محمد گلریز از شکل رابطه اش با برادرش «گلپا» می‌گوید!

به گزارش مجله خبری نگار، محمد گلریز جزو خوانندگانی است که از زمان هشت سال جنگ تحمیلی به صدایی ماندگار در زمینه سرودهای دفاع مقدس تبدیل شد، به طوری که حتی اگر همین امروز هم «خجسته باد این پیروزی» پخش شود بسیاری از پیر و جوان با آن همخوانی می‌کنند.

در گفت‌وگویی ، ابعاد موسیقی جنگ، موسیقی حماسی، حضور هنرمندان بین مردم، سیر فعالیت شخصی، خاطرات انقلاب و جنگ و ... را با این خواننده به بحث گذاشتیم.

ـ اخیراً گفته بودید که بهتر است این روزها خوانندگان سرشناس در میان مردم حضور پیدا کنند و برایشان بخوانند. این کار چه تأثیری دارد؟

هنرمندان در عرصه‌های مختلف به‌عنوان الگو در میان مردم مطرح هستند و شناخته‌شده‌اند. مردم هنرمندان را خیلی دوست دارند و به‌ویژه جوانان پیرو کارهای آن‌ها هستند. این علاقه تا جایی است که گاهی عکس هنرمندان را در اتاق‌هایشان نصب می‌کنند یا تلاش می‌کنند سبک زندگی، ظاهر و حتی باطن آن‌ها را بشناسند. در واقع، هنرمند برای بسیاری از مردم، به‌ویژه جوانان، یک الگوست.

با توجه به این جایگاه، هنرمندان وظیفه دارند به‌گونه‌ای رفتار کنند که پاسخگوی خواسته‌های مردم، به‌خصوص جوانان باشند. نباید خدای نکرده کاری خلاف ادب، انسانیت یا موازین اجتماعی و سیاسی انجام دهند؛ چراکه مردم از اقشار مختلف هستند؛ از کاسب و بازاری گرفته تا هنرمند، همه این رفتارها را می‌بینند. باید طوری عمل کنیم که همه اقشار جامعه نسبت به هنرمندان احساس خوبی داشته باشند.

همیشه می‌گوییم هرچه داریم از مردم داریم؛ اول خدا و بعد مردم. حالا این یک میدان امتحان است. وقتی مردم خودشان به صحنه آمده‌اند و احساس کرده‌اند که حضورشان در خیابان‌ها و میادین ضروری است، هنرمندان هم باید در کنار آن‌ها باشند.

شخصاً در این روزها صحنه‌هایی دیده‌ام که واقعاً اشک شوق به چشم می‌آورد. مردم از همه اقشار حضور دارند. برای مثال، گاهی می‌بینم یک خانم موجه، با کودکی چهارماهه در آغوش، پرچم ایران را در دست گرفته و در صحنه حاضر شده است. حتی بررسی کردم و متوجه شدم که این فرد یک پزشک است. این امر نشان می‌دهد که فقط اقشار عادی در میدان نیستند، بلکه افراد تحصیل‌کرده هم با درک شرایط وارد میدان شده‌اند.

از طرف دیگر، کودکانی در سنین هفت یا هشت سال را می‌بینم که درباره ایران، مسائل سیاسی و کشورهای مختلف صحبت‌هایی می‌کنند که واقعاً برای من شگفت‌انگیز است. این‌ها نشان‌دهنده سطح بالای تفکر در میان ملت ایران است.

وقتی ما چنین مردمی داریم و از طرفی هم اذعان می‌کنیم که هرچه داریم از مردم است، باید به شکلی شایسته در میان آن‌ها حضور پیدا کنیم. به‌عنوان مثال، اگر امکانش باشد، یک هنرمند می‌تواند با یک ارکستر کوچک در همان صحنه‌هایی که مردم حضور دارند، برنامه اجرا کند. قطعاً این کار تأثیر زیادی دارد؛ زیرا مردم خوشحال می‌شوند وقتی یک هنرمند شناخته‌شده را در کنار خودشان می‌بینند که برایشان اجرا می‌کند.

این حضور باعث می‌شود مردم انرژی و روحیه بگیرند و احساس همراهی بیشتری داشته باشند. در نهایت، این کشور متعلق به همه ماست؛ با هر نوع تفکری که داشته باشیم.

ـ برخی معتقدند مشکلات معیشتی و اقتصادی باعث شده اولویت‌های مردم تغییر کند. با این حال شما بر حضور در صحنه و همراهی با مردم تأکید دارید. این موضوع را چگونه توضیح می‌دهید؟

بله، قبول دارم که ممکن است بسیاری از مشکلات، مسائل معیشتی و اقتصادی وجود داشته باشد. اما زمانی هست که کشور در خطر قرار می‌گیرد؛ در چنین شرایطی باید همه این مسائل را کنار بگذاریم و به میدان بیاییم. اگر کوچک‌ترین سستی‌ای کنیم، سرنوشت کشورهایی مانند سوریه، عراق، لیبی یا سودان برای ما تکرار می‌شود. با چشم خودمان دیده‌ایم که چه بلایی سر این کشورها آمده است؛ از جنگ و ناامنی گرفته تا از بین رفتن آرامش مردم.

واقعیت این است که برخی قدرت‌ها نمی‌خواهند ایران به‌عنوان یک کشور قدرتمند مطرح باشد و با ابزارهای مختلف، از جمله تبلیغات، در این مسیر عمل می‌کنند. امروز در معرض شدیدترین نوع تبلیغات رسانه‌ای، هنری و فرهنگی قرار داریم؛ حال این نوع تبلیغات حتی از جنگ فیزیکی هم می‌تواند اثرگذارتر باشد، چون روی عقاید مردم تأثیر می‌گذارد.

برای مثال، اگر یک موسیقی یا پیام را بارها و بارها تکرار کنید، حتی اگر در ابتدا مورد پسند نباشد، به‌مرور می‌تواند تأثیر خود را بگذارد. این همان کاری است که رسانه‌ها انجام می‌دهند؛ ممکن است در میان مطالبشان برخی موارد درست هم باشد، اما در مجموع آن اطلاعات اشتباه می‌تواند ذهن مخاطب را تحت تأثیر قرار دهد. در چنین شرایطی، هنرمندان نقش بسیار اساسی دارند.

ـ در این میان، نقش هنرمندان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

هنرمندان در حوزه‌های مختلف از بازیگری و کارگردانی گرفته تا موسیقی، تئاتر، هنرهای تجسمی و حتی ورزش، همگی نقش مهمی دارند. به نظر من امروز مسئولیت بسیار سنگینی بر دوش هنرمندان است و باید در صحنه حضور داشته باشند.

این حضور هم الزاماً به امکانات گسترده نیاز ندارد. حتی با ساده‌ترین شکل ممکن هم می‌توان تأثیرگذار بود. به خاطر دارم با یکی از دوستان هنرمند صحبت می‌کردیم که می‌گفت حتی با یک ارکستر کوچک یا چند ساز ساده هم می‌شود در میان مردم اجرا داشت. خود ما هم تجربه چنین اجراهایی را داشته‌ایم؛ حتی با یک ویولن هم برنامه اجرا کردیم و با استقبال خوبی مواجه شد.

گاهی تنها کافی است نگاه‌ها تغییر کند و هنرمندان این حضور را کسر شأن خود ندانند. در بسیاری از کشورهای دنیا هم هنرمندان شناخته‌شده در میان مردم و در فضاهای عمومی اجرا می‌کنند و این موضوع کاملاً طبیعی است.

ـ آیا نمونه‌ای از این حضورها را تجربه کرده‌اید؟

بله، چند شب گذشته در میدان منیریه حضور داشتم. جمعی از هنرمندان از حوزه‌های مختلف، از جمله بازیگران و فعالان سینما و تلویزیون، در آنجا حضور پیدا کردند؛ افرادی مانند هوشنگ توکلی، برخی از هنرمندان پیشکسوت تئاتر و سینما و تعدادی از کارگردانان و تهیه‌کنندگان.

در آن برنامه، برخی صحبت کردند و ما هم برای مردم اجرا داشتیم. واکنش مردم بسیار مثبت بود؛ استقبال کردند، تشویق کردند و واقعاً می‌شد تأثیر این حضور را دید. درحقیقت حضور هنرمندان در کنار مردم می‌تواند جان تازه‌ای به آن‌ها بدهد، روحیه‌شان را تقویت کند و حس همدلی و همراهی را افزایش دهد.

ـ شما به حضور مستمر مردم در خیابان‌ها اشاره کردید. این حضور را چگونه ارزیابی می‌کنید و نقش هنرمندان در این میان چیست؟

الان قریب به دو ماه است که مردم هر شب به خیابان‌ها می‌آیند؛ واقعاً کجای دنیا چنین امری را می‌بینیم؟ این همدلی نشان می‌دهد که مردم در صحنه هستند و ما هنرمندان هم باید همراهشان باشیم. خود من هم در یکی از خیابان‌ها حضور پیدا کردم. ابتدا تردید داشتم، اما وقتی دیدم فضا مردمی است، وارد شدم، صحبت کردم و حتی برایشان اجرا داشتم؛ آن هم با ساده‌ترین امکانات.

واکنش مردم واقعاً جالب بود؛ خوشحال شدند، استقبال کردند و این امر نشان می‌دهد که همین حضور ساده چقدر می‌تواند تأثیرگذار باشد. تمام هنرمندان مردمی هستند و به در کنار مردم بودن اعتقاد دارند، اما باید تشویق شوند که در چنین موقعیت‌هایی حضور پیدا کنند و تحت تأثیر برخی ملاحظات قرار نگیرند.

البته یک نکته هم وجود دارد؛ برخی هنرمندان با اسپانسرها قراردادهای بلندمدت دارند و ممکن است این قراردادها محدودیت‌هایی ایجاد کند. مثلاً در برخی موارد، حتی نوع فعالیت، اجرا یا حضور هنرمند هم تحت نظر آن قراردادهاست. من نمی‌دانم این موضوع تا چه حد دقیق و فراگیر است، اما احتمال دارد چنین مسائلی هم در میزان حضور هنرمندان تأثیرگذار باشد.