دانشمندان از دلیل حمام کردن میمون‌ها شگفت‌زده شده‌اند

نخستی‌سانان: حمام چشمه‌های آب گرم، میکروب‌ها و انگل‌ها را در میمون‌ها تغییر می‌دهد

به گزارش مجله خبری نگار، میمون‌های ماکاک ژاپنی که اغلب «میمون‌های برفی» نامیده می‌شوند، به خاطر عادتشان به حمام آفتاب گرفتن در چشمه‌های آب گرم در طول زمستان شناخته شده‌اند. با این حال، یک مطالعه جدید توسط دانشمندان دانشگاه کیوتو نشان داده است که این رفتار نه تنها بر تنظیم دما، بلکه بر تعامل حیوانات با انگل‌ها و میکروب‌ها نیز تأثیر می‌گذارد. این مطالعه در مجله Primates منتشر شده است.

این مطالعه در پارک میمون‌های برفی جیگوکودانی انجام شد، جایی که میمون‌های ماکاک مرتباً از اونسن‌های طبیعی (چشمه‌های آب گرم در ژاپن) استفاده می‌کنند. در طول دو زمستان، محققان گروهی از میمون‌های ماده را مشاهده کردند و آنهایی را که مرتباً در چشمه‌های آب گرم حمام می‌کردند با آنهایی که این کار را نمی‌کردند، مقایسه کردند. دانشمندان مشاهدات رفتاری را با تجزیه و تحلیل انگل و توالی‌یابی میکروبیوم روده ترکیب کردند و میمون‌های ماکاک را به عنوان یک سیستم واحد از میزبان و میکروارگانیسم‌های مرتبط بررسی کردند.

نتایج نشان داد که حمام کردن در آب گرم به طور نامحسوس، اما قابل توجهی این سیستم را تغییر می‌دهد. میمون‌هایی که مرتباً از چشمه‌های آب گرم بازدید می‌کردند، توزیع متفاوتی از شپش داشتند که ممکن است نشان دهنده اختلال در فعالیت یا تخم‌گذاری آنها به دلیل دمای بالا باشد. علاوه بر این، گروه‌های خاصی از باکتری‌های روده در حیواناتی که حمام نمی‌کردند، شایع‌تر بودند، اگرچه تنوع کلی میکروبیوم در هر دو گروه قابل مقایسه باقی ماند.

با این حال، محققان افزایش عفونت‌های انگلی روده‌ای را در میمون‌های ماکاک که از چشمه‌های آب گرم مشترک استفاده می‌کردند، مشاهده نکردند. این موضوع قابل توجه است، زیرا قبلاً گفته شده بود که حمام کردن عمومی ممکن است خطر انتقال عفونت را افزایش دهد.

به گفته عبدالله لانگنگ، نویسنده اصلی این مطالعه، رفتار حیوانات اغلب صرفاً به عنوان پاسخی به شرایط محیطی در نظر گرفته می‌شود، اما در این مورد، این رفتار به طور فعال محیط بیولوژیکی داخلی بدن را شکل می‌دهد. حمام کردن بر برخی روابط بین میزبان، انگل‌ها و میکروب‌ها تأثیر می‌گذارد، اما تأثیر کمی بر برخی دیگر دارد.

نویسندگان خاطرنشان کردند که این یکی از اولین مطالعاتی است که رفتار طبیعی نخستی‌سانان وحشی را با تغییرات همزمان در انگل‌های خارجی و میکروبیوم روده مرتبط می‌کند. این یافته‌ها به درک بهتر تکامل استراتژی‌های رفتاری مرتبط با سلامت کمک می‌کند و نشان می‌دهد که حتی حمام کردن عمومی لزوماً منجر به افزایش خطرات عفونت نمی‌شود - حداقل در محیط‌های طبیعی.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری