی و پزشکی را بر عملکرد شناختی با استفاده از نمونه‌ی بزرگی از بزرگسالان بریتانیایی از بانک زیستی بریتانیا بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۳ بررسی کردند.

بیوبانک بریتانیا جامع‌ترین منبع داده‌های سلامت موجود برای تحقیقات در جهان است. این بانک شامل مجموعه‌ای گسترده و رو به رشد از داده‌های زیست‌شناسی، سلامت و سبک زندگی است که طی ۱۵ سال از نیم میلیون داوطلب بریتانیایی جمع‌آوری شده است.

داده‌ها از ۴۶۷۰۶ نفر که تحت تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) دقیق و آزمایش‌های شناختی دقیق قرار گرفتند، جمع‌آوری شد.

شرکت‌کنندگان با پاسخ دادن به مجموعه‌ای از سؤالات زبان و ریاضی، از نظر زمان واکنش، حافظه و مهارت‌های تفکر انعطاف‌پذیر مورد آزمایش قرار گرفتند.

این مطالعه ادامه‌ی کار همان تیم تحقیقاتی است که قبلاً دریافته بود که هم جراحی‌های بزرگ (از جمله جراحی‌های قلب، قفسه سینه، عروق و داخل جمجمه) و هم بستری شدن در بیمارستان با زوال شناختی در بیماران مسن مرتبط هستند.

محققان می‌گویند که تحقیقات آینده باید بر درک سازوکار درونی بیولوژیکی تخریب عصبی متمرکز شود. یک فرضیه نشان می‌دهد که التهاب ممکن است مسئول تأخیر در بهبود شناختی پس از جراحی باشد و درک چگونگی منجر شدن این امر به آسیب مغزی، گام کلیدی بعدی خواهد بود.

پروفسور رابرت سندرز، نویسنده ارشد این مقاله از دانشگاه سیدنی و بیمارستان سلطنتی پرنس آلفرد، گفت: «این مقاله نقطه عطفی بزرگ برای حوزه ما محسوب می‌شود و اهمیت تحقیقات در سلامت مغز در حین عمل را مشخص می‌کند. ما در حال حاضر در حال آزمایش درمان‌های بالقوه در آزمایش‌های بالینی هستیم و هدف ما بهبود بیهوشی ایمن و مراقبت‌های حین عمل است.»

ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر