یک راه ساده برای بهبود سلامت شناسایی شد

به گزارش مجله خبری نگار، حدود یک سوم از بزرگسالان آمریکایی مرتباً تنهایی را تجربه می‌کنند و تقریباً یک چهارم آنها فاقد حمایت اجتماعی و عاطفی کافی هستند. این داده‌ها توسط متخصصان مؤسسات ملی بهداشت ایالات متحده ذکر شده و تأکید می‌کنند که انزوای اجتماعی نه تنها ناراحتی روانی است، بلکه یک عامل خطر جدی برای سلامتی است، طبق گفته مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده (CDC).

به گفته الیزابت نچچی، متخصص علوم اجتماعی و رفتاری در موسسه ملی بهداشت، انسان‌ها گونه‌ای بسیار اجتماعی هستند. او توضیح می‌دهد:

«ما از بدو تولد به شدت به دیگران وابسته هستیم. بنابراین، بدن احساس انزوای اجتماعی را به عنوان حالتی از استرس شدید درک می‌کند.»

استرس مزمن، به نوبه خود، با ایجاد طیف وسیعی از بیماری‌ها مرتبط است. تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که تنهایی یا انزوای اجتماعی را تجربه می‌کنند، بیشتر احتمال دارد که به بیماری‌های قلبی عروقی، چاقی، فشار خون بالا، افسردگی و اختلالات اضطرابی مبتلا شوند. آنها همچنین در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری آلزایمر و سایر اشکال زوال عقل هستند.

دانشمندان تأکید کردند که تنهایی و انزوای اجتماعی یک چیز نیستند. انزوا به فقدان عینی ارتباطات اجتماعی اشاره دارد، در حالی که تنهایی یک احساس ذهنی است.

هر دو بیماری می‌توانند تأثیر منفی بر سلامت داشته باشند، به خصوص در صورت وجود عوامل خطر اضافی. این عوامل شامل زندگی تنها، مشکلات بینایی یا شنوایی، اختلالات روانی و محدودیت حرکتی است. افرادی که در مناطق روستایی، محله‌های محروم یا صعب‌العبور زندگی می‌کنند، بازنشستگان اخیر و کسانی که عزیزی را از دست داده‌اند نیز در معرض خطر بیشتری هستند.

سن نیز نقش دارد. ایلین گراهام، روانشناس از دانشگاه نورث وسترن، خاطرنشان کرد که سطح تنهایی به ویژه در سنین جوانی و پیری بالا است، در حالی که معمولاً در میانسالی کاهش می‌یابد. علاوه بر این، در اواخر عمر، بسیاری از افراد آگاهانه روی روابط کمتر، اما با کیفیت بالاتر و معنادارتر تمرکز می‌کنند - راهبردی که می‌تواند برای سلامت روان محافظت‌کننده باشد.

محققان می‌گویند خبر خوب این است که حتی میزان کم تماس اجتماعی می‌تواند مفید باشد.

نکا تأکید کرد: «حتی تعاملات کوتاه هم می‌توانند مؤثر باشند. این می‌تواند اولین قدم باشد.»

کارشناسان توصیه می‌کنند با اقدامات ساده شروع کنید: همزمان به فروشگاه بروید و با فروشنده گپ بزنید، در مورد زندگی همسایه‌ها، به خصوص والدین مسن یا مجرد، پیشنهاد کمک یا به اشتراک گذاشتن غذا، سوال کنید. داوطلب شدن، پیوستن به گروه‌های مورد علاقه، پیوستن به گروه‌های ورزشی یا آموزش دیگران در مورد انجام همین کار نیز می‌تواند به تقویت ارتباطات اجتماعی کمک کند.

همانطور که دانشمندان تأکید کردند، مبارزه با تنهایی نه تنها یک چالش شخصی است، بلکه عنصر مهمی در سلامت عمومی نیز محسوب می‌شود. حفظ ارتباطات اجتماعی می‌تواند یک راه ساده و مؤثر برای کاهش بار سیستم مراقبت‌های بهداشتی و بهبود کیفیت زندگی میلیون‌ها نفر باشد.