موج حملات علیه اصل مذاکره و نیز تیم مذاکره‌کننده

به گزارش مجله خبری نگار، واقعیت آن است که مذاکره نه نشانه ضعف است و نه عدول از اصول و منافع ملی؛ بلکه یکی از شناخته‌شده‌ترین و مؤثرترین ابزار‌های سیاست‌ورزی عقلانی در جهان امروز برای تأمین منافع کشورها، کاهش تنش‌ها، حل اختلافات و گشودن مسیر‌های جدید برای توسعه و پیشرفت است. هیچ کشوری نتوانسته است مسائل پیچیده سیاسی، اقتصادی و امنیتی خود را صرفاً از مسیر تقابل دائمی، شعارزدگی و نفی گفت‌و‌گو حل کند.

تجربه تاریخی ایران و جهان نیز نشان می‌دهد هر زمان که دیپلماسی، گفت‌و‌گو و تعامل سازنده جایگزین تنش‌های فرساینده شده است، فرصت‌های بیشتری برای توسعه اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری، ارتقای جایگاه بین‌المللی کشور‌ها و بهبود کیفیت زندگی مردم فراهم آمده است. در مقابل، استمرار تنش‌ها و منازعات بی‌پایان، معمولاً هزینه‌هایی سنگین بر ملت‌ها تحمیل کرده و فرصت‌های ارزشمند پیشرفت را از میان برده است.

ملت ایران در سال‌های اخیر فشار‌های فراوانی را تحمل کرده است. تحریم‌های گسترده، مشکلات معیشتی، کاهش قدرت خرید مردم، محدود شدن فرصت‌های سرمایه‌گذاری، آسیب دیدن تولید ملی، مهاجرت سرمایه‌ها و فرسایش امید اجتماعی، بخشی از واقعیت‌هایی است که نمی‌توان نسبت به آنها بی‌تفاوت بود. مردم حق دارند انتظار داشته باشند مسئولان کشور از هر مسیر عزتمندانه، حکیمانه و مبتنی بر منافع ملی برای کاهش این هزینه‌ها و گشودن افق‌های تازه پیش روی کشور بهره گیرند.

باید با صراحت پذیرفت که بخش قابل توجهی از هزینه تنش‌های سیاسی و بین‌المللی را مردم ایران پرداخت کرده‌اند. خانواده‌هایی که زیر بار تورم و مشکلات اقتصادی قرار گرفته‌اند، جوانانی که فرصت‌های شغلی و چشم‌انداز آینده خود را محدود دیده‌اند، تولیدکنندگان و فعالان اقتصادی که با دشواری‌های فراوان مواجه بوده‌اند و نسلی که سال‌ها چشم‌انتظار گشایش و ثبات بوده است، بیش از همه آثار این شرایط را لمس کرده‌اند. از این رو، تلاش برای کاهش تنش‌ها و بهره‌گیری از ظرفیت دیپلماسی، پیش از آنکه یک انتخاب سیاسی باشد، یک ضرورت ملی و یک مسئولیت در قبال زندگی و رفاه مردم است.

بدیهی است حمایت از اصل مذاکره به معنای نادیده گرفتن تجربه‌های گذشته یا چشم‌پوشی از حقوق ملت ایران نیست. هرگونه توافق و تفاهم باید بر پایه حفظ عزت ملی، صیانت از منافع کشور، رعایت مصالح عالی نظام و تأمین حقوق ملت ایران استوار باشد. همان‌گونه که خوش‌بینی افراطی می‌تواند زیان‌بار باشد، بدبینی مطلق و مخالفت پیشینی با هرگونه گفت‌و‌گو نیز راهگشا نخواهد بود.

مذاکره‌کنندگان جمهوری اسلامی ایران، نمایندگان کشور در عرصه‌ای حساس و پیچیده هستند. ممکن است درباره شیوه‌ها، تاکتیک‌ها و حتی برخی تصمیمات آنان دیدگاه‌های متفاوتی وجود داشته باشد، اما متهم کردن آنان به خیانت، سازشکاری یا بی‌توجهی به منافع ملی نه منصفانه است و نه کمکی به پیشبرد امور کشور می‌کند. نقد مسئولانه حق همگان است، اما تخریب و اتهام‌زنی جایگزین نقد سازنده نخواهد شد.

ما اصلاح‌طلبان همواره بر این باور بوده‌ایم که اقتدار ملی صرفاً در قدرت نظامی و امنیتی خلاصه نمی‌شود، بلکه توسعه اقتصادی، رضایت عمومی، اعتماد اجتماعی، رفاه شهروندان، سرمایه‌گذاری، پیشرفت علمی، حاکمیت قانون و حضور فعال و سازنده در نظام بین‌الملل نیز از ارکان اصلی قدرت ملی به شمار می‌رود. از همین منظر، دیپلماسی و مذاکره نه یک انتخاب مقطعی و تاکتیکی، بلکه بخشی از راهبرد توسعه‌محور برای کاهش هزینه‌های کشور، افزایش رفاه عمومی و گشودن فرصت‌های جدید پیش روی ملت ایران است.

ما اصلاح‌طلبان معتقدیم که ایرانِ قوی، ایرانِ توسعه‌یافته است؛ ایرانی که در آن منافع ملی، رفاه مردم، تعامل سازنده با جهان، عقلانیت در تصمیم‌گیری و امید به آینده، جایگزین تنش‌های فرساینده و منازعات پرهزینه شود.

ایرانِ قدرتمند، ایرانی است که هم از استقلال و عزت خود پاسداری کند و هم بتواند با تکیه بر عقلانیت، تدبیر و تعامل سازنده، جایگاه شایسته خود را در اقتصاد و سیاست جهانی بازیابد. توسعه پایدار، رفاه عمومی، افزایش سرمایه اجتماعی، جذب سرمایه و ارتقای کیفیت زندگی مردم در سایه انزوا و تنش‌های دائمی حاصل نخواهد شد.

امروز ایران بیش از هر زمان دیگری به عقلانیت، گفت‌وگوی ملی، همبستگی اجتماعی و پرهیز از دوقطبی‌سازی نیاز دارد.

کشور متعلق به همه ایرانیان است؛ نه برای یک جناح، نه برای یک حزب و نه برای یک قرائت خاص. آنچه باید معیار داوری ما باشد، نه منافع جناحی و رقابت‌های سیاسی، بلکه منافع ملت ایران، عزت کشور، رفاه مردم و آینده نسل‌های پیش رو است.

اینجانب ضمن حمایت از اصل مذاکره به عنوان ابزاری برای تأمین منافع ملی، کاهش فشار‌های اقتصادی و اجتماعی بر مردم و فراهم ساختن زمینه‌های توسعه کشور، از همه جریان‌های سیاسی، نخبگان، رسانه‌ها و دلسوزان ایران دعوت می‌کنم به جای تشدید شکاف‌ها و منازعات فرساینده، از هر اقدامی که در چارچوب منافع ملی، عزت کشور و بهبود زندگی مردم صورت می‌گیرد حمایت کنند.

ما باور داریم که آینده ایران نه در انزوا، تحریم و استمرار تنش‌های فرساینده، بلکه در سایه عقلانیت، توسعه، تعامل سازنده با جهان، افزایش سرمایه اجتماعی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های عظیم ملت ایران رقم خواهد خورد.

در شرایط حساس کنونی منطقه نیز حفظ صلح، جلوگیری از گسترش ناامنی و دور نگه داشتن ایران از چرخه جنگ و بی‌ثباتی، یک ضرورت ملی است. ملت ایران بیش از هر چیز خواهان امنیت، آرامش، توسعه و آینده‌ای مطمئن برای فرزندان خود است و دیپلماسی مسئولانه می‌تواند نقش مهمی در کاهش مخاطرات و صیانت از منافع و امنیت ملی ایفا کند.

حمایت از دیپلماسی، حمایت از منافع ملی است.

حمایت از مذاکره، حمایت از توسعه و پیشرفت کشور است.

حمایت از تعامل سازنده با جهان، حمایت از رفاه، امنیت و کرامت مردم است.

و حمایت از آینده ایران، وظیفه همه آنان است که ایران را سربلند، آباد و پیشرفته می‌خواهند.