به گزارش مجله خبری نگار/زندگی: به نقل از clevelandclinic، ایبوپروفن و استامینوفن هر دو مسکن و کاهش دهنده تب هستند؛ التهاب را کاهش میدهند، اما روشهای آنها متفاوت است.
استامینوفن یک مسکن است که سیگنالهای درد را در سیستم عصبی کاهش میدهد. معمولاً برای دردهایی مانند سردرد، درد مفاصل و دندان درد و کاهش تب استفاده میشود.
بعد از مصرف استامینوفن، دارو از طریق کبد پردازش میشود.
ایبوپروفن یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) است. این دارو تولید پروستاگلاندینهای بدن که باعث التهاب میشوند، مسدود میکند.
معمولاً برای کمردرد، گوش درد، دردهای قاعدگی و دندان درد و کاهش تب استفاده میشود.
بعد از مصرف ایبوپروفن، دارو از طریق کلیهها پردازش میشود.
اگر آسیب دیده اید و یا کمردرد یا تب دارید، میتوانید هر دو را باهم استفاده کنید. طبق تحقیقات مصرف همزمان و ترکیب استامینوفن و ایبوپروفن، کنترل درد بهتری ایجاد خواهد کرد.
با اینکه هر دو استامینوفن و ایبوپروفن بی خطر هستند، اگر مشکلات کلیوی، گوارشی، خونریزی یا کبدی دارید، باید مراقب مصرف آنها باشید.
برای این منظور میتوانید ابتدا یک دارو را مصرف کرده و چهار تا شش ساعت بعد دیگری را مصرف کنید.
مثلاً اگر حدود ساعت ۸ صبح از خواب بیدار میشوید، ۴۰۰ میلی گرم ایبوپروفن مصرف کنید و سپس ظهر، ۵۰۰ میلی گرم استامینوفن مصرف کنید.
شما میتوانید هر سه تا چهار ساعت یک بار در روز به طور متناوب این کار را انجام دهید.
اگر استامینوفن بیش از حد استفاده کنید، ممکن است باعث آسیب کبدی شوید.
اگر ایبوپروفن بیش از حد مصرف کنید، ممکن است باعث آسیب کلیه شوید.
سردرد.
حالت تهوع.
استفراغ.
از دست دادن اشتها.
ناراحتی معده.
حالت تهوع.
اسهال
استفراغ.
تورم پا.