تنبل بودن یک فرد به چه دلیل است؟ /آیا ارث در این مورد نقش دارد؟

مطالعات جدید روی دوقلو‌ها نشان داده است که ۴۷ درصد تمایل به اهمال کاری و به تعویق انداختن کار‌ها به عوامل ارثی و ژنتیکی مرتبط است، که این نتیجه با بررسی اسکن‌های MRI و تغییرات در مدار پاداش مغز حاصل شده است.

به گزارش مجله خبری نگار،مطالعه‌ای که توسط پژوهشگران چینی انجام شده و شامل بررسی اسکن‌های MRI از ۷۱ جفت دوقلو طی ۸ سال بود، نشان می‌دهد که گرایش به تعویق انداختن کار‌ها تا حدود ۴۷ درصد تحت تأثیر عوامل ژنتیکی قرار دارد.

نقش ژنتیک در اهمال کاری

این پژوهش که نتایج آن در ژانویه ۲۰۲۶ در مجله NeuroImage: Clinical منتشر شد، ارتباط بین تغییرات ژنتیکی و عادات اهمال کاری را تحلیل کرد. یافته‌ها حاکی از آن هستند که در دوقلو‌های هم تخمکی، تغییرات در مسیر‌های دوپامین و سروتونین که بخش‌های مختلف مغز را به هم متصل می‌کنند، عامل اصلی کاهش انگیزه به شمار می‌رود. این موضوع توضیح می‌دهد چرا گرایش به تعویق انداختن کار‌ها در برخی خانواده‌ها رایج است.

راهکار‌های مقابله با اهمال کاری ارثی

اگرچه عوامل ژنتیکی تأثیر قابل توجهی در ایجاد این رفتار دارند، پژوهشگران تأکید کرده‌اند که استراتژی‌های محیطی مانند تقسیم کار‌ها به بخش‌های کوچک و استفاده از تایمر می‌توانند به مقابله با این گرایش کمک کنند.

دیدگاه متخصصان

دکتر آن-لور لو کانف، متخصص علوم اعصاب و نویسنده کتاب «آزمایش‌های کوچک: چگونه در دنیایی که غرق در هدف است، آزادانه زندگی کنیم»، معتقد است که اهمال کاری نباید منبع حس شرمساری باشد. وی این رفتار را نوعی سیگنال از مغز می‌داند که نشان می‌دهد مشکلی وجود دارد و بهتر است به آن گوش کرده و دلیل آن را جست‌و‌جو کنیم.

سیستم «بررسی سه گانه» برای غلبه بر اهمال کاری

لو کانف سیستمی ارائه کرده که به افراد کمک می‌کند بفهمند چرا از انجام یک کار اجتناب می‌کنند. این سیستم شامل سه بخش اصلی است:

مشکل از سر: اگر فرد به طور منطقی قانع نشده باشد که آن کار ارزش انجام دادن دارد.

مشکل از قلب: اگر فرد به صورت احساسی از آن کار لذت نبرد یا آن را هیجان انگیز نداند.

مشکل از دست: اگر فرد فکر کند ابزارها، مهارت‌ها یا حمایت لازم برای انجام آن کار را ندارد.

توصیه‌های لو کانف

لو کانف پیشنهاد می‌دهد که برای مقابله با مشکلات ذهنی، یک گام به عقب برداشته و دلایل منطقی مربوط به کار را ارزیابی کنید. برای کار‌هایی که به دلیل بی هیجان بودن به تعویق می‌افتند، محیط را جذاب‌تر کنید؛ مثلاً با همکاری با یک دوست یا رفتن به مکانی دلپذیر مانند کافی شاپ. همچنین، در مواقعی که احساس غرق شدگی دارید، از دیگران درخواست کمک کنید.

وی تأکید می‌کند که باید به جای سرزنش خود، مانند یک محقق یا کارآگاه با موضوع برخورد کرده و آن را به عنوان معمایی برای حل کردن ببینید.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری