آیا ریش کثیف است؟ هر آنچه باید درباره میزان آلودگی ریش مردان بدانید

گرچه ما نه قادر به دیدنش هستیم نه آن را حس می کنیم اما پوست ما مملوء از میکروب است. باکتری های زیادی بر روی پوست انسان زندگی می کنند که بیشتر آن ها برای ما بی خطر هستند. اما موهای صورت چطور؟

به گزارش مجله خبری نگار، تحقیقی در سال ۲۰۱۹ نشان داد ریش مردان در مقایسه با موی سگ ها میکروب های بیشتری در خود دارد. نتیجه ی این تحقیق باعث شد میزان آلودگی موهای صورت و اینکه آیا ریش کثیف است یا نه مورد بحث قرار بگیرد.

در ادامه درباره ی میزان آلودگی ریش مردان صحبت خواهیم کرد.

ریش مردان حاوی میکروب است اما پوست اصلاح شده هم همینطور

بله در ریش مردان باکتری وجود دارد اما نکته ای هست که باید به آن توجه داشته باشید: روی پوست ما، از جمله صورت ما، فارغ از داشتن یا نداشتن ریش و سبیل، همیشه باکتری وجود دارد.

میزان باکتری ها روی صورت، با وجود داشتن ریش فرقی با مقدار باکتری ها بدون وجود ریش ندارد. در واقع شاید بتوان گفت که اسم ریش به اصطلاح بد در رفته! ما میکروبیوم پیچیده ای روی پوست خود داریم (باکتری های نرمال و مفیدی که روی پوست ما زندگی می کنند). جمعیت این باکتری ها دائماً در حال تغییر است و ریز محیط بسیار پیچیده ای روی پوست ما برقرار است.

میکروبیوم پوست بیشتر از باکتری های هوازی ای مثل استافیلوکوک و استرپتوکوک، ویروس ها، قارچ ها و حتی مایت های بسیار کوچکی به نام دمودکس تشکیل شده که در داخل یا نزدیک فولیکول های مو زندگی می کنند.

دانشمندان در تحقیقی در سال ۲۰۱۴ به مقایسه ی اکولوژی باکتریایی موهای صورت ۴۰۸ نفر از کارکنان بیمارستانی مرد پرداختند تا پی ببرند که آیا مردانی که ریش داشتند باکتری بیشتری روی صورت آن ها وجود داشت یا نه.

محققان متوجه شدند جمعیت باکتریایی هر دو گروه – گروهی که ریش داشتند و گروهی که ریش نداشتند – مشابه بود. جالب آنکه میزان باکتری های استافیلوکوک موجود روی صورت مردانی که ریش داشتند اندکی کمتر (۴۱/۲ درصد) از آن هایی بود که صورت خود را اصلاح می کردند (۵۲/۶ درصد). لازم به ذکر است که جمعیت نمونه ی این تحقیق (۴۰۸ نفر) بسیار بیشتر از جمعیت نمونه ی پژوهش سال ۲۰۱۹ بود که در مقدمه ی مطلب به آن اشاره شد (۱۸ نفر).

باکتری ذکر شده یا در واقع هر گونه باکتری ای به روش های مختلفی می تواند به ریش راه پیدا کند. میکروب ها خود را به همان صورتی به ریش می رسانند که به دیگر قسمت های بدن، یعنی از طریق دست های خودمان یا دیگران و اگر میکروب از نوعی باشد از طریق هوا منتقل می شود، با پرواز در هوا می تواند خود را به ریش برساند.

اگر سعی داشته باشید با زدن ماسک خود را از میکروب هایی که از طریق هوا انتقال می یابند حفظ کنید، داشتن ریش می تواند مانع از این کار شود. در مورد ماسک های تنفسی، به ویژه ماسک های N95، چسبیدن ماسک به صورت امری ضروری است. موی صورت اگر مانع از چسبیدن ماسک به صورت شود، می تواند ماسک را بی تأثیر کند.

بعضی مدل های ریش با ماسک سازگارترند و اجازه می دهند ماسک بهتر به صورت بچسبد. در واقع اگر دوست ندارید همه ی ریش تان را بزنید، سبیل مناسب ترین مدل برای استفاده از ماسک است.

ریش را چگونه تمیز کنیم؟

اگر ریش دارید، مجبور به زدن آن و تیغ انداختن صورت خود نیستید. در حقیقت همانطور که برای حفظ تمیزی توصیه نمی شود موهای سر را بزنند، لزومی هم به زدن ریش نیست. با این حال، باید توجه داشته باشید که تمیز نگه داشتن ریش اهمیت زیادی دارد و اصلاح صورت هم به معنای عاری از میکروب بودن نیست.

برای حفظ تمیزی ریش، کارشناسان توصیه می کنند به همان اندازه ی موهای سر، یعنی معمولاً چند بار در هفته، ریش خود را هم بشویید. علاوه بر این، باید ریش خود را به طور منظم شانه کنید چون این کار به جدا شدن سلول های مرده ای که زیر موها قرار دارند کمک می کند.

بعضی شوینده ها یا شامپوهای مخصوص شستشوی ریش حاوی عناصر ضد باکتری هستند، اما شامپویی که استفاده می کنید چه ضد باکتری باشد و چه نه، در حقیقت، مهم خود عمل شستشو است. طبق اعلام سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا، مدارک و شواهد کافی که ثابت کند صابون ها یا شوینده های ضد باکتری بهتر از شوینده های معمولی برای شستشوی دست ها هستند وجود ندارد. این مسأله در مورد شستشوی ریش هم صدق می کند. فقط کافی است مطمئن شوید که همه جای ریش را به طور کامل را با شوینده ماساژ می دهید و ریش را کامل آبکشی می کنید تا میکروب ها از بین بروند.

مهم تر از تمیز نگه داشتن ریش، رعایت بهداشت شخصی به طور کلی، به ویژه در خصوص دست ها است. شستشوی کامل و مرتب دست ها و همینطور دوری از افرادی که ممکن است بیمار باشند، برای حفظ سلامتی ضروری است. پس تمرکز اصلی خود را روی این مسأله بگذارید.

میکروب هایی که ممکن است روی صورت یا در میان ریش وجود داشته باشند

تحقیقاتی زیادی درباره ی باکتری های درون ریش مردان صورت نگرفته، به همین خاطر ما اطلاعات زیادی به طور خاص در این مورد نداریم، اما دو نوع باکتری هست که وجود آن ها بر اساس پژوهش سال ۲۰۱۹، در ریش مردان ثابت شده: استافیلوکوک و انتروکوک.

استافیلوکوک

استافیلوکوک یک باکتری شایع روی پوست است. استافیلوکوک اورئوس یکی از فراوان ترین انواع باکتری است. این باکتری معمولاً بی خطر است، اما اگر شرایط مهیا باشد می تواند باعث عفونت شود، مثلاً اگر باکتری از طریق زخم به داخل بدن راه پیدا کند.

استافیلوکوک از عوامل برخی عفونت های پوستی است که می توانند درجات مختلفی، از خفیف تا شدیدتر داشته باشند، مثل مورد استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA). باکتری استافیلوکوک اگر وارد بدن شود و به داخل ریه ها راه پیدا کند، می تواند حتی باعث ذات الریه شود. یک نوع عفونت خونی به نام باکتریمی هم هست که می تواند بر اثر ورود باکتری استافیلوکوک به جریان خون رخ دهد. باکتریمی می تواند تبدیل به سپسیس یا همان گندخونی شود که این مسأله می تواند کشنده باشد.

استرپتوکوک

بیشتر باکتری های استرپتوکوکی که روی پوست ما وجود دارند از نوع B هستند که این همان عامل بیماری هایی مثل گلودرد استرپتوکوکی یا مخملک نیست. با این حال، استرپتوکوک نوع B اغلب در روده ها یا مجرای تناسلی وجود دارد و برای افراد بزرگسالی که از سلامت برخوردار هستند تقریباً بی خطر محسوب می شود. این نوع باکتری اما برای نوزادان خطرناک است و می تونند باعث عفونت های خونی یا ذات الریه در آن ها شود. زنان باردار باید به ویژه مراقب باشند که با استرپتوکوک نوع B تماس پیدا نکنند.

انتروکوک

باکتری انتروکوک بیشتر در مجرای روده ای معده ای افراد سالم وجود دارد. این یکی از باکتری های فراوانی است که فلور روده را تشکیل می دهند.  آن نوع باکتری انتروکوکی که محققان به طور خاصدر تحقیق سال ۲۰۱۹ پیدا کردند انتروکوک فکالیس بود. این باکتری معمولاً جزء میکروبیوم مفید روده است (باکتری های نرمال و مفیدی که درون روده های ما زندگی می کنند)، اما مانند استافیلوکوک، این باکتری هم می تواند باعث عفونت های جدی شود.

انتروکوک فکالیس اگر وارد مجرای ادرار شود، یکی از اصلی ترین عوامل عفونت های مجرای ادرار است. عفونت مجرای ادرار اگر درمان نشود، می تواند به کلیه گسترش پیدا کند. همچون استافیلوکوک، باکتری انتروکوک هم می تواند باعث عفونت زخم و باکتریمی شود.

علاوه بر این باکتری ها، مردانی که ریش دارند ممکن است در معرض خطر ابتلا به شپش یا درماتیت سبوره‌ ای هم باشند، نوعی مشکل پوستی که باعث قرمز شدن پوست یا ایجاد تکه های پوسته پوسته بر روی آن می شود.

منبع: روزیاتو