نکات قابل توجهی که در پرونده پژمان جمشیدی بحث برانگیز شد

به گزارش مجله خبری نگار، بازداشت پژمان جمشیدی، بازیگر معروف سینمای ایران، فراگیرترین خبر روز گذشته ایران بود. هر چند که قانوناً تا اثبات اتهام، نباید نامی از متهم برده شود، ولی شهرت این سوپراستار پولساز سینمای کمدی ایران به حدی بود که نه نامش پنهان ماند و نه اتهام فوق سنگین اش: تجاوز!

در این باره نکات زیر قابل توجه است:

۱ - امیدواریم که اتهام انتسابی به پژمان جمشیدی، درست نباشد؛ اول از همه برای این که دختر قربانی نشده باشد و برای این که دست مردی به چنین عمل زشتی آلوده نشده باشد و دوم این که خاطرات ملتی که با سریال‌ها و فیلم‌های او خنده بر لبانشان نشسته، به واژه آزار دهنده تجاوز آلوده نشود.

۲ - آنچه مسلم است این که هنوز هیچ اتهامی درباره پژمان جمشیدی ثابت نشده است؛ تجاوز، اتهام بزرگی است که در همه جای دنیا سنگین‌ترین مجازات‌ها را دارد. حواس مان باشد که دیگران را صرفاً از روی شنیده‌ها و این که فلان رسانه این طور نوشته و در فلان کانال آن طور می‌گفتند، قضاوت نکنیم. هیچ کدام از ما، حتی پوشه پرونده پژمان جمشیدی را ندیده‌ایم، پس چطور می‌توانیم با اطمینان برای دیگران تعریف کنیم که او دست و پای دختری را بسته و به او تجاوز کرده است؟ ما، حداکثر می‌توانیم درباره "ادعایی با این موضوع" صحبت کنیم. فراتر از این، اخلاقی نیست.

۳ - در عین حال شهرت و شاید نفوذ او نباید کوچک‌ترین خدشه‌ای به روند رسیدگی وارد کند؛ اتفاقاً قضات باید با چهره‌های مشهوری که رفتار‌های مجرمانه از آنها سر می‌زند، برخورد قاطعانه تری داشته باشند؛ خاصه آن که در اینجا پای دختری در میان است که اگر مورد تعرض قرار گرفته باشد، احقاق حق او، وظیفه بدیهی محکمه است. اگر جرم پژمان جمشیدی ثابت شود، باید شدیدترین مجازات درباره اش اعمال شود، بی هیچ درنگ و تردیدی.

۴ - پرونده پژمان جمشیدی، گویا از چند وقت پیش در جریان بوده است ولی انتشار خبر آن به این گستردگی و بازداشت او در این مرحله از پرونده، می‌تواند محل حرف و حدیث باشد: از رسیدن قاضی به مرحله‌ای از اطمینان در پرونده که او را مجاب به بازداشت کرده است تا به حاشیه رفتن برخی موضوعات مانند حواشی لو رفتن فیلم عروسی دختر شمخانی!

اطلاع رسانی حرفه‌ای در این خصوص می‌تواند گمانه زنی‌های نادرست را بزداید.

۵ - این بند الزاماً درباره پرونده پژمان جمشیدی نیست و نکته‌ای کلی است که هم مردم و هم قضات و پلیس‌ها باید بدان توجه کنند:

برخی زنان و دختران، وارد رابطه‌ای نامشروع با مردان می‌شوند و با رضایت طرفین به روابط جنسی ادامه می‌دهند. بعد‌ها وقتی رابطه شان شکراب شد، نقش قربانی قصه را برای خودشان انتخاب می‌کنند که فلانی به من تعرض کرد!

دوستی از پرونده‌ای سخن می‌گفت که در آن، زنی با چهره‌های معروف وارد رابطه می‌شد و به آنها می‌گفت که فانتزی جنسی او این است که هنگام رابطه، دست و پایش را ببندند و با خشونت با او رابطه برقرار کنند. مرد‌ها هم می‌پذیرفتند، غافل از این که او از این صحنه‌های به ظاهر خشن، مخفیانه تصویر برداری می‌کند تا بعداً با همین فیلم‌ها او را متهم به تجاوز کند و برای شکایت نکردن، حق السکوت بگیرد.

هر چند که رابطه جنسی نامشروع، چه در قالب تجاوز باشد و چه با تراضی طرفین، ناپسند و مطرود است ولی هم در عرف و هم در قانون و حتی شرع، فرق دارد که زنی با پای خود وارد محدوده رابطه جنسی شده باشد با این که او را به زور به جایی کشانده و به عنف، با او رابطه جنسی برقرار کرده باشند.

فراموش نکنیم همان طور که مردان پلیدی که زنان را قربانی هوس‌های کثیف شان می‌کنند، زیادند، زنان شیطان صفتی که جاذبه‌های جنسی خود را وسیله‌ای برای ارتقاء موقعیت، کسب درآمد یا آسیب زدن به دیگران می‌کنند نیز کم نیستند. کار زشت و مجرمانه، مرد و زن نمی‌شناسد.

۶ - با توجه به این که خبر پرونده پژمان جمشیدی رسانه‌ای شده و حتی کسانی را که خبرخوان نیستند هم درگیر کرده است، جا دارد قوه قضائیه با رعایت دقت و ملاحظات علمی و حقوقی و با بهره گیری از پاک‌ترین و سالم‌ترین قضاتش، در رسیدگی به این پرونده تسریع کند تا اگر جرمی تحقق نیافته، اعاده حیثیت شود ولی اگر ثابت شود که تعرضی صورت گرفته، چنان برخورد شدید و قاطعی کند که او درس عبرتی برای دیگران شود تا دیگر کسی جرأت نکند به زنان و دختران این سرزمین دست درازی کند.