مشخص شده است که کدام جنگل‌های سیبری از گرمایش جهانی جان سالم به در نخواهند برد

مرکز علوم کولا شعبه سیبری آکادمی علوم روسیه: در کوه‌های اورال و آلتای، کاج اروپایی در معرض خطر عدم سازگاری است.

به گزارش مجله خبری نگار، برخی از جمعیت‌های کاج سیبری ممکن است زمان کافی برای سازگاری ژنتیکی با گرمایش جهانی، به ویژه در اورال و آلتای مرتفع، نداشته باشند. این نتیجه‌ای است که دانشمندان مرکز علمی کراسنویارسک شعبه سیبری آکادمی علوم روسیه به آن رسیده‌اند.

کاج سیبری (Larix sibirica L.) گونه اصلی درخت جنگل‌ساز در تایگا است. وضعیت آن، پایداری خاک منجمد و توانایی جنگل‌ها در جذب دی‌اکسید کربن را تعیین می‌کند. محققان، به همراه همکارانی از دانشگاه فدرال سیبری، از روش تغییر ژنومی استفاده کردند که نشان می‌دهد ترکیب ژنتیکی یک جمعیت برای سازگاری با شرایط آب و هوایی جدید چقدر باید تغییر کند. هرچه این تغییر بیشتر باشد، خطر اینکه درختان زمان کافی برای سازگاری نداشته باشند، بیشتر است. این تیم DNA ۳۷ جمعیت - از قطب شمال تا کوه‌های آلتای و سایان - و بیش از ۲۰۰۰۰ نشانگر ژنتیکی را تجزیه و تحلیل کردند.

جمعیت‌های ساکن در اورال، مناطق نیمه‌قطبی و ارتفاعات آلتای در معرض بیشترین خطر هستند: تا سال‌های ۲۰۸۱ تا ۲۱۰۰، گرمایش در آنجا می‌تواند به ۶ تا ۷ درجه سانتیگراد برسد - که برای سازگاری ژنتیکی بسیار سریع است. برخی از جمعیت‌های کوهستانی در اورال جنوبی و مرکزی، آلتای و کوه‌های سایان به شیوه‌ای متفاوت آسیب‌پذیر هستند: تغییرات اقلیمی متوسط است، اما تنوع ژنتیکی کم است، به این معنی که پتانسیل سازگاری آنها کم است.

سرافیما نوویکووا، دکترای زیست‌شناسی و محقق آزمایشگاه تحقیقات ژنومی در مرکز علوم کولا، شعبه سیبری آکادمی علوم روسیه، توضیح داد: «آسیب‌پذیری بالا می‌تواند نتیجه تغییرات شدید محیطی یا تنوع ژنتیکی اولیه کم باشد. سازگاری محلی تا حد زیادی شانس بقای یک جمعیت را تعیین می‌کند.»

چندین جمعیت مرکزی و جنوبی سوگیری ژنومی پایینی نشان دادند و می‌توانند اهداکنندگان بالقوه بذر برای تلاش‌های احیای جنگل در یک اقلیم در حال تغییر باشند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری