دانشمندان نسبت به خطر مرگبار یک بیماری هزار چهره هشدار می‌دهند

به گزارش مجله خبری نگار،لوپوس یکی از بیش از ۱۴۰ بیماری خودایمنی شناخته شده است. این بیماری‌ها متنوع هستند، اغلب خود را به شکل بیماری‌های دیگر نشان می‌دهند و همچنان یکی از بزرگترین اسرار پزشکی باقی مانده‌اند. دانشمندان موسسه ملی آرتروز و بیماری‌های خودایمنی در ایالات متحده توضیح داده‌اند که چرا سیستم ایمنی بدن از کنترل خارج می‌شود و شروع به کشتن بدن از درون می‌کند، همانطور که توسط آسوشیتدپرس (AP) گزارش شده است.

به مدت شش سال، پزشکان نمی‌توانستند توضیح دهند که چرا روث ویلسون، زن ۴۳ ساله اهل ماساچوست، دچار بثورات پوستی، تورم، تب و درد شدید می‌شود. شکایات او به آلرژی، خستگی یا استرس نسبت داده می‌شد. تنها پشتکار جان او را نجات داد. در اورژانس، در حالی که آماده می‌شدند او را به خانه بفرستند، پزشکان به درخواست او، آزمایش دیگری انجام دادند که نشان داد کلیه‌های او از کار افتاده‌اند. علت آن لوپوس اریتماتوز سیستمیک، یک بیماری خودایمنی که در آن سیستم ایمنی به بافت‌های خود حمله می‌کند، بود.

سیستم ایمنی بدن که برای محافظت از بدن طراحی شده است، گاهی اوقات از کنترل خارج شده و شروع به حمله به "خود" می‌کند: اعصاب در بیماری‌ام‌اس، مفاصل در آرتریت روماتوئید، پانکراس در دیابت نوع ۱ - و همه اندام‌ها به طور همزمان در لوپوس.

روث گفت: «ظاهرت معمولی است. مردم نمی‌فهمند که تو هر روز در درونت در حال نبردی هستی.»

به گفته محققان، سال‌های اخیر نویدبخش‌ترین سال‌های مطالعه بیماری‌های خودایمنی بوده‌اند. دانشمندان به تدریج در حال کشف مکانیسم‌های پیچیده دخیل در این بیماری‌ها هستند. ژنتیک نیز نقش دارد - بستگان بیماران در معرض خطر بیشتری هستند، به خصوص اگر انواع ژن‌هایی را به ارث برده باشند که زمانی اجداد را از عفونت‌هایی مانند طاعون محافظت می‌کرد، اما اکنون سیستم ایمنی را بیش از حد فعال می‌کند. با این حال، ژن‌ها به تنهایی کافی نیستند: عفونت‌ها، داروها، آلودگی هوا یا حتی آفتاب سوختگی شدید، همگی می‌توانند به عنوان محرک عمل کنند.

زنان به دلیل هورمون‌ها و یک کروموزوم X اضافی، بسیار بیشتر از مردان بیمار می‌شوند.

محققان نقش نوتروفیل‌ها، سلول‌هایی که اولین واکنش را به عفونت نشان می‌دهند، را بررسی کرده‌اند. مشخص شده است که در بیماران لوپوس، این سلول‌ها مقادیر زیادی "تور" چسبنده تولید می‌کنند که برای به دام انداختن میکروب‌ها طراحی شده‌اند، اما در عوض به رگ‌های خونی آسیب می‌رسانند و التهاب مزمن را تحریک می‌کنند. این فرآیند‌ها ممکن است توضیح دهد که چرا بسیاری از زنان مبتلا به لوپوس خیلی زودتر از جمعیت عمومی دچار حملات قلبی و سکته مغزی می‌شوند.

بیماری روث تثبیت شده است. او اکنون تزریق‌های ماهانه دریافت می‌کند و روزانه شش دارو برای مقابله با درد، خستگی و «مه مغزی» - اختلال در تمرکز و حافظه - مصرف می‌کند.

او داوطلب شد، به سایر بیماران کمک کرد و در مطالعه بزرگ Lupus Landmark شرکت کرد، که نشانگر‌های زیستی بیماری را در ۳۵۰۰ نفر ردیابی می‌کند.

روث در پایان گفت: «اگر بتوانم حتی به یک نفر کمک کنم که همان انزوایی را که من احساس کردم، تجربه نکند، ارزشش را دارد.»