ویاگرا متحد غیرمنتظره‌ای در مبارزه با بیماری آلزایمر پیدا کرده است

دارو‌های اختلال نعوظ در برابر بیماری آلزایمر مؤثر هستند

به گزارش مجله خبری نگار، دارو‌های اختلال نعوظ و زونا ممکن است متحدان غیرمنتظره‌ای در مبارزه با بیماری آلزایمر باشند. یک گروه بین‌المللی از متخصصان، سیلدنافیل (که بیشتر با نام تجاری ویاگرا شناخته می‌شود)، واکسن زوستاواکس و داروی ریلوزول را در میان امیدوارکننده‌ترین درمان‌ها برای زوال عقل با کاربرد‌های جدید قرار داده‌اند. این مطالعه در مجله آلزایمر منتشر شده است.

این استراتژی که تغییر کاربری دارو نامیده می‌شود، آزمایش دارو‌های تأیید شده برای اثربخشی در سایر بیماری‌ها است. این رویکرد سریع‌تر و ارزان‌تر از توسعه مولکول‌های جدید است: ایمنی دارو‌ها قبلاً مورد مطالعه قرار گرفته و تجربیات بالینی انباشته شده است.

یک هیئت متخصص متشکل از ۲۱ متخصص، ده‌ها پیشنهاد را بررسی و فهرستی از ۸۰ نامزد با پتانسیل درمان یا پیشگیری از بیماری آلزایمر را تهیه کردند. سه دارو به صدر نهایی راه یافتند: سیلدنافیل، زوستاواکس و ریلوزول.

فرآیند انتخاب با استفاده از روش دلفی، یک روش ساختاریافته برای ایجاد اجماع که معمولاً در پزشکی و بهداشت عمومی استفاده می‌شود، انجام شد. متخصصان مکانیسم‌های اثر، نتایج مطالعات پیش‌بالینی و اپیدمیولوژیک و تحمل‌پذیری دارو در بیماران مسن را ارزیابی کردند.

سیلدنافیل یک مهارکننده فسفودی‌استراز است که رگ‌های خونی را گشاد می‌کند. مطالعات قبلی نشان داده‌اند که این دارو می‌تواند تجمع پروتئین تاو، یکی از نشانگر‌های پاتولوژیک کلیدی بیماری آلزایمر، را کاهش دهد. علاوه بر این، شواهدی از کاهش خطر زوال عقل در بیمارانی که این دارو را برای موارد دیگر مصرف می‌کنند، وجود دارد.

کارشناسان واکسن زوستاواکس علیه زونا را به عنوان یک کاندیدای امیدوارکننده‌تر شناسایی کرده‌اند. مطالعات مشاهده‌ای نشان‌دهنده یک اثر محافظتی احتمالی در برابر زوال عقل است که احتمالاً مربوط به تعدیل سیستم ایمنی بدن است، اگرچه مکانیسم دقیق آن هنوز مشخص نیست.

داروی سوم، ریلوزول، برای اسکلروز جانبی آمیوتروفیک استفاده می‌شود. این دارو بر مسیر‌های گلوتاماترژیک تأثیر می‌گذارد و ممکن است مرگ نورونی، فرآیندی که زمینه‌ساز تخریب عصبی است، را کاهش دهد.

کارشناسان تأکید می‌کنند که با توجه به پیچیدگی پاتوژنز بیماری آلزایمر، که شامل مکانیسم‌های عروقی، ایمنی و مولکولی می‌شود، استفاده از عوامل شناخته‌شده می‌تواند جستجوی راه‌حل‌های درمانی واقعی را تسریع کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری