دانشمندان کشف کرده‌اند که زنبور‌ها می‌توانند کد مورس را بخوانند

زنبور‌های عسل می‌توانند مدت زمان سیگنال‌های نوری را تشخیص دهند

به گزارش مجله خبری نگار،دانشمندان دانشگاه کوئین مری لندن برای اولین بار نشان داده‌اند که حشرات می‌توانند مدت زمان محرک‌های بصری را تشخیص دهند و از این اطلاعات برای یافتن غذا استفاده کنند. این مطالعه در مجله Biology Letters منتشر شده است.

این آزمایش‌ها روی زنبور‌های عسل (Bombus terrestris) انجام شد. تاکنون، توانایی تشخیص بین جرقه‌های کوتاه و بلند نور - "نقطه‌ها" و "خطوط" کد مورس - فقط در انسان‌ها و برخی مهره‌داران، از جمله میمون‌های ماکاک و کبوتر‌ها مشاهده شده است.

برای آزمایش این توانایی، محققان به رهبری دانشجوی کارشناسی ارشد الکس دیویدسون و مدرس ارشد گروه روانشناسی الیزابتا ورساچه، یک هزارتوی ویژه ایجاد کردند. در هر "اتاق"، به زنبور‌ها دو دایره چشمک زن نشان داده شد - یکی با یک فلاش کوتاه و دیگری با یک فلاش بلند. فقط یکی از این دایره‌ها با محلول قندی مرتبط بود، در حالی که دیگری با یک ماده تلخ مرتبط بود که برای زنبور‌های عسل ناخوشایند است.

موقعیت سیگنال‌ها هر بار تغییر داده می‌شد تا احتمال یادگیری چیدمان فضایی از بین برود. پس از آموزش، زنبور‌های عسل مورد آزمایش قرار گرفتند: منابع نور چشمک می‌زدند، اما هیچ پاداشی وجود نداشت. اکثر افراد به طور قابل اعتمادی نوع چشمکی را انتخاب می‌کردند که قبلاً با شکر همراه بود. این نشان داد که حشرات واقعاً مدت زمان محرک‌های نوری را تشخیص می‌دهند.

الکس دیویدسون خاطرنشان کرد: «ما می‌خواستیم دریابیم که آیا زنبور‌های عسل قادر به یادگیری از تفاوت‌های زمانی هستند یا خیر، و از نتایج آنها شگفت‌زده شدیم. آنها در طبیعت با اشیاء چشمک‌زن مواجه نمی‌شوند، با این حال با موفقیت بر این کار تسلط یافتند.»

دانشمندان معتقدند این توانایی ممکن است با مکانیسم‌های درونی درک زمان مرتبط باشد که به حشرات در جهت‌یابی در فضا و هماهنگی حرکات کمک می‌کند. شاید توانایی «حس کردن مدت زمان» در سطح خود نورون‌ها نهفته باشد.

مکانیسم‌های دقیق پشت این توانایی هنوز مشخص نیست: سیستم‌های ریتم شبانه‌روزی شناخته‌شده در فواصل زمانی بسیار طولانی عمل می‌کنند تا تفاوت بین انفجار‌های کوتاه و بلند را توضیح دهند. اکنون که این رفتار در حشرات تأیید شده است، محققان قادر خواهند بود مدل‌های مختلفی از "ساعت‌های داخلی" را در مغز‌های کوچک با اندازه کمتر از یک میلی‌متر مکعب آزمایش کنند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری