علائم و نشانه‌های بیماری پوستی گال!

به گزارش مجله خبری نگار،انگل مولد بیماری گال، بعد از ورود به بدن فرد، در پوست زندگی می‌کند و زیر پوست برای خود سوراخ‌ها و کانال‌های زیرزمینی را ایجاد می‌کند. این انگل، حشره بسیار کوچکی ست که Sarcoptes scabiei نام دارد.

انگل گال بسیار کوچک، کرم رنگ و دارای چهار جفت پا است. گال ماده از گال نر بزرگ‌تر است. گال ماده پس از نفوذ کردن به لایه‌های پایین‌تر پوست و ایجاد کانال، تخم می‌گذارد. این کرم در طول زندگی خود حدود ۴۰ تا ۵۰ تخم می‌گذارد. تخم‌ها بعد از ۳ تا ۴ روز لارو شده و بعد طی ۱۰ تا ۱۵ روز گال بالغ را ایجاد می‌کنند. از بین این ۴۰ تا ۵۰ تخم، کمتر از ۱۰ تخم به گال بالغ تبدیل خواهند شد.

بیشتر علایم بیماری گال به دلیل پاسخ ایمنی بدن ما به این کرم، بزاق کرم، تخم و مدفوع کرم گال است. متوسط تعداد انگل گال در یک فرد مبتلا به این بیماری ۱۲ تا است. در حالی که در مناطق محروم کودکان مبتلا بالغ بر صد کرم دارند.

خارش شدید و بی امان یک علامت غالب ازبیماری پوستی گال است. عامل گال می‌تواند در همه سنین با همه نوع درآمد و سطح اجتماعی تاثیر بگذارد. حتی افرادی که خود را بسیار تمیز نگه می‌دارند ممکن است به این بیماری مبتلا شوند. آلودگی گال بسیار معمول و در سراسر جهان رخ می‌دهد. برآورد شده است که در سراسر جهان، در حدود ۳۰۰ میلیون مورد وجود داشته باشد.

چگونه بیماری پوستی گال گسترش می‌یابد؟

تماس جنسی رایج‌ترین شکل انتقال بیماری گال در میان جوانانی که از نظر جنسی فعال هستند می‌باشد گسترش گال از طریق تماس نزدیک با فردی که گال دارد و همچنین می‌تواند توسط حوله مشترک و سایر وسایل شخصی پخش شود. عامل گال اغلب می‌تواند روی چند عضو خانواده در یک زمان تاثیر گذارد، و حتی می‌توانید آن را به شخص دیگر منتقل کنید قبل از اینکه شما علائمی داشته باشید.

مکان‌هایی که انگل گال بیشتر وارد می‌شود در فضا‌های بین انگشتان دست، مچ دست، آرنج، زیر بغل، خط کمربند، پا، کیسه بیضه‌ها (در مردان) و سینه (زنان) می‌باشد. در سالمندان، گال بیشتر در پشت رخ می‌دهد در نوزادان و کودکان کوچک، دانه‌ها معمولا در کف دست‌ها و پا‌ها قرار دارد.

نشانه‌ها و علایم بیماری گال

- خارش پوست، مخصوصا در شب ها: خارش شایع‌ترین علامت این بیماری است. خارش می‌تواند آنقدر شدید باشد که فرد را در تمام شب بیدار نگه دارد.

- جوش ها، دانه‌ها و راش‌های پوستی: بسیاری از بیماران، راش‌های پوستی را نشان می‌دهند. این جوش‌ها معمولا خط‌ها و راه‌هایی را روی پوست فرد ایجاد می‌کند. این خطوط ممکن است به شکل کهیر، گزیدگی‌های کوچک، گره‌های زیر پوستی و سفت و یا کورک باشند. برخی افراد فلسی شدن پوست و پوسته شدن و وضعیتی مشابه اگزما را دارند.

- زخم و جراحت ها: خارش پوست و خاراندن شدید آن می‌تواند به زخم و جراحت پوست منجر شود. عفونت عارضه شایع این زخم‌های پوستی است.

- سخت شدن پوست: زمانی که فرد به نوع شدید بیماری گال مبتلا باشد، خشکی و سخت شدن پوست عارضه قطعی خواهد بود. این مدل بیماری گال را گال نروژی نیز می‌گویند. در این بیماری، پوست فرد محل زندگی ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ کرم و تخم کرم می‌شود. حرکت بیشتر این کرم‌ها در پوست و حفر کانال‌های زیر پوستی توسط آنها شدت خارش را بیشتر و بیشتر خواهد کرد.

خارش شدید قطعا منجر به خاراندن مداوم خواهد شد. با این خاراندن شدید عفونت راحت‌تر در پوست فرد توسعه پیدا می‌کند. خارش مداوم همچنین می‌تواند به سپسیس (عفونت خون) منجر شود.

تشخیص مبتلایان به بیماری پوستی گال چگونه است؟

با وجود تمام علائم بیماری گال، تشخیص این بیماری نیازمند ارزیابی‌های بالینی و نظر پزشک است.

پزشک بعد از بررسی علائم ذکر شده، از بررسی وجود یا عدم وجود کانال‌های زیر پوستی برای تشخیص بهتر بیماری استفاده می‌کند.

به دلیل شباهت بسیاری از علائم این بیماری با سایر بیماری‌های پوستی، تشخیص بیماری گال قدری مشکل است. بنابراین، نمونه‌ای از پوست معمولا به آزمایشگاه منتقل شده و با استفاده از میکروسکوپ تشخیص قطعی انجام خواهد شد.

راه‌های جلوگیری از گال

برای جلوگیری از دوباره آلوده شدن و همچنین پیشگیری از گسترش انگل به دیگر افراد، باید این مراحل را در نظر گرفت:

- تمامی لباس‌ها و مخصوصا لباس‌های زیر، حوله‌ها و لوازم خواب که استفاده شده است باید قبل از درمان با استفاده از آب گرم و صابون شسته شود و با حرارت زیاد خشک گردد.

- اقلام غیر قابل شستشو را در یک کیسه نایلون سربسته قرار داده و درجایی دور از دسترس برای ۲ هفته نگه دارید. انگل‌ها درصورتی که به آنها غذایی نرسد، از بین می‌روند.

- از تماس نزدیک با بیماران مبتلا به گال اجتناب کنید تماس به مدت ۱۵ دقیقه با فرد آلوده یا وسایل آلوده شانس ابتلا را بسیار زیاد می‌کند.

- سگ ها، گربه‌ها و انسان‌ها می‌توانند هر کدام به وسیله گونه‌های خاصی از انگل گال در گیر شوند. هر گونه از انگل نوعی خاصی از میزبان را ترجیح می‌دهد و به مدت زیاد در خارج از میزبان خاص خود زنده نمی‌ماند. بنابر این انسان‌ها یک واکنش موقتی پوستی در نتیجه تماس با انگل گال سگ‌ها و گربه‌ها دارند و به انگل این حیوانات مبتلا نمی‌شوند.

درمان گال

هر شخصی که بیماری گال برای او تشخیص داده شده باشد، هر شخصی که در تماس نزدیک و مداوم با بیمار مبتلا باشد و حتی هر شخصی که علایم بیماری گال را نشان دهد، نیازمند درمان است.

در بیشتر موارد فرد با درمان‌های پوستی، درمان خواهد شد. لازم است اقدامات درمانی، تمام پوست بدن از گردن به پایین را در بر بگیرد. البته در مبتلایان کودک و نوجوان درمان باید برای پوست صورت نیز در نظر گرفته شود.

دارو‌های گال توصیه شده توسط پزشک:

- کرم پرمترین ۵ درصد: این کرم رایج‌ترین درمان گال است. این درمان برای کودکان کمتر از یک سال و خانم‌های باردار نیز روشی سالم خواهد بود.

- لوسیون بنزیل بنزوآت ۲۵ درصد

- پماد سولفور ۱۰ درصد

- لوسیون لیدین یک درصد

این روش‌های درمان گال که معمولا استفاده از محلول ها، کرم‌ها و لوسیون‌های ضدعفونی کننده و کشنده انگل‌ها است، معمولا در زمان قبل از خواب توصیه می‌شود. به گونه‌ای که لازم است فرد هنگام بیدار شدن از خواب محلول یا لوسیون را از پوست خود بشوید.

مراقبت‌های فردی

ممکن است خارش بعد از درمان گال تا مدتی باقی بماند. انجام اقدامات زیر می‌تواند به فرد برای راحت شدن از خارش کمک کند.

- خنک کردن وخیس کردن پوست، غوطه ور شدن در آب سرد و یا گذاشتن یک پارچه خیس و خنک بر ناحیه تحریک شده پوست خارش را کاهش می‌دهد.

- مالیدن محلول‌های آرامش بخش مانند محلول کالامین که حتی بدون نسخه پزشک در دسترس است، می‌تواند به صورت موثری موجب از بین بردن درد و خارش به خاطر محرک‌های جزیی پوست شود.

- استفاده از آنتی هیستامین‌ها با تجویز پزشک برای غلبه بر خارش ناشی از آلرژی میتواند موثر باشد.