نشان دادن معجزه کلام ایرانیان در سازمان ملل

نظامی عروضی سمرقندی نویسنده قرن ششم است. کتاب مشهور او چهار مقاله یا مجمع النوادر در سال ۵۵۰ قمری نوشته شد. این کتاب چهار گفتار در باب دبیری، شاعری، منجمی (ریاضیات) و طبابت دارد. چهار گروه که هر حکومتی باید قدر آنها را بجای آورد. دو گفتار نخست در باب اهمیت کلام است.

به گزارش مجله خبری نگار، او با مثال‌های تاریخی نشان می‌دهد که چگونه دبیران و شعرا با کلام خود جهان سیاست را دگرگون می‌کنند. از جمله نمونه‌های تاثیرگذاری کلام بر سیاست در این کتاب، شعر بوی جوی مولیان رودکی است که پادشاه سامانی را از سمرقند به بخارا باز می‌گرداند.

هنر بیان و گفت‌و‌گو آن‌هم با جهانیان از هنر‌های ایرانیان است که دیگر به‌ندرت از آن استفاده می‌کنیم. آمارتیاسن، برنده نوبل اقتصاد، ایرانیان و هندیان را الگوی برجسته این هنر می‌داند و این هنر را «حکومت براساس بحث و گفت‌و‌گو» می‌نامد (Government by Disscusion). هنر گفت‌و‌گو بر شمشیر پیروز می‌شود. تاریخ ایران به‌خوبی نشان می‌دهد که قدرت گفت‌و‌گو، قهرمان صحنه نبرد است.

رئیس‌جمهور در سازمان ملل بار دیگر هنر ایرانیان و معجزه کلام را نشان داد. او نشان داد چگونه می‌توان با کلام، بر دل میلیون‌ها انسان نفوذ کرد و حق را آشکار ساخت. کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِی السَّمَاءِ.

ما این هنر را فراموش کرده‌ایم و به‌ندرت با جهانیان از حقانیت خود صحبت می‌کنیم. سخنرانی رئیس‌جمهور می‌تواند دوره جدیدی در ارتباط میان ما و جهانیان بگشاید. پزشکیان نشان داد مردم ایران مظلوم، مقتدر و مدبرند. باید این صدا در جهان طنین‌افکن شود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری