مطالعات اخیر نشان می‌دهد که چرا خلق و خو هنگام سرماخوردگی تغییر می‌کند

مطالعات اخیر یک کانال ارتباطی پنهان بین سیستم ایمنی و مغز را آشکار کرده‌اند که توضیح می‌دهد چگونه التهاب در بدن می‌تواند مستقیماً بر خلق و خو و رفتار اجتماعی تأثیر بگذارد.

به گزارش مجله خبری نگار، این مطالعات که توسط دانشگاه هاروارد و موسسه فناوری ماساچوست (MIT) انجام شده است، می‌تواند راه را برای درمان‌های انقلابی برای اضطراب و اوتیسم هموار کند که به تعدیل پاسخ ایمنی به جای هدف قرار دادن مستقیم مغز متکی هستند. این رویکرد می‌تواند ایمن‌تر و مؤثرتر از دارو‌های روانپزشکی سنتی باشد.

پزشکان مدت‌هاست مشاهده کرده‌اند که برخی از افراد پس از عفونت‌ها (مانند سرماخوردگی معمولی) یا در طول شعله‌ور شدن بیماری‌های خودایمنی، نوسانات خلقی را تجربه می‌کنند. اکنون، محققان هاروارد و MIT توضیحی علمی برای این پدیده عجیب یافته‌اند.

این تیم کشف کرد که مواد شیمیایی به نام سیتوکین‌ها - که توسط سلول‌های ایمنی در طول التهاب تولید می‌شوند - می‌توانند مستقیماً بر سلول‌های خاصی در مغز تأثیر بگذارند. این مواد که قبلاً تصور می‌شد فقط در خارج از مغز عمل می‌کنند، نشان داده شده‌اند که در تنظیم خلق و خو و رفتار اجتماعی نقش دارند.

محققان خاطرنشان می‌کنند که هیجان‌انگیزترین جنبه این کشف، شناسایی مکانیسم دقیقی است که این مولکول‌های ایمنی از طریق آن مناطق مغزی مسئول احساسات و رفتار را کنترل می‌کنند. در آمیگدال - مرکز ترس و اضطراب مغز - دو تیم دریافتند که سیتوکین‌های خاصی مانند IL-۱۷A و IL-۱۷C فعالیت عصبی را افزایش می‌دهند و منجر به رفتار‌های شبه اضطرابی در موش‌ها می‌شوند. برعکس، سیتوکین دیگری به نام IL-۱۰ اثر متضاد و آرامش‌بخشی را نشان داد.

با این حال، شگفتی واقعی زمانی رخ داد که تیم تحقیقاتی کشف کرد که برخی از این مولکول‌های ایمنی - به ویژه IL-۱۷E - توسط نورون‌های خود مغز تولید می‌شوند و آنها را در کنار انتقال‌دهنده‌های عصبی سنتی مانند سروتونین و دوپامین قرار می‌دهند. این کشف، راه جدیدی را برای درک عمیق‌تر چگونگی بهبود برخی علائم اوتیسم در کودکان توسط تب و التهاب باز می‌کند، پدیده‌ای که قبلاً توسط همین تیم تحقیقاتی بررسی شده بود.

از نظر درمانی، این یافته‌ها نشان دهنده تغییر قابل توجهی در درمان اختلالات روانی است. به جای تلاش برای تغییر مستقیم شیمی مغز با دارو‌های روانپزشکی سنتی که برای عبور از سد خونی-مغزی مشکل دارند، اکنون می‌توان درمان‌هایی را بررسی کرد که پاسخ ایمنی کلی بدن را تعدیل می‌کنند و در نتیجه از طریق این کانال‌های طبیعی ارتباط بین سیستم ایمنی و عصبی بر سلامت روان تأثیر می‌گذارند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری