مسیری برای رشد در بازار و داشتن آینده‌ای ایمن

به گزارش مجله خبری نگار،داستان مجید، تنها روایت یک مسیر شغلی نیست. این داستان بخشی از الگوی توسعه شرکت نستله است. الگویی که نشان ‏می‌دهد در فرهنگ سازمانی نستله ایران، بزرگ‌ترین دارایی یک صنعت نه ماشین‌آلات پیچیده، بلکه انسان‌هایی هستند که به ‏تولید هویت می‌بخشند؛ رویکردی بنیادین که تمام ساختار خود را برای ایجاد جریانی مستمر از یادگیری و شکوفایی استعداد‌ها به ‏کار گرفته است. ‏

همین نگاه است که اشتغال، آموزش و توسعه محلی را به سه ستون اصلی فعالیت‌های اجتماعی و توسعه‌ای نستله ایران تبدیل ‏کرده است. سه مولفه‌ای که در کنار یکدیگر، چرخه‌ای از رشد پایدار را برای کارکنان، تامین‌کنندگان، کشاورزان و جامعه پیرامون ‏شکل می‌د‌هد. ‏

توسعه پایدار؛ بخشی از هویت نستله ایران

نستله از سال ۱۳۷۴ فعالیت رسمی خود را در ایران آغاز کرد و سال ۱۳۸۰ نیز نخستین کارخانه تولیدی خود را در شهر قزوین ‏به‌راه انداخت. این شرکت به‌عنوان بخشی از شبکه جهانی نستله، مفهوم «خلق ارزش مشترک» را در مرکز فعالیت‌های خود قرار ‏داده است؛ رویکردی که بر این باور استوار است که موفقیت بلندمدت یک کسب‌وکار تنها زمانی پایدار خواهد بود که همزمان برای ‏جامعه نیز ارزش‌آفرینی کند. ‏

بر همین اساس، فعالیت‌های نستله ایران تنها به تولید محصولات غذایی محدود نمی‌شود. این شرکت در حوزه‌هایی مانند تغذیه، ‏تامین مسئولانه مواد اولیه، مدیریت منابع آب، پایداری زیست‌محیطی و توسعه سرمایه انسانی برنامه‌های متعددی را دنبال ‏می‌کند؛ برنامه‌هایی که هدف مشترک همه آنها، ایجاد تاثیر مثبت و ماندگار در جامعه میزبان است. ‏

در این مسیر، اشتغال‌زایی، آموزش و توسعه جوامع محلی به‌عنوان سه محور کلیدی، نقش مهمی در شکل‌دهی فعالیت‌های ‏مسئولیت اجتماعی و توسعه پایدار شرکت ایفا می‌کنند. ‏

اشتغال؛ فرصت‌هایی که مسیر زندگی را تغییر می‌دهند

ورود به بازار کار برای بسیاری از جوانان، تنها یافتن یک موقعیت شغلی نیست؛ بلکه آغاز مسیری برای ساختن آینده حرفه‌ای و ‏شخصی است. یکی از چالش‌های رایج در این مسیر، فاصله میان آموزش‌های نظری و مهارت‌های مورد نیاز صنعت است؛ فاصله‌ای ‏که بسیاری از کارجویان در نخستین سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود با آن مواجه می‌شوند. سایت تولیدی نستله ایران در استان ‏قزوین طی سال‌های گذشته تلاش کرده است بخش قابل توجهی از نیروی انسانی مورد نیاز خود را از میان نیرو‌های بومی منطقه ‏جذب کند. این رویکرد علاوه بر ایجاد فرصت‌های شغلی مستقیم، به شکل‌گیری زنجیره‌ای از فرصت‌های اقتصادی در اطراف ‏فعالیت‌های تولیدی شرکت نیز کمک کرده است. ‏

اثر اشتغال تنها به کارکنان داخل کارخانه محدود نمی‌شود؛ بلکه در پس هر محصول، شبکه‌ای گسترده از تامین‌کنندگان، ‏حمل‌ونقل، خدمات فنی و پیمانکاران شکل می‌گیرد که تداوم آن به چرخه تولید وابسته است و در نتیجه، اثر اقتصادی یک واحد ‏تولیدی می‌تواند از مرز‌های کارخانه فراتر رفته و در مقیاس منطقه‌ای و حتی ملی گسترش یابد. ‏

آموزش؛ مسیری برای رشد، توانمندسازی و آینده‌سازی

در دنیای امروز، یادگیری دیگر به سال‌های تحصیل محدود نیست. سازمان‌های پیشرو تلاش می‌کنند فرهنگ «یادگیری مداوم» را ‏در ساختار خود نهادینه کنند؛ فرهنگی که در آن آموزش به بخشی جدایی‌ناپذیر از مسیر حرفه‌ای افراد تبدیل می‌شود. ‏

نستله نیز در سطح جهانی و در ایران، توسعه مهارت‌های فردی و حرفه‌ای را یکی از مهم‌ترین سرمایه‌گذاری‌های خود می‌داند. ‏بسیاری از کارکنان این مجموعه مسیر شغلی خود را از دوره‌های کارآموزی یا موقعیت‌های ابتدایی آغاز کرده‌اند و به مرور زمان از ‏طریق آموزش‌های تخصصی و تجربیات عملی، مسئولیت‌های مهم‌تری را بر عهده گرفته‌اند. ‏

در سطح جهانی نیز نستله، برنامه «‏Nestlé Needs YOUth‏» را با هدف توانمندسازی نسل جوان راه‌ا‌ندازی کرده است. ‏برنامه‌ای که بر سه محور اشتغال، مهارت‌آموزی و کشاورزی پایدار تمرکز دارد. این رویکرد نشان‌دهنده اعتقاد نستله به این موضوع ‏است که توسعه اقتصادی بدون سرمایه‌گذاری بر نیروی انسانی، امکان پایداری نخواهد داشت. ‏

در ایران نیز این نگاه در قالب برنامه‌ها و همکاری‌های مختلف دنبال شده است. همکاری با مراکز آموزشی، حمایت از برنامه‌های ‏کارآموزی و مشارکت در طرح‌های توسعه مهارت از جمله اقداماتی است که با هدف آماده‌سازی نسل جدید متخصصان برای ورود ‏به بازار کار صورت گرفته است. ‏

نمونه‌ای از این رویکرد، در برگزاری سلسله نشست‌های علمی ‏NEST‏ دیده می‌شود. این نشست‌های تخصصی طی چند سال ‏اخیر، با حضور پزشکان و متخصصان حوزه سلامت کودکان و نوزادان و با هدف ارتقای دانش تخصصی و انتقال جدیدترین ‏یافته‌های علمی برگزار می‌شود و بخشی از تعهد نستله ایران به توسعه دانش در حوزه تغذیه و سلامت به شمار می‌رود. ‏

توسعه محلی؛ رشد مشترک با جامعه

موفقیت پایدار کسب‌وکار‌ها زمانی معنا پیدا می‌کند که جامعه پیرامون نیز از توسعه بهره‌مند شود. به همین دلیل، یکی از ‏مهم‌ترین محور‌های فعالیت نستله ایران، تقویت زنجیره تامین محلی و همکاری نزدیک با تولیدکنندگان داخلی است. ‏

در این رویکرد، تامین‌کنندگان و تولیدکنندگان محلی تنها فروشنده مواد اولیه نیستند، بلکه به‌عنوان شرکای توسعه در نظر گرفته ‏می‌شوند. همکاری‌های فنی، انتقال دانش، ارتقای استاندارد‌ها و بهبود فرآیند‌های تولید از جمله اقداماتی است که به توانمندسازی ‏این شبکه کمک می‌کند. ‏

پروژه «‏RISE‏» یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های این همکاری‌هاست. این برنامه با هدف ارتقای پایداری در دامداری‌ها و مزارع ‏تامین‌کننده شیر اجرا شده و به دامداران کمک می‌کند تا عملکرد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی خود را بهبود دهند. در این ‏چارچوب، موضوعاتی مانند مدیریت منابع آب، بهبود کیفیت خوراک دام، سلامت دام و افزایش کیفیت شیر مورد توجه قرار ‏می‌گیرد. ‏

نتیجه این همکاری‌ها تنها ارتقای کیفیت مواد اولیه نیست؛ بلکه ایجاد دانشی است که می‌تواند در اختیار کل صنعت قرار گیرد و ‏به بهبود استاندارد‌های تولید در سطح کشور کمک کند. در کنار این اقدامات، پروژه‌های مرتبط با مدیریت پایدار منابع آب نیز ‏بخشی از فعالیت‌های توسعه‌ای شرکت را تشکیل می‌دهند. همکاری با برخی دامداری‌های طرف قرارداد برای بازچرخانی آب، ‏استفاده مجدد از منابع آبی و بهبود بهره‌وری مصرف آب، نمونه‌ای از تلاش‌هایی است که با هدف حفاظت از منابع طبیعی کشور ‏دنبال می‌شود. ‏

این اقدامات نشان می‌دهد توسعه محلی تنها به معنای سرمایه‌گذاری اقتصادی نیست، بلکه شامل انتقال دانش، ارتقای مهارت‌ها و ‏ایجاد زیرساخت‌های پایدار برای نسل‌های آینده نیز می‌شود. ‏

توسعه، روایتی که ادامه دارد

وقتی به روایت‌هایی مانند مسیر حرفه‌ای مجید یا تجربه دامدارانی که در سال‌های اخیر از برنامه‌های آموزشی و توسعه‌ای بهره‌مند ‏شده‌اند توجه می‌کنیم، یک واقعیت اساسی به‌روشنی نمایان می‌شود؛ اینکه تغییرات پایدار یک‌شبه رخ نمی‌دهند، بلکه نتیجه ‏روندی تدریجی از یادگیری، تجربه و همکاری هستند که در طول زمان شکل می‌گیرد. ‏

در چنین مسیری، هر فرصت آموزشی می‌تواند آغاز یک مسیر حرفه‌ای تازه باشد و هر همکاری محلی می‌تواند زمینه‌ساز رشد و ‏بهبود در مقیاسی بزرگ‌تر شود. از محیط کارخانه تا مزارع و دامداری‌ها، حلقه‌های مختلف این زنجیره به شکلی به هم پیوسته‌اند ‏که پیشرفت هر بخش، بر بخش‌های دیگر نیز اثر می‌گذارد. ‏

منبع: فوت وفن