حامد امیری: می‌خواهم از خانه‌ام قهر کنم

به گزارش مجله خبری نگار/ایران ورزشی: انتخاب محمود خسروی‌وفا به‌عنوان رئیس کمیته ملی المپیک برای ورزشکاران پارالمپیکی تبدیل به یک دغدغه بزرگ شده است. ورزشکاران پارالمپیکی ارتباط بسیار نزدیکی با محمود خسروی‌وفا داشتند و حالا که او برای کمیته رأی آورده، همه نگران هستند که این انتخاب با جدایی احتمالی او از پارالمپیک همراه شود. یکی از این ورزشکاران که این روز‌ها خیلی نگران این تغییر است، حامد امیری از رشته پارادوومیدانی است که اعتقاد دارد ضربه سختی به کمیته ملی پارالمپیک وارد می‌شود. هر چندکه حامد امیری از برخی مشکلات و کمبود‌ها در ورزش پارالمپیکی هم گلایه می‌کند.

هیچ کس حاج محمود نمی‌شود

حاج محمود خسروی‌وفا وزنه مهمی برای پارالمپیک است. اینکه او حالا به‌عنوان رئیس کمیته ملی المپیک انتخاب شده در واقع یعنی از کمیته ملی پارالمپیک جدا می‌شود که این اتفاق خوبی نیست. رفتن حاج محمود از پارالمپیک گره بزرگی در کار ورزشکاران به وجود می‌آورد. البته خیلی‌ها هستند که شاید الان ادعای اداره این مجموعه را داشته باشند، اما واقعیت این است که هیچ کس نمی‌تواند برای پارالمپیک محمود خسروی وفا باشد.

کمیته قدر حاج محمود را بداند

او تنها رئیسی بوده که شب قبل مسابقه با ورزشکاران شانس مدال صحبت می‌کند و بعد مسابقه هم به اتاق بچه‌هایی می‌رود که باختند و با آن‌ها صحبت می‌کند. این کار بسیار مهمی است. کاش المپیکی‌ها قدر حاج محمود را بدانند. البته هنوز نمی‌دانم که حضور در هر دو کمیته منعی دارد یا نه، اما واقعیت این است که او را باید جدا شده از پارالمپیک بدانیم و این مشکلات زیادی را برای پارالمپیک به وجود می‌آورد.

در مراکش باید بهترین نتیجه را بگیریم

برای مسابقات بین‌المللی مراکش آماده می‌شویم. خیلی مهم است که بتوانیم در مراکش بهترین رکورد را ثبت کنیم. مدت‌هاست که در اردو هستیم و بهانه‌ای برای ثبت رکورد‌های ضعیف وجود ندارد.

هر چند که تورنمنت مراکش با توجه به تعداد شرکت‌کننده از رقابت‌های قهرمانی جهان مهمتر و بهتر شده است. برای ما هم حضور در این تورنمنت بسیار مهم است.

در پاریس دو طلا می‌خواهم

در سه رشته در این مسابقات حضور دارم. پرتاب وزنه، نیزه و دیسک که در پرتاب نیزه به‌دنبال رکورد‌شکنی هستم. در پرتاب وزنه هم مشکلی برای پاراآسیایی ندارم، اما اگر قرار باشد که در هر دو رشته مسابقه بدهم باید برنامه تمرینی متفاوتی را داشته باشم. مسابقات کسب سهمیه از سال بعد شروع می‌شود و باید از همین مراکش برای این مسابقات استارت بزنم. در هر دو رشته باید طلا بگیرم.

از تعویق بازی‌ها ضرر کردم

تعویق بازی‌های پاراآسیایی و پارالمپیک برای برخی خوب شد و برای برخی بد. به نظرم برای من اتفاق خوبی نبود. الان در اوج هستم و می‌توانم براحتی مدال بگیرم، اما اینکه این میزان آمادگی را تا چه زمانی حفظ کنم، خدا می‌داند. از پارالمپیک توکیو تا حالا مدام در حال تمرین هستم. ضمن اینکه بسیاری از کشور‌ها در حال تلاش هستند تا خودشان را برای حضور در مسابقات قهرمانی جهان آماده کنند و همین باعث می‌شود تا رقیب جدید پیدا کنیم. همین الان می‌توانستیم با قدرت در پاراآسیایی به میدان برویم، اما این رویداد عقب افتاد. الان رکورد‌ها را که می‌بینیم متوجه رشد جوانان هند و ازبکستان می‌شویم. دو کشوری که سرمایه‌گذاری زیادی را انجام دادند و این برای ما خطرناک است.

زمینم پیدا نشد و وعده زمین دیگری دادند

زمینم گم شد و تلاشی هم برای پیدا کردنش نشد. البته مسئولان استان آمدند و وعده دادند که یک زمین دیگر به من می‌دهند، اما واقعیت این است که در این مدت هم خبری از آن‌ها نشده است. الان یک سال از بازی‌های توکیو گذشته، هم طلا گرفتم و هم رکوردشکنی کردم، اما کسی اصلاً توجه نمی‌کند. تمام بچه‌هایی که از استان‌های دیگر در تیم بودند، جوایز خود را دریافت کردند. رهبر معظم انقلاب دستور دادند که برای مدال آوران شغل ایجاد شود که در تمامی استان‌ها بچه‌ها مشغول شدند، اما برای من هنوز خبری نیست. این اتفاقات حوصله‌ام را سر برده و می‌خواهم اصلاً به استان دیگری کوچ کنم. معنی ندارد هر کاری توانستم انجام بدهم، ولی دیده نشوم. چرا باید بین من و سایر ورزشکاران این همه فاصله وجود داشته باشد؟

دیگر برای لرستان مسابقه نمی‌دهم

شاید خیلی‌ها بگویند که اتفاق خوبی نیست، اما از خانه‌ام خسته شده‌ام و می‌خواهم قهر کنم. البته به پرچم کشورم پشت نمی‌کنم، اما استانم را تغییر می‌دهم. لرستان نیازی به قهرمان پارالمپیک ندارد. از مسابقات بعدی کشوری برای استان دیگری مسابقه می‌دهم. ۶ ماه است که وعده زمین جدید را دادند و در این ۶ ماه نماینده، ولی فقیه در لرستان شبانه روزی پیگیری کرده، اما به نتیجه نرسیده است.