درمان امیدوارکننده برای آلرژی به بادام زمینی در کودکان

محققان موسسه کارولینسکا به نتایج امیدوارکننده‌ای در درمان آلرژی به بادام زمینی در کودکان دست یافته‌اند.

به گزارش مجله خبری نگار، آنها این کار را از طریق یک برنامه درمانی انجام دادند که شامل قرار دادن تدریجی آنها در معرض مقادیر کمی بادام زمینی تحت نظارت دقیق پزشکی بود، که به اکثر کودکان شرکت کننده در این مطالعه کمک کرد تا بدون ایجاد علائم آلرژیک جدی، خوردن آنها را تحمل کنند.

این مطالعه شامل ۷۵ کودک یک تا سه ساله در استکهلم بود که همگی آلرژی به بادام زمینی با درجات مختلف را تایید کرده بودند.

این درمان بر اساس چیزی بود که به عنوان ایمونوتراپی خوراکی شناخته می‌شود، که در آن کودکان شروع به مصرف دوز‌های بسیار کمی از پرک بادام زمینی در داخل بیمارستان کردند، سپس مصرف روزانه آنها را در خانه ادامه دادند و دوز‌ها به تدریج هر چهار تا شش هفته افزایش یافتند تا به دوز پیشگیرانه کم معادل تقریباً یک و نیم بادام زمینی در روز رسیدند.

پنجاه کودک ایمونوتراپی دریافت کردند، در حالی که ۲۵ کودک دیگر، در گروه کنترل، در طول دوره مطالعه به طور کامل از مصرف بادام زمینی خودداری کردند.

پس از سه سال پیگیری، نتایج نشان داد که ۸۲٪ از کودکانی که تحت درمان قرار گرفتند، حتی پس از قطع درمان به مدت چهار هفته، توانستند حداقل سه و نیم بادام زمینی را بدون نشان دادن هیچ واکنش آلرژیکی مصرف کنند. در مقابل، تنها ۱۲٪ از کودکان گروه کنترل توانستند این مقدار را تحمل کنند.

کارولین نلسون، دانشیار گروه علوم بالینی و آموزش، گفت که همه کودکانی که به پروتکل درمانی پایبند بودند، به هدف اصلی درمان دست یافتند، در حالی که اکثر آنها توانستند مقادیر بیشتری، تا ۲۵ عدد بادام زمینی، را بدون علائم آلرژیک مصرف کنند.

او افزود که این درمان در صورت استفاده در یک محیط پزشکی کنترل‌شده ایمن است و خاطرنشان کرد که استفاده از پرک بادام‌زمینی روند درمان را برای کودکان و خانواده‌هایشان آسان‌تر کرده است.

برخی عوارض جانبی خفیف مانند خارش دهان یا بثورات پوستی ثبت شد، در حالی که واکنش‌های آلرژیک شدیدتر در مراحل افزایش دوز ظاهر شدند و تعداد محدودی از کودکان مجبور به دریافت تزریق آدرنالین شدند.

محققان تأکید کردند که به دلیل احتمال واکنش‌های آلرژیک جدی، نباید این نوع درمان را در خانه و بدون نظارت پزشک امتحان کرد.

آنا آسارنوج، که این مطالعه را با همکاری نلسون رهبری کرده است، توضیح داد که پیروی از یک رویکرد درمانی محتاطانه و تدریجی نقش مهمی در دستیابی به نتایج ایمن و مؤثر دارد.

تیم تحقیقاتی اظهار داشت که مرحله بعدی شامل مطالعه تغییراتی است که در طول درمان در سیستم ایمنی رخ می‌دهد و همچنین پیگیری کودکان برای مدت طولانی‌تر برای بررسی اینکه آیا تحمل ایمنی در درازمدت ادامه خواهد یافت یا خیر.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری