یک پزشک نقش محدود کردن صدای هدفون در محافظت از شنوایی را توضیح داد

به گزارش مجله خبری نگار، محدود کردن حداکثر صدای هدفون به ۸۵ دسی‌بل می‌تواند خطر آسیب شنوایی را کاهش دهد، اما آن را به طور کامل از بین نمی‌برد. شنوایی نه تنها تحت تأثیر مشخصات دستگاه، بلکه تحت تأثیر مدت زمان گوش دادن، میزان نویز محیط و ویژگی‌های فردی نیز قرار می‌گیرد. این موضوع توسط ماریا اودوکیمووا، متخصص گوش و حلق و بینی و از بنیانگذاران مرکز پزشکی "کلینیک من" به ایزوستیا گزارش شد.

به گفته اودوکیمووا، محدودیت‌های صدا می‌توانند یک اقدام پیشگیرانه باشند، زیرا می‌توانند به جلوگیری از شدیدترین سطوح صدا، به ویژه در میان کودکان و نوجوانان، کمک کنند. با این حال، این اقدام به تنهایی محافظت کامل از شنوایی را تضمین نمی‌کند.

این پزشک توضیح داد: «محدود کردن آن به ۸۵ دسی‌بل، خطر را از بین نمی‌برد. اولاً، ۸۵ دسی‌بل سطح صدایی است که در آن زمان اهمیت پیدا می‌کند و گوش دادن منظم و چند ساعته به آن می‌تواند بار تجمعی قابل توجهی ایجاد کند.»

این متخصص خاطرنشان کرد که حتی با وجود محدودیت فنی در میزان صدا، فشار واقعی بر شنوایی ممکن است متفاوت باشد. این امر به مدل خاص هدفون، تناسب آن، نوع سیگنال صوتی و شرایط استفاده بستگی دارد.

خطر ابتلا به کم شنوایی تحت تأثیر مدت زمان گوش دادن به موسیقی، استفاده از هدفون در محیط‌های پر سر و صدا، شرکت در کنسرت‌ها، کلوپ‌ها و سایر رویداد‌هایی با سطح صدای بالا و همچنین ترکیبی از سر و صدای خانگی و شغلی قرار دارد.

به گفته اودوکیمووا، مشکل کم‌شنوایی در بین جوانان نه به دلیل جدید شدن هدفون، بلکه به دلیل تغییر عادات، بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. بسیاری از مردم اکنون چندین ساعت در روز را صرف استفاده از هدفون می‌کنند - هنگام مطالعه، کار، ورزش و مسافرت.

محیط پر سر و صدا به فشار وارده می‌افزاید. در مترو، وسایل حمل و نقل عمومی یا خیابان، کاربران اغلب برای جلوگیری از شنیدن صدای پس‌زمینه، صدای دستگاه را زیاد می‌کنند. این امر بار کلی صدا را بر اندام‌های شنوایی افزایش می‌دهد.

این پزشک تأکید کرد که خود هدفون‌ها علت مشکلات نیستند. این خطر از ترکیبی از صدای بلند، قرار گرفتن طولانی مدت در معرض صدا و عدم بهبودی پس از قرار گرفتن در معرض صدای شدید ناشی می‌شود.

اودوکیمووا خاطرنشان کرد که ممکن است فرد برای مدت طولانی متوجه وخامت تدریجی شنوایی نشود. مغز قادر به جبران از دست دادن درک صدا است، بنابراین اولین علائم اغلب فقط در شرایط چالش برانگیز ظاهر می‌شوند - به عنوان مثال، هنگام مکالمه در یک اتاق پر سر و صدا، در یک جلسه یا در یک کافه.

علائم هشدار دهنده شامل زنگ زدن یا وزوز مداوم در گوش، احساس پری پس از رویداد‌های بلند، نیاز به افزایش صدای تلفن یا تلویزیون و مشکل در درک گفتار در محیط‌های پر سر و صدا است.

این متخصص معتقد است که تولیدکنندگان نه تنها باید حداکثر میزان صدا را محدود کنند، بلکه باید ابزار‌های محافظت شنوایی دیگری نیز ایجاد کنند: هشدار‌هایی در مورد تجاوز از بار صدا، کاهش خودکار صدا، کنترل والدین و اطلاعات واضح‌تر کاربر.

همچنین تغییر عادات استفاده از دستگاه‌های صوتی مهم است. پزشک توصیه می‌کند از تلاش برای مسدود کردن صدای خیابان یا ترافیک با موسیقی خودداری کنید، پس از جلسات طولانی گوش دادن به موسیقی استراحت کنید، هدفون‌هایی با عایق صوتی خوب انتخاب کنید و در صورت بروز هرگونه علائم هشدار دهنده با متخصص مشورت کنید.

به گفته اودوکیمووا، پیشگیری از کم‌شنوایی نه تنها باید شامل محدودیت‌های فنی باشد، بلکه باید فرهنگ استفاده ایمن از دستگاه‌های صوتی را نیز در بر بگیرد.

پیش از آن روز، انجمن ملی مدیران مراقبت‌های بهداشتی (NAHM) پیشنهاد محدود کردن فروش هدفون‌هایی با حداکثر صدای بالاتر از ۸۵ دسی‌بل و معرفی برچسب‌گذاری اجباری دستگاه‌هایی که نشان‌دهنده سطح صدای ایمن هستند را داد. مسلم مسلموف، رئیس انجمن، نامه‌ای در این زمینه به میخائیل میشوستین، نخست‌وزیر روسیه، ارسال کرد. NAHM خاطرنشان کرد که چنین اقداماتی می‌تواند خطر آسیب شنوایی را کاهش داده و آگاهی کاربران را در مورد خطرات قرار گرفتن بیش از حد در معرض صدای بلند افزایش دهد.