از سختی‌ها در فرانسه تا ستاره گلزنی در بلغارستان: داستان باورنکردنی برتراند فوریه

به گزارش مجله خبری نگار، برتراند فوریه که در دوالا متولد شد، در آکادمی‌های جوانان نیس و مارسی پرورش یافت، اما مدت‌ها به دلیل عدم بلوغ ذهنی از پیشرفت بازماند. او پیش از آنکه در بلغارستان به جایگاه واقعی خود برسد، مدتی را در لیگ‌های آماتور فرانسه گذراند. در ۲۸ سالگی، مهاجم سپتموری صوفیه بالاخره در حال شکوفایی است، گل‌های زیادی به ثمر می‌رساند و اکنون اهداف بلندپروازانه‌ای در سر دارد و حتی به دنبال جایگاهی در تیم ملی کامرون است.

بعضی از دوران حرفه‌ای در سکوت، دور از توجه و مسیر‌های از پیش تعیین‌شده ساخته می‌شوند. دوران حرفه‌ای برتراند فوریه به این دسته تعلق دارد. این مهاجم فرانسوی در ۲۸ سالگی، بهترین فصل دوران حرفه‌ای خود را در بلغارستان، با تیم سپتموری صوفیه، سپری می‌کند و با زدن ۱۰ گل در ۱۸ بازی، چهارمین گلزن برتر لیگ است. موفقیتی دیرهنگام، نتیجه سال‌ها شک و تردید، مبارزات در فوتبال آماتور فرانسه و مهم‌تر از همه، استحکام ذهنی عمیق.

سفر‌های ناموفق به مارسی و نیس

برتراند فوریه، متولد دوالا، کامرون، در سنین جوانی محیط آشنای خود را ترک کرد تا شانس خود را در فرانسه بیازماید. سفر او او را به مراکز آموزشی معتبر، ابتدا در المپیک مارسی (OM) و سپس جذب OGC نیس، هدایت کرد. مسیری امیدوارکننده که او با افتخار از آن صحبت می‌کند. او می‌گوید: «برای کسی که در فرانسه بزرگ نشده، بودن در چنین مرکز آموزشی و بازی کردن مقابل بهترین بازیکنان نسل خود مایه افتخار بود.»، اما خیلی زود، این مهاجم از آنچه هنوز باید انجام می‌داد، آگاه شد. «من هنوز برای فوتبال حرفه‌ای آماده نبودم. از نظر ذهنی، موانع زیادی برای غلبه بر آنها داشتم.»

با وجود این محیط‌های سطح بالا، فوریه نتوانست کاملاً جهش کند. او اکنون این دوره را با وضوح تجزیه و تحلیل می‌کند. او اعتراف می‌کند: «انگار می‌خواستم حرفه‌ای شوم، اما واقعاً نمی‌دانستم چه چیزی را شامل می‌شود. عطشی که به آن نیاز دارید. آن چیز کوچک اضافی برای داشتن اعتماد به نفس. من اعتماد به نفس زیادی نداشتم.» به نظر می‌رسید برخی از هم‌نسلان او از قبل مجهز بودند، همانطور که امروز به ما اعتراف می‌کند: «از نظر ذهنی، من آماده نبودم. افرادی مانند مالانگ سار، حتی با اینکه جوان‌تر بودند، دقیقاً می‌دانستند چه می‌خواهند انجام دهند.» او باید مسیر طولانی‌تری را طی می‌کرد و پس از دو فصل آکادمی جوانان نیس را ترک می‌کرد.

سال‌ها مبارزه، سپس یک موفقیت درونی

بدین ترتیب سفری طولانی در فوتبال آماتور فرانسه آغاز شد. برتراند فوریه در مارتیگ، اوبانی، مولن-یژور، لو پوی فوت و اس سی تولون تجربه کسب کرد. باشگاه‌ها، پروژه‌ها، اما احساس مداوم رسیدن به یک سطح ثابت. او توضیح می‌دهد: «من در مسیر از سطح ملی ۲ به سطح ملی ۱، سپس لیگ ۲ و سپس لیگ ۱ تسلیم شده بودم. در فرانسه بازیکنان زیادی مثل من هستند. احساس نمی‌کردم که قرار است به این شکل در صحنه ظاهر شوم. به چیز دیگری نیاز داشتم.» فوتبال همچنان هدف او بود، اما به نظر می‌رسید افق در فرانسه مسدود شده است.

با این حال، یک نقطه عطف بزرگ برای او در فرانسه رخ داد. به طور متناقضی، همه چیز در طول دوره کووید تغییر کرد. این استراحت اجباری به زمانی برای تأمل و بازسازی تبدیل شد. فوریه توضیح می‌دهد: «دوره کووید برای من خیلی خوب بود. از نظر ذهنی، توانستم خودم را از نو بسازم.» این تغییر فوری نبود، اما عمیق بود. «این تغییر فوراً اتفاق نیفتاد. من به کار کردن ادامه دادم.» او یاد گرفت که مانند یک حرفه‌ای تمرین کند، زندگی کند و فکر کند. برای رسیدن به این هدف، خود را با حرفه‌ای‌ها احاطه کرد و هیچ چیز را به شانس واگذار نکرد. در کنار مربی ذهنی خود، استفان دارمون، این مهاجم شکوفا شد و سرانجام به بازیکنی تبدیل شد که همیشه آرزویش را داشت.

بلغارستان، سرزمینی برای تولد دوباره

فرصت اثبات خودش، مخفیانه از بلغارستان، «از در پشتی» به او رسید. او به سمت سپتموری صوفیه رفت. او توضیح می‌دهد: «با منابع محدود، فهمیدم که این لحظه من است. باید فضایی برای ابراز وجود پیدا می‌کردم؛ و فوراً احساس کردم که هر آنچه برای موفقیت در بلغارستان لازم است را خواهم داشت.» در لیگی که او آن را از نزدیک تماشا می‌کند و سرشار از استعداد‌های فردی می‌داند، فوریر در حال شکوفایی است. «برای یک مهاجم، همه چیز حول اعتماد به نفس می‌چرخد. آنها به من اعتماد دارند، من همه چیز را سر جایش گذاشته‌ام. نتایج در حال پیگیری است و من بسیار خوشحالم.» اعداد گویای همه چیز هستند: ۱۰ گل در ۱۸ بازی، چهارمین گلزن برتر لیگ، در ۲۸ سالگی.

فوریه که به همراه شریک زندگی‌اش در صوفیه ساکن شده، سبک زندگی‌ای را کشف می‌کند که تصورش را نمی‌کرد. او با لبخند می‌گوید: «اینجا یک پایتخت اروپایی است، من هر چیزی که نیاز دارم را دارم. قبلاً چهار بازیکن فرانسوی اینجا بودند، بنابراین از شما به خوبی مراقبت می‌شود.» در زمین، آینده او در باشگاهی با سیاست فروش قوی همچنان نامعلوم است. اما یک جاه‌طلبی اکنون به وضوح تعریف شده است. او تأیید می‌کند: «بازی برای کامرون؟ چند سال پیش یک رویا بود، حالا یک هدف است.» پس از سال‌ها صبر و شک، برتراند فوریه اکنون با اطمینان به جلو حرکت می‌کند: او بالاخره مسیر خود را پیدا کرده است. بازگشت به فرانسه برای این مهاجم ۲۸ ساله که به گفته منابع ما، باشگاه‌های متعددی او را از نزدیک زیر نظر دارند، قابل تصور است.