در ناو‌های هواپیمابر آمریکا چه تعداد نیرو جای میگیرد؟

ناو‌های هواپیمابر نیروی دریایی ایالات متحده را می‌توان همانند شهر‌های شناوری دانست که برای نمایش و اعمال قدرت نظامی در هر نقطه‌ای از اقیانوس طراحی شده‌اند. هر یک از این ناو‌ها عملاً به‌عنوان بخشی از قلمرو حاکمیتی آمریکا در نظر گرفته می‌شود و همین موضوع به آنها آزادی عمل بیشتری در ناوبری نسبت به بسیاری از کشتی‌های دیگر می‌دهد.

به گزارش مجله خبری نگار،ناو‌های هواپیمابر نیروی دریایی ایالات متحده را می‌توان همانند شهر‌های شناوری دانست که برای نمایش و اعمال قدرت نظامی در هر نقطه‌ای از اقیانوس طراحی شده‌اند. هر یک از این ناو‌ها عملاً به‌عنوان بخشی از قلمرو حاکمیتی آمریکا در نظر گرفته می‌شود و همین موضوع به آنها آزادی عمل بیشتری در ناوبری نسبت به بسیاری از کشتی‌های دیگر می‌دهد.

ناو‌های هواپیمابر Gerald R. Ford که جدیدترین نسل این شناور‌ها هستند، حدود ۴٬۶۶۰ نفر خدمه دارند؛ از ملوانان و افسران گرفته تا نیرو‌های پشتیبانی و خلبانان. این افراد در بخش‌های مختلف تقسیم می‌شوند: برخی مسئول هدایت و نگهداری خود ناو هستند و برخی دیگر در قالب یگان هوایی، وظیفه اجرای عملیات و پشتیبانی از هواپیما‌ها را بر عهده دارند. در مقابل، ناو‌های قدیمی‌تر مانند Nimitz حدود ۳٬۲۰۰ ملوان و افسر دارند و علاوه بر آن، نزدیک به ۲٬۴۸۰ نفر نیز در یگان هوایی آنها خدمت می‌کنند. هر دو کلاس حدود ۳۳۳ متر طول دارند و به لطف پیشرانه هسته‌ای، می‌توانند تقریباً بدون محدودیت زمانی در دریا باقی بمانند.

با وجود این تعداد بالای نیرو، حضور تفنگداران دریایی (مارینز) در ناو‌های هواپیمابر بسیار محدود است و در بسیاری موارد اصلاً دیده نمی‌شود. در گذشته، استقرار نیرو‌های مارین روی اغلب شناور‌های نیروی دریایی رایج بود و این سنت به ابتدای شکل‌گیری ایالات متحده بازمی‌گشت، اما این رویه در سال ۱۹۹۸ متوقف شد.

با این حال، این به معنای کنار گذاشتن جابه‌جایی نیرو‌های مارین توسط نیروی دریایی نیست؛ بلکه این مأموریت بیشتر بر عهده نوع دیگری از کشتی‌هاست. برای مثال، ناو‌های تهاجمی آبی-خاکی کلاس Wasp نقش اصلی را در این زمینه ایفا می‌کنند. این شناور‌ها از نظر ظاهری شباهت زیادی به ناو هواپیمابر دارند و حتی می‌توانند هلیکوپتر‌ها و جنگنده‌هایی مانند نسخه‌های مختلف اف-۳۵ با قابلیت برخاست عمودی را حمل کنند، اما کوچک‌تر هستند و طول آنها به حدود ۲۵۷ متر می‌رسد.

یک ناو کلاس واسپ می‌تواند حدود ۱٬۶۸۷ نفر نیرو، عمدتاً از تفنگداران دریایی، را با خود حمل کند؛ نیرو‌هایی که معمولاً بخشی از یک «یگان اعزامی تفنگداران دریایی» هستند. این یگان در مجموع حدود ۲٬۲۰۰ نفر نیرو دارد که بین چند شناور مختلف توزیع می‌شوند.

در نهایت، هرچند ناو‌های هواپیمابر بسیار عظیم، قدرتمند و تأثیرگذار هستند، اما تقریباً تمام افرادی که در آنها حضور پیدا کرده‌اند، وظیفه‌ای مشخص در ارتباط با اداره ناو یا پشتیبانی از عملیات هوایی بر عهده داشته و جایی برای استقرار گسترده نیرو‌های مارین در آنها وجود ندارد.

منبع:روزیاتو

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری