دانشمندان فاش کرده‌اند که اگر زنبور‌ها ناپدید شوند چه چیزی در انتظار بشریت است

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه پلی‌تکنیک پرم توضیح دادند که چگونه انسان‌ها این حشرات را اهلی کردند، چرا جمعیت آنها در حال کاهش است و اگر زنبور‌ها ناپدید شوند چه اتفاقی خواهد افتاد. سرویس مطبوعاتی دانشگاه این موضوع را به Gazeta گزارش داد.

به گفته ماریا کومبارووا، دبیر علمی گروه حفاظت از محیط زیست در دانشگاه پلی تکنیک تحقیقات ملی پرم، زنبور‌ها تقریباً ۱۰۰ میلیون سال پیش ظاهر شدند و احتمالاً از زنبور‌های شنی شکارچی نشأت گرفته‌اند. در ابتدا، مردم به سادگی حفره‌های درختان حاوی کندو‌ها را تخریب می‌کردند، اما بعداً متوجه شدند که حفظ کلونی‌های زنبور و محافظت از آنها در برابر شکارچیان سودآورتر است. اینگونه است که زنبورداری وحشی و بعداً کندوی مدرن پدیدار شد.

همانطور که میخائیل نچایف، محقق تاریخی، اشاره کرده است، روسیه به لطف جنگل‌های وسیع خود، قرن‌ها یکی از بزرگترین صادرکنندگان محصولات زنبور عسل باقی ماند. موم، که برای ساخت شمع برای مراسم مذهبی استفاده می‌شد، به ویژه ارزشمند بود.

کارشناسان تخمین می‌زنند که تقریباً ۸۰٪ از محصولات کشاورزی مورد مصرف انسان برای گرده افشانی به زنبور‌ها وابسته هستند. بدون زنبورها، در درجه اول محصولاتی که با باد گرده افشانی می‌شوند - مانند سیب زمینی، برنج، چاودار و گندم - از بین خواهند رفت. در همین حال، طی ۱۵ سال گذشته، جمعیت زنبور‌ها تقریباً یک سوم کاهش یافته است. دانشمندان آفت‌کش‌ها، تغییرات اقلیمی و ویژگی‌های خاص زنبورداری مدرن را از دلایل این امر می‌دانند.

محققان همچنین توضیح دادند که چگونه عسل تولید می‌شود. طول عمر یک زنبور کارگر تنها ۳۰ تا ۴۵ روز است. در این مدت، تقریباً ۵۰۰۰ گل را گرده افشانی می‌کند. برای تولید یک کیلوگرم عسل، این حشرات باید تقریباً ۴ میلیون گیاه را ملاقات کنند.

رسیدن عسل حدود ۴۵ روز طول می‌کشد. شهد توسط آنزیم‌های معده زنبور عسل فرآوری می‌شود، سپس بار‌ها و بار‌ها از طریق لانه زنبوری منتقل شده و توسط تهویه کندو آبگیری می‌شود. هنگامی که رطوبت به حدود ۲۰٪ کاهش می‌یابد، لانه زنبوری با موم بسته می‌شود.

دانشمندان تأکید کردند که انواع "خالص" عسل وجود دارد. زنبور‌ها معمولاً شهد را عمدتاً از یک گونه گیاهی واحد، مانند گندم سیاه یا نمدار، جمع‌آوری می‌کنند، اگرچه مقادیر کمی گرده از سایر محصولات کشاورزی نیز قابل قبول است.

به گفته اکاترینا بانکوفسکایا، کاندیدای علوم دارویی، عسل حاوی فروکتوز، گلوکز، ویتامین‌های گروه B، ویتامین C، کلسیم، منیزیم، آهن و سایر عناصر کمیاب است. با این حال، این محصول برای افرادی که به محصولات زنبور عسل حساسیت دارند، منع مصرف دارد و به دلیل خطر بوتولیسم برای کودکان زیر دو سال توصیه نمی‌شود.