هوش مصنوعی هنوز در کنترل انسان است؟

هوش مصنوعی یک ابزار بی‌طرف نیست، بلکه پدیده‌ای پیچیده است؛ تحول واقعی در آموزش نه با پذیرش بی‌نقد یا رد مطلق آن، بلکه با تصمیمات آگاهانه انسانی، معلمان و نهاد‌ها رقم می‌خورد.

به گزارش مجله خبری نگار/ایمنا، هوش مصنوعی امروز بخش جدایی‌ناپذیر زندگی ما شده است؛ از کار و درس گرفته تا خرید و سرگرمی، اما آیا این فناوری نمی‌تواند به‌تنهایی آموزش را متحول کند. هوش مصنوعی انقلابی به‌پا نمی‌کند، مگر اینکه خود ما تصمیم بگیریم چگونه و کجا از آن استفاده کنیم.

بسیاری از افراد هوش مصنوعی را یک ابزار ساده می‌دانند که هرطور استفاده کنیم، همان نتیجه را می‌گیریم، اما این نگاه، سطحی است.

هوش مصنوعی فقط یک نرم‌افزار نیست؛ پشت آن، مراکز داده عظیم، مصرف انرژی، نیروی کار انسانی، سرمایه‌گذاری‌های کلان، تصمیمات سیاسی و حتی تأثیرات زیست‌محیطی قرار دارد.

پس وقتی از آن در مدرسه یا دانشگاه استفاده می‌کنیم، فقط یک انتخاب فنی نیست، بلکه تصمیمی است درباره وابستگی، حریم خصوصی، عدالت و آینده آموزشی.

امروز بیشتر بحث‌ها درباره هوش مصنوعی در آموزش، دچار راه‌حل‌گرایی شده‌اند. یعنی پیش از آنکه سؤال درست را بپرسیم، هوش مصنوعی را به‌عنوان پاسخ نهایی معرفی می‌کنیم.

تبلیغ می‌شود که با هوش مصنوعی می‌توان دروس را شخصی‌سازی کرد، تکالیف را بلافاصله تصحیح نمود، محتوای بی‌نهایت تولید کرد و همه کار‌ها را سریع‌تر انجام داد.

آموزش، فقط حل کردن یک سری مشکل فنی نیست. آموزش یعنی رابطه انسانی، درک مطلب، همراهی با دانش‌آموز، زمان دادن برای رشد، قضاوت حرفه‌ای معلم و ساختن معنا به‌طور جمعی. هیچ الگوریتمی نمی‌تواند جای این موارد را پر کند. اگر هوش مصنوعی را بدون توجه به این اصول به کار ببریم، ممکن است کار‌ها را سریع‌تر کنیم، اما لزوماً بهتر نمی‌کنیم.

وظیفه نهاد‌های آموزشی، به‌ویژه دانشگاه‌های تربیت معلم، در زمینه استفاده از فناوری هوش مصنوعی بسیار سنگین است.

آنها باید به جای تربیت کاربرانی که کورکورانه از هوش مصنوعی پیروی می‌کنند، انسان‌هایی پرورش دهند که بتوانند درباره این فناوری تصمیم‌گیری انتقادی کنند.

پرسش درست این نیست که "چگونه هوش مصنوعی را وارد کلاس کنیم؟ "؛ پرسش این است که "چه نوع تکالیفی باید بدهیم که در آن تفکر اهمیت دارد، نه تحویل دادن یک خروجی؟ "

هوش مصنوعی به‌خودی‌خود انقلابی در آموزش به‌پا نمی‌کند. این وعده، بیشتر به بازاریابی فناوری شباهت دارد تا به تفکر تربیتی.

تحول واقعی، به تصمیمات جمعی ما بستگی دارد، اینکه چه چیزی را به دانش‌آموزان بیاموزیم، چگونه ارزشیابی کنیم، از چه ابزار‌هایی حمایت کنیم، به چه چیز‌هایی "نه" بگوییم و مهم‌تر از همه، چگونه هوش انسانی و اخلاقی را بر هوش ماشینی اولویت بدهیم.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری