یک ابر ستاره‌ای عظیم در نزدیکی منظومه شمسی کشف شد

Nature Astronomy: یک ابر ستاره‌ای عظیم در فاصله ۳۰۰ سال نوری از زمین کشف شده است.

به گزارش مجله خبری نگار، یک تیم بین‌المللی از دانشمندان دانشگاه راتگرز یکی از بزرگترین ساختار‌های منفرد در آسمان را کشف کرده‌اند - یک ابر ستاره‌ساز بالقوه که تنها ۳۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد. این تحقیق در مجله Nature Astronomy منتشر شده است.

این ابر جدید که «Eos» نام دارد، برگرفته از نام الهه سپیده دم در یونان باستان است و عمدتاً از هیدروژن مولکولی تشکیل شده است - عنصر سازنده ستارگان و سیارات. این کشف، اولین باری است که یک ابر مولکولی با استفاده از تابش فرابنفش دور شناسایی می‌شود.

ابر‌های مولکولی به طور سنتی با استفاده از سیگنال‌های مولکول‌های مونوکسید کربن (CO) در محدوده رادیویی یا مادون قرمز شناسایی می‌شوند. با این حال، تیمی به رهبری بلیکسلی بورکهارت اولین کسی بود که از روشی برای تشخیص فلورسانس هیدروژن مولکولی در فرابنفش دور استفاده کرد. این ابر به معنای واقعی کلمه "در تاریکی می‌درخشد" و این امر امکان تشخیص آن را در جایی که سایر روش‌ها بی‌اثر بودند، فراهم می‌کند.

این داده‌ها با استفاده از طیف‌سنج FIMS-SPEAR در ماهواره STSAT-۱ کره جنوبی به دست آمده است. اگرچه این اطلاعات تنها در سال ۲۰۲۳ به صورت عمومی در دسترس قرار گرفت، اما همین حالا نیز به یک کشف شگفت‌انگیز منجر شده است.

ابر ایوس در لبه‌ی حباب محلی قرار دارد - منطقه‌ای غول‌پیکر از گاز رقیق که منظومه شمسی ما را احاطه کرده است. جرم آن تقریباً ۳۴۰۰ برابر جرم خورشید تخمین زده می‌شود و اندازه ظاهری آن در آسمان تقریباً ۴۰ برابر قطر ماه است. دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند که این ابر ظرف شش میلیون سال تبخیر خواهد شد.

لازم به ذکر است که ایوس برای زمین بی‌خطر است و جرمی ارزشمند برای مطالعه‌ی شکل‌گیری ستارگان و منظومه‌های سیاره‌ای محسوب می‌شود. مطالعات روی این ابر به درک بهتر چگونگی تبدیل ماده‌ی بین‌ستاره‌ای به منظومه‌های خورشیدی جدید کمک خواهد کرد.

جالب اینجاست که هیدروژن موجود در Eos پس از بیگ بنگ تشکیل شده و ۱۳.۶ میلیارد سال سفر کرده تا به بخشی از این ابر تبدیل شود. این کشف حتی برای خود محققان نیز غافلگیرکننده بود: پیش از این تصور می‌شد که هیدروژن مولکولی را نمی‌توان به این روش مستقیماً مشاهده کرد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری