کد مطلب: ۱۱۱۳۶۷۱
|
|
۲۴ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۰:۳۸

یک پزشک راه‌هایی را برای کمک به کودکی که در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد، شناسایی کرد

یک پزشک راه‌هایی را برای کمک به کودکی که در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد، شناسایی کرد
دکتر موروزووا: اگر کودکی در مورد قلدری صحبت کرده است، مهم است که تجربیات او را دست کم نگیریم.

به گزارش مجله خبری نگار، اکاترینا موروزووا، متخصص اطفال و دارای مدرک دکترا، از شرکت JSC "Medicine"، از مردم خواست که در صورت افشای قلدری توسط کودکان، آنها را بی‌اهمیت جلوه ندهند.

این متخصص در گفت‌و‌گو با Lenta خاطرنشان کرد که کودک باید درک کند که مقصر نیست و تنها نمانده است.

دکتر توضیح داد: «عباراتی مانند «توجه نکن»، «چیزی نیست» یا «تقصیر خودت است» باعث می‌شود کودک احساس تنهایی بیشتری کند. گوش دادن آرام، تشکر از اعتمادشان و گفتن اینکه آنچه اتفاق می‌افتد تقصیر آنها نیست و اینکه با هم راه‌حلی پیدا خواهید کرد، بسیار مفیدتر است.»

به گفته موروزووا، والدین باید نسبت به تغییرات ناگهانی در رفتار فرزندشان هوشیار باشند: گوشه‌گیری، تحریک‌پذیری، بررسی مضطربانه پیام‌ها یا اجتناب از تلفن، مشکلات خواب، بی‌میلی به رفتن به مدرسه و شکایات بی‌دلیل در مورد سلامتی‌شان. در چنین شرایطی، مهم است که با آرامش با کودک صحبت کنید بدون اینکه مکالمه را به بازجویی تبدیل کنید.

در مورد قلدری، این متخصص توصیه می‌کند که شواهد، مانند اسکرین‌شات‌های مکالمه، را حفظ کنید. اگر درگیری در یک گفتگوی مدرسه رخ می‌دهد، بهتر است مشکل را از طریق معلم کلاس یا مدیریت حل کنید، زیرا رویارویی مستقیم با کودکان و والدین آنها می‌تواند اوضاع را تشدید کند. به گزارش RT، فقط یک تحریک واحد را می‌توان نادیده گرفت، اما قلدری سیستماتیک، تهدید‌ها و پخش شایعات نیاز به مداخله بزرگسالان دارد.

موروزووا همچنین توصیه می‌کند از تعاملات کودک با دوستان خارج از گروه درگیر حمایت کنید و توضیح دهید که پاسخ دادن با پرخاشگری یا انتقام‌جویی مناسب نیست: بهتر است جلوی قلدر‌ها را بگیرید، شواهد را حفظ کنید و از بزرگسالان کمک بگیرید. اگر اضطراب، بی‌خوابی، ترس از مدرسه یا علائم افسردگی پس از قلدری ادامه داشت، با یک روانشناس کودک مشورت کنید.

نینا مانکوفسکایا، مربی ایمنی تیم جست‌و‌جو و نجات LizaAlert، در تاریخ ۶ آگوست به NSN گفت که نوجوانان ممکن است به دلیل ناآگاهی از قانون "دوست یا دشمن" و قلدری از خانه فرار کنند. این وضعیت همیشه نیاز به مداخله بزرگسالان دارد.

در ماه مه، مرکز وربا توضیح داد که قلدری «مدرسه زندگی» نیست و به کودک کمک نمی‌کند تا قوی‌تر شود یا یاد بگیرد که مرز‌های خود را تعیین کند. اگر آنها قبلاً خود را در نقش قربانی یافته‌اند و قادر به کنار آمدن با موقعیت به تنهایی نیستند، درخواست از آنها برای مقابله یا حل موقعیت به تنهایی، تنها مشکل را تشدید می‌کند. عواقب قلدری می‌تواند تا بزرگسالی ادامه یابد و در عزت نفس پایین، افسردگی، انزوای اجتماعی، بی‌خوابی و سایر مشکلات سلامتی بروز کند. به گزارش وب‌سایت kp، بنابراین، کودک به حمایت بزرگسالان و همکاری با کل جامعه‌ای که در آن قلدری رخ داده است، نیاز دارد.

آندری نووریوف، متخصص، در مورد راه‌های تشخیص قلدری از درگیری و کمک به کودک بحث کرد. او تأکید کرد که قلدری همیشه پرخاشگرانه است و هدف آن آسیب رساندن و تحقیر عمدی شخص دیگری است.

پیش از این، آنا ارمولاوا، روانشناس، در گفت‌و‌گو با خبرگزاری شهر مسکو توضیح داده بود که چگونه می‌توان قلدری را در کودک تشخیص داد. به گفته او، کودکانی که عزت نفس پایینی دارند و کودکانی که هرگونه تفاوتی با دیگران دارند، بیشتر مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند. وقتی کودکی شروع به جعل بیماری می‌کند، علاقه خود را به مدرسه از دست می‌دهد و گم می‌شود، این می‌تواند به والدین نشان دهد که مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند.

برچسب ها: مدرسه کودک
ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر