دانشمندان کشف کرده‌اند که چگونه آفتاب‌پرست‌ها می‌توانند کره چشم خود را به صورت جداگانه حرکت دهند

چشمان آفتاب‌پرست به دلیل ساختار عصبی خاص، جدا از یکدیگر حرکت می‌کنند.

به گزارش مجله خبری نگار،محققان دانشگاه ایالتی سم هوستون کشف کردند که اعصاب بینایی آفتاب‌پرست‌ها به شکل مارپیچی است. این موضوع توانایی آنها را در حرکت دادن مستقل چشمانشان و مشاهده جهان از تقریباً هر زاویه‌ای توضیح می‌دهد. یافته‌های این مطالعه در مجله Scientific Reports (SR) منتشر شده است.

آفتاب‌پرست‌ها به خاطر توانایی تغییر رنگشان شناخته شده‌اند، اما سیستم بینایی آنها نیز به همان اندازه شگفت‌انگیز است. هر کره چشم در این مارمولک‌ها می‌تواند به طور مستقل حرکت کند و این تصور را ایجاد می‌کند که چشم‌ها «زندگی مستقل خود» را دارند. دانشمندان کشف کرده‌اند که این پدیده به دلیل ساختار منحصر‌به‌فرد اعصاب بینایی است که برخلاف سایر خزندگان، به صورت مارپیچ هستند.

به گفته‌ی نویسنده‌ی این مطالعه، خوان دازا، اعصاب مارپیچی به چشم‌های آفتاب‌پرست اجازه می‌دهند تا آزادانه‌تر بچرخند، دامنه‌ی حرکت آنها را افزایش می‌دهند و امکان عملکرد مستقل هر چشم را فراهم می‌کنند. وقتی حیوان طعمه را تشخیص می‌دهد، چشم‌ها فوراً هماهنگ می‌شوند تا فاصله را به طور دقیق محاسبه کرده و زبان دراز خود را دراز کنند.

دانشمندان سه گونه آفتاب‌پرست را مورد مطالعه قرار دادند و ساختار چشم آنها را با سایر مارمولک‌ها مقایسه کردند. مشخص شد که ساختار مارپیچی در تمام گونه‌های مورد مطالعه وجود دارد، اما در سایر خزندگان وجود ندارد. علاوه بر این، در جنین‌های آفتاب‌پرست، اعصاب بینایی در ابتدا مستقیم هستند و سپس به تدریج با رشد، پیچ می‌خورند تا حرکت مستقل چشم را ممکن سازند.

دازا توضیح داد: «چشم‌های آفتاب‌پرست‌ها را می‌توان با دوربین‌های مداربسته‌ای مقایسه کرد که در همه جهات می‌چرخند.» او معتقد است که این ویژگی ممکن است به دلیل محدودیت تحرک گردن ایجاد شده باشد که تکامل آن را با ساختار غیرمعمول اعصاب بینایی جبران کرده است. دانشمندان خاطرنشان می‌کنند که چنین سازگاری آناتومیکی در هیچ مهره‌دار دیگری یافت نمی‌شود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری