لیگ | رئال مادریدِ دو چهره، رایو وایکانو را شکست داد

به گزارش مجله خبری نگار، در آغاز سه بازی این هفته لالیگا، رئال مادرید که به نظر ساده‌ترین بازی هفته بود، روز شنبه در خانه میزبان رایو وایکانو بود. انتظار می‌رفت ژوزه مورینیو ترکیب تیمش را تغییر دهد و یان دیومانده اولین بازی خود در این فصل را انجام دهد. برناردو سیلوا به ترکیب اصلی در خط میانی بازگشت، اما هیچ تغییری در خط میانی ایجاد نشد و این مسابقه‌ای بود که به نظر می‌رسید برای او زمان مناسبی برای نمایش استعدادش باشد؛ و همینطور هم شد. درست است که فلوریان لژون با دو اشتباه فاحش به سرعت به این مشکل دامن زد. ابتدا، او یک پنالتی معمولی روی آلوارو کارراس مرتکب شد که کیلیان امباپه آن را در دقیقه ۱۴ تبدیل به گل کرد. سپس، او توپ را تحت فشار مداوم وینیسیوس جونیور به حریف هدیه داد و به کارراس اجازه داد تا امروز با استفاده از موقعیت شروع بازی خود جلوتر از کوکورلا گلزنی کند. دو اشتباه واضح، اما به خوبی در پرسینگ طاقت‌فرسایی که ژوزه مورینیو قبلاً در لیگ قهرمانان اروپا اجرا کرده بود و امروز نیز به ثمر نشست، نقش داشتند.

اما فراتر از این گل‌ها، رئال مادرید همانطور که انتظار می‌رفت، امروز کلاس بسیار بالاتری نسبت به بازی‌های اخیر نشان داد. آنها هیچ گلی به رایو وایکانو نزدند و سرجیو کاملو تا حد زیادی منزوی بود. آنها همچنین قدرت تهاجمی خود و ضربه تمام‌کننده دقیق جود بلینگهام را که در دقیقه ۳۵ گل سوم را به ثمر رساند، دوباره کشف کردند، که باعث خوشحالی تماشاگران جشن گرفته در سانتیاگو برنابئو شد که پر از چهره‌های آشنا در این آخر هفته شلوغ از رویداد‌های ورزشی در پایتخت بودند. بازی در نیمه اول کاملاً در دست بود (کیلیان امباپه نیز کمی قبل از پایان نیمه اول به تیر دروازه برخورد کرد و کورتوا یک سیو عالی انجام داد) و این فرصتی برای مشاهده و تجزیه و تحلیل تصمیمات تاکتیکی بود که برای آمادگی در مسابقات آینده گرفته می‌شد.

بازگشت به روش‌های قدیمی‌شان

اولین تغییر، جایگزینی ادواردو کاماوینگا به جای فده والورده در نیمه اول بود. رئال مادرید، چه تصادفی و چه غیرتصادفی، نیمه دوم را ضعیف آغاز کرد و رایو وایکانو بازی خود را تقویت کرد. پدرو دیاز و فلوریان لژون شانس خود را با شوت‌های از راه دور امتحان کردند که تیبو کورتوا آنها را مهار کرد. سپس سرجیو کاملو در دقیقه ۵۱ با استفاده از پاس رو به عقب ضعیف وینیسیوس جونیور، دروازه را باز کرد. در همین حال، رئال مادرید در پانزده دقیقه اول کنترل بازی را از دست داد و تیم میهمان اعتماد به نفس بیشتری پیدا کرد.

شاگردان ژوزه مورینیو با وجود تعویض‌ها، حتی با وجود ورود اورلین چوامنی و آردا گولر، که آئودرو با مهار درخشان توپ مانع از گل چهارم تیم میزبان شد، هرگز کنترل بازی را به دست نگرفتند. اما دقایق به سرعت می‌گذشت و اگرچه نتیجه نگران‌کننده نبود، اما در طول هر حمله رایو وایکانو، سوت‌هایی از سوی تماشاگران سانتیاگو برنابئو شنیده می‌شد که بسیار بیشتر از نیمه اول بود. ورزشگاه از این نمایش‌های دوگانه تیمشان و بازگشت آنها به روش‌های قدیمی‌شان قدردانی نکرد.

در واقع، تنها بازیکن ترک بود که توانست به نیمه دوم بی‌روح تیم میهمان شور و هیجان ببخشد و تقریباً تمام خطرات را برای تیمی که بار دیگر راه خود را گم کرده بود، ایجاد کند. تنها بازیکن عثمانی بود که توانست با نمایش پاس‌های بی‌نظیر و لحظاتی ناب، انگیزه خود را دوباره زنده کند. او یکی از نکات برجسته نیمه دوم بود، تا اینکه کیلیان امباپه در دقیقه ۹۱، دقیقاً پس از پاس خود گولر، گلزنی کرد تا پیروزی را قطعی کرده و سه امتیاز خانگی را کسب کند.