یک پزشک در مورد خطرات تلاش برای انجام سریع حرکات کششی صحبت کرد

به گزارش مجله خبری نگار، الدار مصطفیف، متخصص آسیب‌شناسی ارتوپدی در بیمارستان یوسوپوف، به ایزوستیا گفت: «این حرکات شاخص ضروری برای آمادگی جسمانی خوب نیستند و برای اکثر افراد جهت حفظ سلامت ضروری نیستند. آنها در درجه اول یک مهارت انعطاف‌پذیری هستند که می‌توانند تحرک مفاصل را بهبود بخشند، اما قدرت عضلات را افزایش نمی‌دهند یا عملکرد مناسب اسکلتی-عضلانی را تضمین نمی‌کنند.»

این متخصص خاطرنشان کرد: «اسپلیت‌ها یک مهارت انعطاف‌پذیری هستند، اما انعطاف‌پذیری معادل آمادگی جسمانی نیست. آمادگی جسمانی مطلوب ترکیبی از تحرک، قدرت و کنترل حرکتی است.»

به گفته پزشک، توانایی انجام حرکات اسپلیت، انعطاف‌پذیری عضلات و بافت نرم و همچنین افزایش دامنه حرکتی غیرفعال در مفاصل ران را نشان می‌دهد. با این حال، چنین انعطاف‌پذیری به تنهایی نشان‌دهنده توسعه عضلات سرینی، عضلات ران یا سطح کلی تناسب اندام نیست.

مصطفیف توضیح داد که ممکن است کسی حرکت اسپلیت ۱۸۰ درجه انجام دهد، اما همچنان عضلات ضعیفی داشته باشد و کنترل لگنش ضعیف باشد. در همین حال، کسی که نمی‌تواند این حرکات را انجام دهد، می‌تواند به لطف عضلات سرینی، چهارسر ران و همسترینگ قوی، از نظر فیزیکی در وضعیت خوبی باشد.

به گفته این متخصص، برای سلامت اسکلتی-عضلانی، ترکیب تمرینات حرکتی با تمرینات قدرتی اهمیت بیشتری دارد. حرکات کششی می‌تواند انعطاف‌پذیری و کیفیت حرکات فردی را بهبود بخشد، اما جایگزین تقویت عضلات نمی‌شود.

هنگام تلاش برای تسلط سریع بر حرکات کششی، کشیدگی و پارگی عضلات شایع‌ترین علل هستند. خطرناک‌ترین آنها حرکات ناگهانی، گرم نکردن بدن و تلاش برای افزایش دامنه حرکت با وجود درد است.

این پزشک توضیح داد: «وقتی این دستکاری سریع انجام شود، بافت‌ها زمان کافی برای تطبیق با بار وارده ندارند و خطر آسیب به عضلات یا تاندون افزایش می‌یابد.»

افراد مبتلا به بیماری‌ها یا آسیب‌های مفصلی باید هنگام تمرین احتیاط ویژه‌ای داشته باشند. به گفته مصطفی‌اف، هیچ محدودیت سنی دقیقی برای تسلط بر حرکات اسپلیت وجود ندارد، اما پس از ۴۰ تا ۵۰ سالگی، چنین تمریناتی باید به تدریج و با توجه بیشتر به بار وارده شروع شوند.

اگر تصمیم گرفته‌اید که تمرینات اسپلیت را امتحان کنید، با گرم کردن شروع کنید و به تدریج دامنه حرکتی خود را افزایش دهید. سعی نکنید بدون آمادگی قبلی به سرعت به نتیجه برسید.

اگر درد تیز یا فزاینده‌ای را تجربه می‌کنید، باید ورزش را متوقف کنید. سایر علائم هشدار دهنده شامل احساس پارگی، سوزن سوزن شدن یا احساسی است که حرکت به طور نادرست انجام می‌شود. در چنین مواردی، پزشک توصیه می‌کند برای تعیین علت ناراحتی با یک متخصص مشورت کنید.

در ۴ آگوست، الکسی شیشکین، دانشیار گروه توانبخشی، پزشکی ورزشی و تربیت بدنی در موسسه مشکلات پزشکی دانشگاه پیروگوف، در مورد خطرات شنا و دویدن هشدار داد. او خاطرنشان کرد که دو مشکل مزمن که بیشتر مورد توجه علاقه‌مندان به ورزش قرار می‌گیرد، «شانه شناگران» (تاندینوپاتی روتاتور کاف) و «زانوی دوندگان» (سندرم درد پاتلوفمورال) است. به گفته وی، توصیه‌های فعلی دیگر استراحت کامل را توصیه نمی‌کنند، زیرا بدون حرکت، عضلات ضعیف می‌شوند و بهبودی به تأخیر می‌افتد.