آیا آمریکا واقعا می‌خواهد اوکراین، روسیه را شکست دهد؟

به گزارش مجله خبری نگار،نشریه «نیوزویک» آمریکا با اذعان به شکست اوکراین در ادعایش برای شکست دادن نظامی روسیه نوشته است: «ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین و ژنرال والری زالوژنی، فرمانده ارتش این کشور به کاستی‌های اوکراین اعتراف کرده‌اند. زالوژنی اوایل ماه جاری میلادی در مصاحبه‌ای با اکونومیست گفت: به احتمال زیاد ما هیچ تحول عمیق و زیبایی را رقم نخواهیم زد. از سوی دیگر زلنسکی نیز به شهروندان اوکراین گفت: تمام توجه ما باید روی دفاع متمرکز شود.

همچنان که کی‌یف برای حفظ حمایت ائتلاف غربی از خود تلاش می‌کند، شکاف‌ها در این ائتلاف در حال شکل گیری هستند. در اروپا موج پوپولیسم راستگرا‌ها سایه تهدیدی را بر سر تشکیلات سیاسی این قاره انداخته در حالی که جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا به سمت رقابت انتخاباتی شدید با حزب جمهوری‌خواهی که شدیدا تحت نفوذ دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق بوده و هر چه بیشتر با کمک به اوکراین مخالفت می‌کند، حرکت می‌کند.

یک انتقاد رایج در آمریکا از فوریه ۲۰۲۲ تاکنون این بوده که ایالات متحده به اوکراین کمک نظامی کافی صرفا برای زنده ماندن می‌دهد و این کمک‌ها برای پیروزی کافی نیستند. طبق این گزاره انتقادی، واشنگتن دی. سی می‌ترسد وارد شدن شکست استراتژیک به کرملین در اوکراین باعث هرج و مرج در داخل مرز‌های روسیه، احتمالا سرنگونی ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه و یک مبارزه شریرانه منطقه‌ای بر سر پر کردن خلاء قدرت در روسیه به همراه استفاده از سلاح‌های کشتار جمعی شود و با در نظر گرفتن چالش نوظهور چین، هرج و مرج در اوراسیا مشکلات جدیدی را برای کاخ سفید ایجاد خواهد کرد.

به نظر می‌رسد زلنسکی دارد فشار‌ها را احساس می‌کند. دانیل وایدیچ، رئیس اندیشکده یورک‌تاون سولوشنز و یکی از برجسته‌ترین لابی‌گران اوکراین در واشنگتن دی. سی، به نیوزویک گفت: اوکراینی‌ها شاهد تداوم تردید آمریکا و این طرز فکرش بر مبنای نگرانی در مورد تشدید تنش و تحریک نشدن روس‌ها به نحوی هستند. در بخش اجرای کمک‌ها نیز اوکراینی‌ها شاهد احتیاط مداوم زیاد واشنگتن هستند و این، سوالاتی واقعی را برای کی‌یف در مورد اینکه آیا آن‌ها واقعا تمایل به شکست خوردن روس‌ها توسط اوکراینی‌ها دارند ایجاد می‌کند و آن‌ها نتیجه می‌گیرند که این تمایل وجود ندارد.

اوکراینی‌ها معتقدند که آمریکا با وجود همه کمک‌هایش به آن‌ها و علی‌رغم این واقعیت که اقدامات زیادی برای اوکراینی‌ها انجام می‌دهد، اما همچنان درگیر احتیاط زیادی است، چون تمایلی به وارد شدن شکست قاطع به روس‌ها از سوی اوکراین نداشته و فکر می‌کند که این اتفاقا واقعاً منجر به مشکلات داخلی، آشفتگی و فروپاشی در روسیه می‌شود.

مقامات آمریکایی و متحدان غربی دیگر اوکراین در نشست‌های خصوصی از رویکرد اوکراین در حملاتش انتقاد کرده‌اند. نیویورک تایمز در ماه اوت گزارش داد، برنامه‌ریزان آمریکایی احساس می‌کنند که نیرو‌های مهاجم کی‌یف در طول خط مقدمی به طور ۶۰۰ مایل بیش از حد پراکندگی داشته و نمی‌توانند قدرت آتش کافی را در یک نقطه برای پیشروی متمرکز کنند.

اما از سوی دیگر از نظر بسیاری از اوکراینی‌ها، آمریکا نیز از بابت مایوس کننده بودن ضدحمله اخیر این کشور مقصر است. زلنسکی در ماه ژوئیه به سی. ان. ان گفت: من از آمریکا به دلیل رهبری کردن حمایت‌ها از ما سپاسگزارم. من به آن‌ها و همچنین رهبران اروپایی گفتم، ما دوست داریم ضدحمله خود را زودتر شروع کنیم و برای آن نیز به همه نوع سلاح و تجهیزات نیاز داریم. چرا؟ چون اگر دیرتر آن را شروع کنیم، آهسته‌تر پیش خواهد رفت.

وایدیچ گفت، این احساس مقصر دانستن آمریکا هنوز در کی‌یف قوی است. او گفت: این یک حقیقت تجربی است که بسیاری از کمک‌ها به آن سرعت مناسبی که می‌توانست به اوکراینی‌ها برسید نرسید. مشکلاتی در زمینه زنجیره تامین نیز وجود دارد و شکی در این نیست. اما میشد که خیلی از این کمک‌ها، چه از نظر کیفی و چه از نظر کمی، خیلی زودتر به دست اوکراینی‌ها برسند.

او اضافه کرد: این نقص، تاثیر تعیین کننده بر وضعیت میدانی گذاشت. همین که حمله بهار امسال محدود به بهار مانده و به ژوئیه نکشید تفاوت چشمگیری را ایجاد کرد. این وضعیت به روس‌ها اجازه داد تا به معنای واقعی کلمه خود را مستحکم کرده و استحکاماتشان را تقویت کنند.

کی‌یف مجبور شد برای دریافت هر سیستم تسلیحاتی جدید درخواستی‌اش از ناتو سخت بجنگد. اولین تانک‌های جنگی اصلی ساخت آمریکا در اکتبر، یعنی با گذشت بیش از ۱۸ ماه از زمانی که ستون‌های زرهی روسیه از مرز‌های اوکراین عبور کردند به اوکراین وارد شدند. کی‌یف همچنان در تلاش برای دست یافتن به دوربردترین نسخه سامانه موشکی معروف ATACMS ارتش آمریکا است و از سوی دیگر انتظار نمی‌رود جنگنده‌های F-۱۶ آمریکا نیز تا اوایل سال ۲۰۲۴ وارد اوکراین شوند.

اوکراین در حال جنگ برای بقای ملی خود است. با این حال، بایدن و دیگر رهبران غربی به صراحت گفته‌اند که ائتلاف غرب وظیفه بقای جهانی را بر عهده دارد. بایدن در اکتبر ۲۰۲۲ گفت: ما از زمان ریاست جمهوری کندی و بحران موشکی کوبا با چشم انداز آخرالزمان مواجه نبودیم.

کاخ سفید ترجیح داده رویکرد ارسال تدریجی کمک‌های نظامی برای کی‌یف را در پیش بگیرد. مقامات آمریکایی هشدار داده بودند که شتاب به خرج دادن در اسال حجم بیش از حد از کمک‌ها می‌تواند باعث تشدید خطرناک جنگ از طرف روسیه شود. شرکای غربی همچنین لزوم وجود ابهام استراتژیک و عنصر غافلگیری را هم ذکر کرده‌اند. معمولا حملات اوکراین به مواضع روسیه اولین نشانه برای اینکه اوکراین برخی از سامانه‌های تسلیحاتی را از ناتو دریافت کرده، بوده‌اند.

اما با این وجود جریان کمک‌های غرب به اوکراین گام به گام این کشور را به سمت ناامید شدن سوق داده است. استیون مور، کسی که زمانی رئیس دفتر سابق پیت روسکام، نماینده برجسته حزب جمهوریخواه بوده و اکنون سازمان پروژه آزادی اوکراین را در کی‌یف اداره می‌کند، به نیوزویک گفت: اوکراینی‌ها خود را به عنوان شرکای ما برای شکست دادن دشمن قدیمی یعنی روسیه در نظر می‌گیرند.

مور گفت: قرار است ما اسلحه آن‌ها را تأمین کنیم و آن‌ها از جان بهترین افراد خود مایه بگذارند. اما اوکراینی‌ها اسلحه‌هایی را که ما قول داده‌ایم و همچنین سلاح‌هایی را که لازم دارند دریافت نمی‌کنند.

برخی امیدوارند که شروع زمستان و ایستایی نسبی وضعیت در جبهه جنگ ممکن است باعث تسهیل برگزاری موج جدیدی از مذاکرات صلح شود. پوتین بار‌ها گفته که از احیای مذاکرات استقبال می‌کند، اما به شرط اینکه اوکراین "واقعیت‌های جدید سرزمینی" یعنی کنترل مسکو بر حدود ۲۰ درصد از خاک کی‌یف را بپذیرد.

زلنسکی از سوی دیگر وجود هرگونه فشار شرکای غربی به خود برای بازگشت به میز مذاکره را رد کرده است. وایدیچ گفت که هیچ فشاری از سوی شرکای غربی به کی‌یف برای این مذاکرات نمی‌بیند.

او افزود: یک پیشنهاد صلح نامحبوب ممکن است پایان ریاست جمهوری زلنسکی را با انتخابات یا بدون انتخابات رقم بزند.

اوکراین نمی‌تواند جنگ را بدون کسب پشتیبانی از غرب به ویژه ایالات متحده ادامه دهد. ریچارد هاس و چارلز کوپچان، کارشناسان اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا این ماه در مقاله‌ای در فارن افرز نوشتند، قریب الوقوع بودن زمستان و عملکرد ناامید کننده تابستانی اوکراین نیاز به ارزیابی مجدد جامعی از استراتژی فعلی را که اوکراین و شرکای آن دنبال می‌کنند، ضروری کرده است.

هر دو به نیوزویک گفتند که نه ایالات متحده و نه اوکراین هنوز این کار را نمی‌کنند. کوپچان گفت: یک بحث عمومی گسترده بر سر این استراتژی باید مدت‌ها قبل انجام می‌شود و لازم است. ما در یک محیط سیاسی قرار گرفته‌ایم که در آن ظاهرا داشتن این نوع گفتگو تقریباً تابو شده است.

وی افزود: بودن در این وضعیت خطرناک است. اینگونه است که جنگ‌ها بی وقفه ادامه می‌یابند. استراتژی خوب پرداختن به مطلوبات نیست، بلکه پرداختن به آن چیزی است که ممکن است.»