دانشمندان کشف کرده‌اند که چگونه جلبک‌های کوچک بر تکامل نرم‌تنان غول‌پیکر تأثیر گذاشته‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، صدف‌های غول‌پیکر، از جمله بزرگترین نمایندگان رده خود، مدت‌هاست که توجه محققان را به خود جلب کرده‌اند. این موجودات چشمگیر که به طول ۱.۵ متر و وزن بیش از ۳۰۰ کیلوگرم می‌رسند، بخش حیاتی اکوسیستم‌های صخره‌های مرجانی هستند. دانشمندان دانشگاه کلرادو در بولدر کشف کرده‌اند که چگونه همزیستی با جلبک‌های میکروسکوپی به این صدف‌ها کمک کرده است تا به چنین اندازه‌هایی برسند. این مطالعه در مجله Communications Biology (ComBio) منتشر شده است.

صدف‌های غول‌پیکری مانند Tridacna maxima با رژیم غذایی پرپروتئین رشد نمی‌کنند. در عوض، آنها انرژی خود را از جلبک‌هایی که در بافت‌هایشان زندگی می‌کنند، به دست می‌آورند. این فرآیند که به عنوان فتوسنتز شناخته می‌شود، به جلبک‌ها اجازه می‌دهد تا نور خورشید را به قند‌هایی تبدیل کنند که صدف‌ها را تغذیه می‌کنند.

جینگچون لی، نویسنده اصلی این مطالعه و استاد بوم‌شناسی و زیست‌شناسی تکاملی، توضیح داد: «انگار جلبک‌ها دانه‌هایی بودند و درختی از شکم صدف روییده است.»

در یک مطالعه جدید، دانشمندان ژنوم Tridacna maxima را توالی‌یابی کرده و آن را با ژنوم گونه‌های مرتبط، مانند صدف قلبی معمولی که شریک همزیستی ندارند، مقایسه کردند. مشخص شد که این صدف‌های غول‌پیکر ژن‌های اضافی تکامل یافته‌اند که به آنها کمک می‌کند جلبک‌های مفید را از باکتری‌ها و ویروس‌های مضر تشخیص دهند.

رویکی لی، یکی از نویسندگان این مطالعه و دانشمند محقق در موزه تاریخ طبیعی دانشگاه کلرادو، افزود: «ژنوم صدف غول‌پیکر همچنین حاوی ژن‌های کمتری مرتبط با کنترل وزن بدن است که ممکن است به آنها اجازه داده باشد تا به چنین اندازه‌های بزرگی رشد کنند.»

با این حال، همزیستی معایبی هم دارد. سیستم ایمنی ضعیف نرم‌تنان، آنها را در برابر عفونت‌های ویروسی آسیب‌پذیرتر می‌کند. علاوه بر این، آنها، مانند مرجان‌ها، به دلیل تغییرات اقلیمی با تهدیدات فزاینده‌ای رو‌به‌رو هستند.

جینگچون لی گفت: «صدف‌های غول‌پیکر با فراهم کردن سرپناه و غذا برای سایر موجودات زنده، نقش کلیدی در ثبات اکوسیستم‌های دریایی دارند.»

سال گذشته، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) گونه Tridacna gigas را در فهرست گونه‌های در معرض خطر انقراض قرار داد.

رویکی لی می‌گوید: «تحقیقات ژنتیکی به ما کمک می‌کند تا تنوع گونه‌ها و نیاز‌های حفاظتی آنها را بهتر درک کنیم.»

این تیم قصد دارد ژنوم هر ۱۲ گونه شناخته شده صدف غول پیکر را توالی یابی کند تا تکامل و سازگاری آنها را بهتر درک کند. این امر می‌تواند به توسعه استراتژی‌های حفاظتی و محافظت از صخره‌های مرجانی که به این موجودات شگفت‌انگیز وابسته هستند، کمک کند.