لحظه سرنوشت‌ساز برای برناردو سیلوا

به گزارش مجله خبری نگار، رئال مادرید اولویت او بود. او تابستان امسال به عنوان بازیکن آزاد از منچستر سیتی به رئال مادرید پیوست، و ژوزه مورینیو او را متقاعد کرد که مستقیماً پروژه‌اش را برایش توضیح دهد. بنابراین، انتخاب واضح بود: این ملی‌پوش پرتغالی (۱۱۳ بازی و ۱۴ گل) به جای بارسلونا یا اتلتیکو مادرید، رئال مادرید را انتخاب کرد. همه اینها به امید بازیابی نقش اصلی در تیمی بود که برای رویداد‌های بزرگ طراحی شده بود. از طرف دیگر، مورینیو درخواست شخصی کرده بود و تطبیق‌پذیری و تجربه او را به عنوان دارایی‌های مهمی برای بازسازی خط میانی خود در نظر گرفته بود.

با این حال، چند هفته اول حضور این بازیکن در پایتخت به سرعت یک تناقض را آشکار کرد. این هافبک که به عنوان یکی از مهره‌های کلیدی پروژه جدید به رهبری «آقای خاص» معرفی شده بود، تنها در سه بازی در ترکیب اصلی قرار گرفته و رکورد متوسطی دارد: ۲۸۲ دقیقه بازی در شش بازی، بدون گل و تنها یک پاس گل. این بازیکن که در ابتدا در اولین بازی خود در ترکیب اصلی در کنار فده والورده در خط میانی به میدان رفت، بعداً به پست تهاجمی‌تری منتقل شد.

مشکل این است که شماره ۲۰ رئال مادرید در خط میانی با رقابت سختی از سوی والورده، چوامنی، کاماوینگا، بلینگهام و گولر رو‌به‌رو است که گزینه‌های متعددی را در اختیار مورینیو قرار می‌دهند. مورینیو در توجیه زمان محدود بازی شاگرد و هموطنش در ابتدای فصل، توضیح داد: «او با شرایط بدنی نسبتاً ضعیفی به پیش‌فصل آمد. او باید پیشرفت کند.» متأسفانه برای بازیکن سابق بنفیکا، موناکو و سیتی، هفته‌ها می‌گذرد و هیچ چیز تغییر نمی‌کند. برناردو که در پیروزی رئال مادرید مقابل الچه به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت، تنها هشت دقیقه در دربی مادرید در روز یکشنبه، ۲۰ سپتامبر، بازی کرد. بنابراین، این فوتبالیست با استعداد می‌خواهد هر چه سریع‌تر این وضعیت را تغییر دهد.

مشکل فیزیکی یا تاکتیکی؟

روزنامه اسپورت این دوشنبه در مقاله‌ای طولانی که به این بازیکن پرتغالی اختصاص داده است، خلاصه می‌کند: «تناقض برناردو سیلوا: او رئال مادرید را به عنوان بازیکن اصلی انتخاب کرد، اما فقط سه بازی به این عنوان انجام داده است.» این تناقض حتی جالب‌تر هم می‌شود، زیرا به نظر نمی‌رسید مربی جدید رئال مادرید سیلوا را صرفاً یک بازیکن در ترکیب اصلی بداند. در واقع، جذب او دقیقاً به دلیل نیاز به یک بازیکن حرفه‌ای بود که بتواند با سیستم‌های مختلف سازگار شود. مربی از او در پست دو هافبک استفاده کرده است، در حالی که مشخصات فنی او به او اجازه می‌دهد تا نقش تهاجمی‌تری را نیز ایفا کند. این تطبیق‌پذیری - در عین حال - بزرگترین نقطه قوت اوست و به طور متناقضی، می‌تواند وضعیت او را پیچیده‌تر کند.

در واقع، در تیمی که چندین بازیکن نقش‌ها یا پست‌های کاملاً مشخصی دارند، برناردو سیلوا می‌تواند بازیکنی باشد که مربی بسته به نیاز‌های مسابقه، او را تغییر می‌دهد. بنابراین، به نظر می‌رسد معما کمتر در جایگاه او در برنامه‌های مورینیو و بیشتر در سلسله مراتب دائماً در حال تغییر خط میانی رئال مادرید نهفته است. باید دید که آیا برناردو در نهایت این تطبیق‌پذیری را به یک پست ثابت در ترکیب اصلی تبدیل خواهد کرد یا اینکه همچنان در درجه اول به عنوان بازیکن تعویضی ایده‌آل در ترکیب اصلی باقی خواهد ماند. در همین حال، رئال مادرید باید فاصله خود را در جدول رده‌بندی لیگ با یکی از رقبای همیشگی خود، یعنی بارسلونا، کاهش دهد.