رژیم غذایی که سوخت و ساز بدن را بهبود می‌بخشد، نامگذاری شد

رژیم کتو همراه با ورزش، سوخت و ساز بدن را بهبود می‌بخشد

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان آمریکایی ثابت کرده‌اند که یک رژیم غذایی کتوژنیک سختگیرانه، پرچرب و کم کربوهیدرات، می‌تواند سطح قند خون را به حالت عادی برگرداند و عملکرد عضلات را بهبود بخشد - حداقل در موش‌ها. این اثر به ویژه هنگامی که رژیم غذایی با ورزش همراه بود، مشهودتر بود. این مطالعه در مجله Nature Communications (NatCom) منتشر شد.

این مطالعه توسط گروهی از دانشمندان از چندین مرکز تحقیقاتی ایالات متحده انجام شد. این آزمایش شامل موش‌هایی با قند خون بالا بود. تنها در عرض یک هفته پس از تغییر به رژیم غذایی کتو، سطح گلوکز آنها به حالت عادی بازگشت.

سارا لسارد، فیزیولوژیست از ویرجینیا تک کاریلیون، گفت: «پس از یک هفته رژیم کتوژنیک، سطح قند خون حیوانات طوری بود که انگار اصلاً دیابت نداشتند.»

پس از هشت هفته، دانشمندان ورزش بدنی را اضافه کردند. معلوم شد که ورزش اثرات رژیم غذایی را افزایش می‌دهد: استقامت هوازی حیوانات افزایش یافت و عضلات آنها اکسیژن بهتری دریافت کردند و دیرتر خسته شدند.

به گفته محققان، کتوز - وضعیتی که در آن بدن به جای کربوهیدرات‌ها به عنوان منبع اصلی انرژی خود، شروع به استفاده از چربی‌ها می‌کند - نه تنها با تغییرات همراه است، بلکه به طور فعال بر عملکرد عضلات و عروق تأثیر می‌گذارد.

همین تیم تحقیقاتی پیش از این نشان داده بود که هایپرگلیسمی توانایی بدن در سازگاری با ورزش بدنی را مختل می‌کند. مطالعه جدید تأیید کرد که رژیم کتوژنیک می‌تواند تا حدی این اثر را جبران کند.

با این حال، این مطالعه محدودیت‌های مهمی دارد. تمام آزمایش‌ها روی حیوانات انجام شده است، نه انسان‌ها. علاوه بر این، با وجود بهبود پارامتر‌های فیزیولوژیکی، عملکرد ورزشی واقعی موش‌ها بهبود نیافت، احتمالاً به دلیل کمبود کربوهیدرات. وقتی کربوهیدرات‌ها دوباره به رژیم غذایی بازگردانده شدند، عملکرد استقامتی بهبود یافت.

نویسندگان تأکید می‌کنند که رژیم کتو یک راه‌حل یکسان برای همه نیست. پایبندی به آن دشوار است و ممکن است برای همه مناسب نباشد. رویکرد‌های جایگزین، مانند رژیم غذایی مدیترانه‌ای، نیز می‌توانند سطح قند خون را کاهش دهند.

با این وجود، این مطالعه نشان می‌دهد که رژیم غذایی و فعالیت بدنی به صورت جداگانه عمل نمی‌کنند، بلکه اثرات یکدیگر را تقویت می‌کنند. در آینده، دانشمندان قصد دارند آزمایش‌های بالینی را در انسان انجام دهند تا بررسی کنند که آیا اثر مشاهده شده حفظ می‌شود یا خیر.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری