دانشمندان علل ژنتیکی پرخاشگری را یافته‌اند

پرخاشگری با یک ژن خاص مرتبط است

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه پزشکی گراتس کشف کرده‌اند که پرخاشگری ممکن است مستقیماً با یک ژن خاص مرتبط باشد. آنها از ماهی زبرا، یک ماهی آکواریومی کوچک، برای کمک به این کشف استفاده کردند: وقتی یک ژن خاموش شد، ماهی به طور قابل توجهی صلح‌آمیزتر شد. این مطالعه در مجله Acta Physiologica (AP) منتشر شد.

پرخاشگری رفتاری پیچیده است که تحت تأثیر تربیت، تجربه و محیط اجتماعی قرار دارد. برای درک اینکه چگونه ژنتیک تمایل به واکنش‌های پرخاشگرانه را شکل می‌دهد، تیمی به رهبری پروفسور فلوریان ریچمن از ماهی زبرا - ماهی کوچکی که آرایش ژنتیکی آنها تا حد زیادی شبیه به انسان است - استفاده کردند. تقریباً ۷۰ ٪ از ژن‌های آنها مشابه ژن‌های موجود در انسان است.

دانشمندان بر روی ژن Irrtm۴l۱، آنالوگ ژن LRRTM۴ انسانی، که مسئول تشکیل و عملکرد سیناپس‌ها - اتصالات بین نورون‌ها - است، تمرکز کردند. تغییرات در LRRTM۴ با پرخاشگری در کودکان، اختلالات طیف اوتیسم و سندرم تورت مرتبط است.

در یک آزمایش، ژن Irrtm۴l۱ در گروهی از ماهی‌ها "غیرفعال" شد و سپس رفتار آنها مشاهده شد. معلوم شد که این افراد به طور قابل توجهی کمتر از ماهی‌های معمولی پرخاشگری نشان می‌دهند. دانشمندان حدس می‌زنند که این ممکن است به دلیل افزایش احتیاط باشد، اما به احتمال زیاد، به نحوه درک این ماهی‌ها از رقبای بالقوه مربوط می‌شود - یا آنها را به عنوان یک تهدید نمی‌بینند، یا به سادگی هیچ تمایلی به حمله ندارند.

محققان همچنین تغییراتی را در مغز ماهی کشف کردند: افزایش سطح دوپامین - ماده‌ای که اغلب با رفتار پرخاشگرانه مرتبط است - در حالی که سطح ترکیب دیگری به نام متیل وانیلات کاهش یافت. متیل وانیلات، از خانواده وانیلین، به دلیل خواص محافظت‌کننده عصبی و آنتی‌اکسیدانی خود شناخته شده است.

به گفته‌ی رایشمن، این کشف به نقش مهم ژن LRRTM۴ در شکل‌دهی رفتار انسان اشاره دارد. این امر می‌تواند به طور بالقوه در توسعه‌ی دارو‌هایی برای پرخاشگری بیش از حد و اختلالات اضطرابی کمک کند. با این حال، دانشمندان خاطرنشان می‌کنند که قبل از بحث در مورد کاربرد‌های عملی، تحقیقات بیشتری، از جمله در سایر مدل‌های حیوانی، مورد نیاز است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری