کد مطلب: ۹۴۳۲۳۹
|
|
۲۷ آبان ۱۴۰۴ - ۱۰:۳۲

سبک زندگی بی‌تحرک در کودکان با آسیب قلبی در سنین پایین مرتبط است

سبک زندگی بی‌تحرک در کودکان با آسیب قلبی در سنین پایین مرتبط است
طبق تحقیقات ارائه شده در کنگره ESC ۲۰۲۳، ساعت‌ها بی‌تحرکی در دوران کودکی ممکن است زمینه را برای حملات قلبی و سکته مغزی در مراحل بعدی زندگی فراهم کند. این مطالعه نشان داد که سبک زندگی بی‌تحرک، که از کودکی تا نوجوانی انباشته می‌شود، با آسیب قلبی مرتبط است - حتی در افرادی که وزن و فشار خون طبیعی دارند.

به گزارش مجله خبری نگار، طبق تحقیقات ارائه شده در کنگره ESC ۲۰۲۳، ساعت‌ها بی‌تحرکی در دوران کودکی ممکن است زمینه را برای حملات قلبی و سکته مغزی در مراحل بعدی زندگی فراهم کند. این مطالعه نشان داد که سبک زندگی بی‌تحرک، که از کودکی تا نوجوانی انباشته می‌شود، با آسیب قلبی مرتبط است - حتی در افرادی که وزن و فشار خون طبیعی دارند.

دکتر اندرو آگبائه، نویسنده‌ی این مطالعه از دانشگاه فنلاند شرقی در کوپیو، فنلاند، گفت: «تمام آن ساعت‌ها تماشای صفحه نمایش در جوانان منجر به سنگین‌تر شدن قلب می‌شود که ما از مطالعات انجام شده روی بزرگسالان می‌دانیم که خطر حمله قلبی و سکته مغزی را افزایش می‌دهد.» «کودکان و نوجوانان برای محافظت از سلامت طولانی‌مدت خود باید فعال‌تر باشند.»

این اولین مطالعه‌ای بود که به بررسی اثرات تجمعی زمان بی‌تحرکی صرف شده برای استفاده از ساعت‌های هوشمند در جوانان و آسیب قلبی در مراحل بعدی زندگی پرداخت. این مطالعه به عنوان بخشی از مطالعه کودکان دهه ۹۰ انجام شد که در سال‌های ۱۹۹۰-۱۹۹۱ آغاز شد و یکی از بزرگترین گروه‌های جهان را نشان می‌دهد که سبک زندگی را از بدو تولد اندازه‌گیری می‌کند.

در سن ۱۱ سالگی، کودکان به مدت هفت روز یک ساعت هوشمند با ردیاب فعالیت پوشیدند. این کار در سن ۱۵ سالگی و دوباره در سن ۲۴ سالگی تکرار شد. وزن بطن چپ با استفاده از اکوکاردیوگرافی (نوعی اسکن سونوگرافی) در سنین ۱۷ و ۲۴ سالگی ارزیابی و به صورت گرم نسبت به قد (g/m۲.۷) بیان شد. محققان ارتباط بین رفتار بی‌تحرک بین سنین ۱۱ تا ۲۴ سالگی و اندازه‌گیری ضربان قلب بین سنین ۱۷ تا ۲۴ سالگی را پس از تعدیل عواملی که می‌توانند بر این رابطه تأثیر بگذارند، از جمله سن، جنسیت، فشار خون، چربی بدن، سیگار کشیدن، فعالیت بدنی و وضعیت اجتماعی-اقتصادی، تجزیه و تحلیل کردند.

این مطالعه شامل ۷۶۶ کودک بود که ۵۵٪ آنها دختر و ۴۵٪ پسر بودند. در سن ۱۱ سالگی، کودکان به طور متوسط ​​۳۶۲ دقیقه در روز بی‌تحرک بودند که این زمان در نوجوانی (۱۵ سالگی) به ۴۷۴ دقیقه در روز و در جوانی (۲۴ سالگی) به ۵۳۱ دقیقه در روز افزایش یافت. این بدان معناست که زمان بی‌تحرکی بین کودکی و نوجوانی به طور متوسط ​​۱۶۹ دقیقه (۲.۸ ساعت) در روز افزایش یافته است.

هر یک دقیقه افزایش زمان بی‌تحرکی بین سنین ۱۱ تا ۲۴ سال با افزایش ۰.۰۰۴ گرم بر متر مربع در توده بطن چپ بین سنین ۱۷ تا ۲۴ سال همراه بود. وقتی این عدد در ۱۶۹ دقیقه بی‌تحرکی اضافی ضرب شود، به افزایش روزانه ۰.۷ گرم بر متر مربع تبدیل می‌شود - معادل افزایش ۳ گرمی در توده بطن چپ بین اندازه‌گیری‌های اکوکاردیوگرافی، با فرض افزایش متوسط ​​قد. یک مطالعه قبلی در بزرگسالان نشان داد که افزایش مشابه در توده بطن چپ (۱ گرم بر متر مربع) در یک دوره هفت ساله با افزایش دو برابری خطر بیماری قلبی، سکته مغزی و مرگ همراه است.

دکتر آگباجه گفت: «کودکان بیش از شش ساعت در روز بی‌تحرک بودند و تا زمانی که به نوجوانی رسیدند، این تعداد به تقریباً سه ساعت در روز افزایش یافته بود. مطالعه ما نشان می‌دهد که بی‌تحرکی انباشته شده با آسیب قلبی مستقل از وزن بدن و فشار خون مرتبط است. والدین باید کودکان و نوجوانان را با بردن آنها به پیاده‌روی و محدود کردن زمان صرف شده در رسانه‌های اجتماعی و بازی‌های ویدیویی، به فعال‌تر بودن تشویق کنند. همانطور که مارتین لوتر کینگ جونیور زمانی گفت: «اگر نمی‌توانی پرواز کنی، بدو.» اگر نمی‌توانی بدوی، راه برو. اگر نمی‌توانی راه بروی، سینه خیز برو. اما به هر حال، به حرکت ادامه بده.»

ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر