علت احتمالی جدیدی برای پیری سلول‌ها کشف شد

پیری سلول با از دست دادن هویت سلولی مرتبط است

به گزارش مجله خبری نگار، پیری سلول نه تنها با تجمع آسیب، بلکه با از دست دادن تدریجی «دستورالعمل‌های» آنها که تخصص و عملکرد را تعیین می‌کنند، مرتبط است. این نتیجه‌ای است که دانشمندان آزمایشگاه‌های آلتوس (ایالات متحده آمریکا) به آن رسیده‌اند. نتایج این مطالعه در پورتال کتابخانه ملی پزشکی (NLM) منتشر شده است.

محققان بررسی کردند که چگونه فعالیت ژن با افزایش سن در بافت‌های مختلف انسان تغییر می‌کند. این تجزیه و تحلیل نشان داد که با افزایش سن، سلول‌ها به طور فزاینده‌ای برنامه‌ای به نام مزانشیمی را فعال می‌کنند - مجموعه‌ای از ژن‌های مشخصه بافت همبند حمایتی. به طور معمول، این برنامه فقط در شرایط محدود فعال است، اما با افزایش سن و بیماری، در سلول‌های اندام‌های تخصصی شروع به تجلی می‌کند.

این "تغییر مزانشیمی" سیستمیک بود: نشانه‌های آن در بیش از ۴۰ نوع بافت و ۲۰ بیماری، از جمله فیبروز ریوی و نارسایی کلیه، شناسایی شد. تغییر بارزتر با پیشرفت بیماری و کاهش بقای بیمار همراه بود.

برای آزمایش اینکه آیا این فرآیند علت زوال عملکردی است یا خیر، دانشمندان فعالیت ژن‌های کلیدی مسئول راه‌اندازی برنامه‌های اسکار را سرکوب کردند. در نتیجه، سلول‌ها تا حدی ویژگی‌های اپی‌ژنتیکی مشخصه یک حالت جوان‌تر را بازیابی کردند. اثر مشابهی از طریق برنامه‌ریزی مجدد جزئی - فعال‌سازی کوتاه‌مدت عواملی که ساختار عملکرد ژن را بدون پاک کردن حافظه سلولی تغییر می‌دهند - حاصل شد.

آزمایش‌های قبلی روی موش‌ها نشان داده است که چنین «پالس‌های» کوتاه برنامه‌ریزی مجدد می‌توانند عملکرد بافت را بهبود بخشیده و علائم مولکولی پیری را کاهش دهند. با این حال، نویسندگان تأکید می‌کنند که این روش نیاز به دوز بسیار دقیقی دارد: مداخله بیش از حد می‌تواند عملکرد بافت را مختل کرده و خطر رشد تومور را افزایش دهد.

به گفته دانشمندان، بازیابی و حفظ سلامت سلولی همچنان یک هدف کلیدی در زیست‌پزشکی مدرن است. قرار است اولین آزمایش‌های بالینی چنین رویکرد‌هایی به صورت محلی انجام شود - به عنوان مثال، در بافت چشم، جایی که می‌توان اثر را به شدت کنترل کرد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری