قوم بنی‌اسرائیل قومی که کفران نعمت می‌کردند

کافران از یهود تا حدی نسبت به کفرشان اصرار دارند که هر کاری از دستشان بر بیاید انجام می‌دهند تا حق را سرکوب کنند و حرف خودشان را به کرسی بنشانند.

به گزارش مجله خبری نگار، شاید بتوان گفت خداوند به هیچ قومی به اندازه بنی‌اسرائیل از فضیلت و نعمتش عطا نکرده بود، اما اکثر آنان به دلیل خصلت‌های ناپسندی که داشتند، یا کفران نعمت می‌کردند و یا تکبر می‌ورزیدند و یا رفتار‌های منفی در قبال این عطا‌ها از خود نشان می‌دادند؛ رفتار‌هایی که سبب می‌شد آنها روز به روز بیشتر در عمق رذالت و پستی خود فرو روند و تبدیل به بدترین دشمنان خداوند و مؤمنان به او شوند. نجات بنی اسرائیل از چنگال آل فرعون، ارسال پیامبران زیاد، نزول تورات، نزول مَنّ و سَلوا به عنوان دو غذای بهشتی، سایه افکندن ابر در بیابان سوزان و جوشش چشمه‌ای از سنگ گوشه‌ای از این عطاهاست. خداوند در قرآن وقتی می‌خواهد از فضیلت بنی اسرائیل نسبت به سایر مردم زمان خودشان سخن بگوید، در مقام توبیخ به آنها می‌فرماید «یَا بَنِی إِسْرَائِیلَ اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتِی أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ وَأَنِّی فَضَّلْتُکُمْ عَلَی الْعَالَمِینَ»؛‌ای بنی‌اسرائیل، نعمت‌های مرا که به شما عطا کردم و اینکه شما را بر جهانیانِ [زمانِ خودتان]برتری دادم، یاد کنید. (بقره ۴۷) در آیه ۱۲۲ این سوره نیز مشابه همین آیه را می‌بینیم.

از اولین و مهم‌ترین خصیصه‌هایی که آنان داشتند، سرعت داشتن در کفر بود. خداوند در آیه ۴۱ سوره مائده می‌فرماید «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ لَا یَحْزُنْکَ الَّذِینَ یُسَارِعُونَ فِی الْکُفْرِ مِنَ الَّذِینَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ؛ یعنی‌ای پیامبر، کسانی که در کفر می‌شتابند، تو را غمگین نکند؛ چه آنان که به زبانشان گفتند: ایمان آوردیم و دل هایشان ایمان نیاورد...»

درباره شأن نزول این آیه از امام محمدباقر علیه‌السلام روایت شده که زنی از اشراف خیبر که یهودی بود و شوهر داشت، زنا داده بود و نمی‌خواستند او را رجم و سنگسار کنند؛ لذا به یهودیان مدینه پیام فرستادند و به طمع این که آن زن را از رجم نجات دهند، گفتند: از رسول خدا صلی الله علیه و آله در مقام پرسش برآیند. وقتی که از پیامبر پرسش کردند، فرمود: آیا به داوری من تن در می‌دهید؟ گفتند: بله. سپس خداوند رجم را برای آن زن طبق نزول آیه‌ای مقرر کرد، اما آنان از اجرای حکم امتناع کردند. در ادامه روایت آمده پیامبر صلی الله علیه و آله این حکم را به وسیله یک یهودی به نام إبن صوریا مبتنی بر توراتشان اثبات کرد. وقتی پیامبر نسبت به این حکم از تورات پرسید عبدالله بن صوریا گفت: «بله در تورات است و اگر ترس از خدای تورات نمی‌داشتم که مرا نابود کند، آن را کتمان می‌کردم.» با این حال ظاهراً نپذیرفتند.

داغ‌ترین‌های لحظه

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری